Παγκόσμια Αποκλειστικότητα: Οδηγούμε KTM RC390 2022!

Σε ένα μήνα η επίσημη παρουσίασή του
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/8/2021

Επτά χρόνια είναι αντίστοιχα της αιωνιότητας όταν μιλάμε για εξέλιξη στον κόσμο των sport μοτοσυκλετών, αλλά τόσα ακριβώς μεσουρανεί από το 2014 σε πίστες, δρόμους, επαρχιακούς και λεωφόρους το RC390, το μεγάλο -midimono- όπως το έχουμε ξανά αποκαλέσει. Το 390 αποτελεί την ναυαρχίδα της σειρά των μικρών RC (RC125/200/390) κι έχει αναπτυχθεί από τους μηχανικούς της KTM σε συνεργασία με τους συναδέλφους τους στην Bajaj Auto που τα παράγει στο εργοστάσιό της στο Chakan της Ινδίας κοντά στο Pune. Από εκεί σχεδόν 100.000 τέτοιες μοτοσυκλέτες έχουν παραχθεί ως τώρα, σύμφωνα με τα υψηλόβαθμα στελέχη της KTM, πράγμα που φανερώνει πόσο σημαντική είναι η οικογένεια RC για την Ινδο-Αυστριακή εταιρεία.

Οπότε ήρθε πλέον η ώρα για μία ριζική ανανέωση του σημαντικού αυτού μονοκύλινδρου για το 2022, τώρα που στον συνδυασμό καθημερινής μετακίνησης και βόλτας σε σπορ ρυθμό που με δύο λόγια περιγράφεται η χρήση αυτής της μοτοσυκλέτας, έχει αρχίσει να προστίθεται και ο ξεκάθαρος ανταγωνισμός σε περιβάλλον πίστας. Το RC390 είχε καθιερωθεί ως το σημείο αναφοράς για την πίστα αλλά το τελευταίο διάστημα η Supersport 300 έχει γνωρίσει ταχεία άνοδο ανταγωνισμού και τα δικύλινδρα Kawasaki Ninja 400 και Yamaha YZF-R3 έχουν καταφέρει να το υποσκελίσουν.

Δείτε τι συμβαίνει στα WSBK, στην SSP300 το 2021 όπου κάτι Ολλανδοί τρέχουν με τα KTM και σπάνια καταφέρνουν να δημιουργήσουν πρόβλημα στους πρώτους – μία κατάσταση που ενοχλεί ιδιαίτερα το μεγάλο αφεντικό, Stefan Pierer, τον ενοχλεί μάλιστα περισσότερο από το να βλέπει τα νούμερα πωλήσεων να πέφτουν και εκείνων από την Άπω Ανατολή να ανεβαίνουν.

Σε όλα τα παραπάνω υπολογίστε και ένα γόνιμο έδαφος στην αγορά με τον σπόρο ενδιαφέροντος που έχει ρίξει ο Albert Arenas από το 2020 κατακτώντας τον τίτλο στην Moto3 και με τον Pedro Acosta να είναι το απόλυτο φαβορί για το 2021, και αντιλαμβάνεστε πως η συγκυρία δεν θα μπορούσε να είναι ευνοϊκότερη για μία ριζική ανανέωση.

«Θέλαμε πρώτα από όλα να αναβαθμίσουμε πλήρως την εμφάνιση της μοτοσυκλέτας και να τις προσδώσουμε πιο σπορ χαρακτηριστικά, πιο μοντέρνα και πιο κοντά σε μία αγωνιστική μοτοσυκλέτα», εξηγεί ο Ολλανδός στην καταγωγή, Adriaan Sinke, Head of Product Management στην KTM, και συνεχίζει: «ωστόσο για το 2022 θέλαμε επίσης να αναβαθμίσουμε και την άνεση καθώς η πλειοψηφία των πελατών μας οδηγεί αυτή τν μοτοσυκλέτα σε καθημερινή βάση. Διευρύνοντας το κοινό στο οποίο απευθύνεται, έπρεπε να την κάνουμε και πιο ευρύχωρη αλλάζοντας -αναγκαστικά- και την γεωμετρία της, που πάντα όμως μπορεί να ρυθμιστεί και να προσαρμοστεί σε διαφορετικούς αναβάτες. Η σέλα είναι ρυθμιζόμενη όπως και τα clipon και το φαίρινγκ έχει μεγαλώσει για να προσφέρει καλύτερη κάλυψη, χωρίς όμως να χαθούν πόντοι από την σπορ οδήγηση».

Εκτός λοιπόν από την υιοθέτηση των Euro5 προδιαγραφών, που ο Sinke διατείνεται πως δεν χρειαζόταν να αλλάξουν μοντέλο για να την πετύχουν, η KTM εργάστηκε στην περαιτέρω εξέλιξη του κινητήρα έχοντας ως βάση εκείνον του Duke 390 που ήρθε το 2017 και έπειτα απέκτησε ride by wire και μονόδρομο συμπλέκτη. Ο υδρόψυκτος μονοκύλινδρος των 373 κυβικών με τις τέσσερις βαλβίδες και τους επικεφαλής εκκεντροφόρους που οδηγούνται από αλυσίδα, είναι πρακτικά ίδιος από την θητεία του στο Duke και έχει το ίδιο εξατάχυτο κιβώτιο με τους καθ’ ύψος τοποθετημένους άξονες, μία διάταξη που μειώνει το μήκος του μπλοκ του κινητήρα. Ίδιος είναι και ο λόγος των σχέσεων, όπως και ο μονόδρομος συμπλέκτης σε μπάνιο λαδιού που οδηγείται με ντίζα και μπορεί να διαχειριστεί την δύναμη του μεγάλου αυτού midimono-moto! Η μέγιστη ιπποδύναμη παραμένει ίδια με το απερχόμενο μοντέλο, στους 44 ίππους που έρχονται τώρα στις 9.000 στροφές, πεντακόσιες κάτω από πριν και μία μικρή άνοδο στην ροπή που τώρα είναι 3.77Kg.m από 3,56Kg.m και έρχεται στις 7.000 στροφές αντί για τις 7.250.

Σύμφωνα με τους ανθρώπους της KTM, ο στόχος με τον νέο κινητήρα ήταν να απλωθεί η δύναμη και η ροπή σε μεγαλύτερο εύρος του στροφόμετρου. «Συγκριτικά με το προηγούμενο RC, ο κινητήρας έχει πολύ μεγάλες διαφορές, μηχανολογικά όμως είναι κοντά στο τωρινό Duke 390 καθώς αυτό μειώνει το κόστος στον τελικό ιδιοκτήτη», εξηγεί ο Sinke.

Το μαζεμένο σε διαστάσεις μπλοκ του κινητήρα ζυγίζει μόλις 36 κιλά και είναι υπερτετράγωνης διάταξης με διαστάσεις εμβόλου 89x60mm για την χωρητικότητα των 373,2 κυβικών, ωστόσο κατά εμένα τα πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του, είναι τα χέρια που ανέλαβαν να το φέρουν στα όριά του κατά την περίοδο της εξέλιξης. Μιλάμε για τον Shaun Anderson που ηγείται μίας ομάδας δοκιμαστών με μερικές ιδιαίτερες ικανότητες. Ο Anderson για να καταλάβετε είναι ένας Βορειο-Ιρλανδός αγωνιζόμενος που στο βιογραφικό του, μεταξύ άλλων είναι και ένας γύρος στο Isle of Man στα 128.672mph που τον έφερε 13ο γενικής στο Superbike TT το 2018 και συμμετέχει ενεργά σε αγώνες δρόμου στην Τσεχία και σε κάθε γειτονική χώρα από τότε που μετακόμισε στην Αυστρία για να εργαστεί για την KTM ως Project Leader για τις street μοτοσυκλέτες. Στα δικά του χέρια εναπόθεσαν την ανάπτυξη αυτού του κινητήρα…

Το νέο RC390 2022 στα χέρια των δοκιμαστών:

Χιτώνια, στροφαλοθάλαμος, κεφαλή, όλα είναι κοινά με το Duke, όπως και ο σφυρύλατος στρόφαλος, η σφυρύλατη ατσάλινη μπιέλα, το σφυρύλατο πιστόνι με τρία δαχτυλίδια που παλινδρομεί σε κύλινδρο με Nikasil επίστρωση. Οι βαλβίδες εισαγωγής έχουν μεγαλύτερη διάμετρο συγκριτικά με του Duke, στα 36mm από 35mm και ίδιες οι εξαγωγής στα 29mm με την περιεχόμενη γωνία να παραμένει ίδια στις 29,5 μοίρες. Οι επικεφαλής εκκεντροφόροι παίρνουν κίνηση από αλυσίδα και την μεταδίδουν στις τέσσερις βαλβίδες με ενδιάμεσα κοκοράκια με επικάλυψη DLC (diamond like carbon) ενώ υπάρχει και αντικραδασμικός άξονας που παίρνει κίνηση με ένα μόνο γρανάζι.

Το αποτέλεσμα είναι ο κινητήρας αυτός να ανεβάζει μέχρι τις 10.500 στροφές χωρίς να δυσανασχετεί. Η συμπίεση είναι στο 12.6:1 με το προφίλ των εκκεντροφόρων να είναι ίδιο με του Duke και με 46mm σώμα ψεκασμού της Dell’Orto (38mm στο RC200), που ρουφά αέρα από ένα μεγαλύτερο φιλτροκούτι με ένα επίσης μεγαλύτερο μπεκ. Την διαχείρισή τους αναλαμβάνει ECU της Bosch, είναι μία συγκεκριμένη για όλες της KTM που φτιάχνονται στην Ινδία και κατασκευάζεται κι αυτή επίσης στην Ινδία από θυγατρική της γερμανικής μητρικής. Αντίθετα με τα μικρότερα RC, το 390 έχει δύο αντλίες λαδιού της Eaton στην κλασσική διάταξη όπου δουλεύουν αντίστροφα βοηθώντας την ροή στο κάρτερ. Από την στιγμή που το κάρτερ είναι ίδιο με τα μικρότερα μοντέλα ο χώρος που απομένει για το λάδι είναι λιγότερος όμως το πλεονέκτημα με την συνεχή κίνηση και την απορρόφηση του λαδιού στο κύκλωμα είναι η χαμηλότερη αδράνεια και η βελτίωση της απόδοσης.

Ακολουθώντας όλες τις παρόμοιες αλλαγές όπως στο Adventure 390 ο λαιμός των εξατμίσεων περνά από το πλάι αντί για κάτω από τον κινητήρα ώστε να υπάρχει χώρος για τον δεύτερο καταλύτη που απαιτείται για τις Euro5 προδιαγραφές. Αυτός από μόνος του προσθέτει σχεδόν τρία κιλά που είναι κι ένας από τους λόγους για το ελαφρώς μεγαλύτερο βάρος έναντι του απερχόμενου μοντέλου. Η KTM ανακοινώνει βάρος στα 155 κιλά με όλα τα υγρά εκτός από βενζίνη και 164 κιλά γεμάτο πράγμα που το φέρνει λίγο πάνω από το προηγούμενο μοντέλο. Θα ήταν περισσότερα αν η KTM δεν είχε κάνει προσπάθειες να κερδίσει το χαμένο έδαφος από αλλού και μάλιστα μία μεγάλη διαφορά έρχεται από νευραλγικό σημείο, τους επανασχεδιασμένους τροχούς. Συνολικά η KTM εξασφάλισε 4,2 κιλά βελτιώνοντας ταυτόχρονα και την συμπεριφορά, ιδιαίτερα σε διαδρομές με συχνές εναλλαγές κλίσεων.

Οι τροχοί έχουν λιγότερα νεύρα, κέντρα με μεγαλύτερη κοιλότητα, και οι δίσκοι στερεώνονται απευθείας στον τροχό με τα δαχτυλίδια του ABS να είναι επίσης μικρότερα σε διάμετρο. Οι δίσκοι κατασκευάζονται από την Bybre, θυγατρική της Brembo, ένας 320mm εμπρός και ένας 230mm πίσω με τετραπίστονη δαγκάνα εμπρός και ενός εμβόλου πίσω και την διαχείρισή τους αναλαμβάνει δικάναλο ABS με την μονάδα Bosch 9.1MP.

Η μείωση της μη αναρτώμενης μάζας συγκριτικά με τους βαρύτερους τροχούς του προηγούμενου μοντέλου και τα εξίσου βαρύτερα εξαρτήματα του ABS και των φρένων, εκτός από την βελτίωση της ανάρτησης γιατί το πιρούνι και το αμορτισέρ έχουν λιγότερα κιλά να αποσβέσουν, βελτιώνουν και την επιτάχυνση, όπως και την επιβράδυνση από την στιγμή που η αδράνεια είναι μικρότερη. Αυτονόητα όλα αυτά, αλλά πρέπει να ειπωθούν, από εκεί και πέρα οι νέοι τροχοί είναι και αρκετά όμορφοι.

Ισχύει αυτό και κατά επέκταση συνολικά για την νέα εμφάνιση ολόκληρης της μοτοσυκλέτας, όπως την επιμελήθηκε το γραφείο Kiska και μάλιστα φαίνεται αυτό ακόμη και σε αυτό το δίχως βάψιμο και γραφικά μοντέλο προπαραγωγής του οποίου πήρα τα κλειδιά, μερικούς μήνες πριν την επίσημη παρουσίασή του. Ο πρώτος άνθρωπος εκτός του εργοστασίου, που την οδηγεί. Λίγες ημέρες μετά είδα και τις φωτογραφίες με τα γραφικά, που μόλις τώρα διέρρευσαν και πιστέψτε με είναι ακόμη πιο εντυπωσιακό από κοντά, ικανό να προσελκύσει μερικές χιλιάδες πωλήσεις στηριζόμενο αποκλειστικά στην εμφάνιση για εκείνους που μετρούν τέτοια πράγματα και δεν μένουν στην πρακτική πλευρά του πράγματος.

Το απερχόμενο μοντέλο:


Η τελική μορφή του RC390 2022 όπως "διέρρευσε"

Τις φωτογραφίες αυτές τις έχει ήδη στείλει η KTM βάζοντας εμπάργκο μέχρι τις 31 Αυγούστου. Πάντα κάποιος θα αποφασίσει να μην το σεβαστεί βέβαια και να τις κοινοποιήσει, οπότε δεν μιλάμε για καμιά κατασκοπεία ή για κάποια διαρροή, αλλά για κάποιον που του εμπιστεύεσαι κάτι και δεν τηρεί την συμφωνία. Η απόκτηση μέσω διαρροής είναι επιτυχία, το άλλο όχι και τόσο. Σε κάθε περίπτωση η εμφάνιση του RC390 είναι εντυπωσιακή.

Η KTM επέλεξε να απομακρυνθεί από τους διπλούς προβολείς του απερχόμενου μοντέλου εις χάρη ενός κεντρικά τοποθετημένου LED προβολέα που προστατεύεται από ένα ειδικό plexiglass το οποίο και εύκολα αφαιρείται για χρήσε σε track day, ενώ LED είναι και τα φλας. Το αποτέλεσμα είναι να δείχνει λιγότερο συνοφρυωμένο το RC390, πιο φιλικό αν το προσωποποιήσεις, και περισσότερο επιτηδευμένο.

Δεν υπήρχε απεριόριστος χρόνος στην σέλα του πρωτότυπου μοντέλου με τις συνεντεύξεις των υψηλόβαθμων στελεχών να είναι εξίσου σημαντικές αλλά ωστόσο συγκεντρώθηκαν πάνω από εκατό χιλιόμετρα για μία γερή πρώτη γεύση των ικανοτήτων του νέου RC390 αλλά και για να δούμε πόσο μεγάλη είναι η διαφορά από το απερχόμενο μοντέλο και στην πράξη.

Ξεχωρίζει στα πρώτα χιλιόμετρα που περιλαμβάνουν και μεγάλες ταχύτητες η αλλαγή στο φαίρινγκ καθώς πράγματι η προστασία ξεπερνά το προηγούμενο μοντέλο. Και μόνο το γεγονός πως το ρεζερβουάρ μεγάλωσε κατά 45% και πλέον είναι 13,7 λίτρα από 9,5 είναι αρκετή αλλαγή από μόνη της, στέλνει όμως και την θέση οδήγησης πιο πίσω με το μεταξόνιο να αλλάζει ακριβώς όσο χρειάζεται για να ανταπεξέλθει στην αλλαγή αυτή και είναι 3mm πιο μακρύ στα 1.343mm.

Μπορείς ωστόσο να ρυθμίσεις εύκολα τα clipon στην θέση που σε βολεύει καλύτερα ενώ στα 824mm η σέλα είναι και σε μεγαλύτερο ύψος, συγκεκριμένα 4mm πιο πάνω από πριν. Όλες αυτές οι διαφορές καθιστούν το RC390 ακόμη πιο άνετο για τους ψηλότερους αναβάτες και όπως όλα τα μικρότερου κυβισμού KTM είναι μοτοσυκλέτες για ενηλίκους ανεξαρτήτως ύψους. Μάλιστα παίρνεις την αίσθηση πως κάθεσαι μέσα στην μοτοσυκλέτα και όχι επάνω της, κάτι που συμβαίνει στις μεγαλύτερου κυβισμού και παρά το γεγονός πως η σέλα έχει τοποθετηθεί ψηλότερα από πριν.

Ο κινητήρας αναλαμβάνει να βοηθήσει το πλαίσιο -χωροδικτύωμα- στον σκοπό του, το οποίο είναι πλήρως επανασχεδιασμένο και το υποπλαίσιο είναι πλέον αφαιρούμενο. Όλες οι κολλήσεις του πλαισίου γίνονται από τα νέα ρομπότ με τα οποία έχει εξοπλιστεί το εργοστάσιο της Bajaj πριν τοποθετηθεί το χυτό αλουμινένιο ψαλίδι με cantilever αμορτισέρ WP APEX με 10 θέσεις προφόρτισης αλλά και ρύθμιση απόσβεσης.

Μεγάλη διαδρομή πίσω στα 150mm ενώ είναι 120mm εμπρός, πράγμα που δείχνει την επιθυμία της KTM να μπορεί η μοτοσυκλέτα αυτή να ανταπεξέλθει σε διαφορετικές συνθήκες και σε κακοτράχαλους δρόμους. Μην ξεχνάμε πως είναι αρκετά εμπορικό μοντέλο και στην Ινδία, κι έτσι εκπληρώνεται και το «mantra» του Adriaan Sinke για μία μοτοσυκλέτα εξαιρετικά πρακτική που δεν θυσιάζεται όμως η σπορ πλευρά της. Κομμάτι των αιτιών που συνδυάζονται όλα αυτά με επιτυχία είναι και το νέο αμορτισέρ, ειδικά σχεδιασμένο για τον σκοπό: «πρόκειται για μία τεράστια αναβάθμιση συγκριτικά με το παρελθόν και τουλάχιστον για τώρα και στο σύντομο μέλλον μας διαχωρίζει απόλυτα από τον ανταγωνισμό.

Πλέον έχουμε ride by wire και άλλα ηλεκτρονικά στον βασικό εξοπλισμό της μοτοσυκλέτας που περιλαμβάνουν cornering ABS, traction control, LED παντού και μία έγχρωμη TFT εξοπλισμένη με Bluetooth που πρώτη φορά μπαίνει σε RC. Μεγάλες οι διαφορές στο πλαίσιο και τις αναρτήσεις που προσφέρουν ρυθμίσεις συμπίεσης και επαναφοράς και split-piston πίσω αμορτισέρ που σημαίνει πως έχουμε διαφορετικά δοχεία για λάδι και αέριο. Θεωρώ πως κάναμε την μεγάλη διαφορά με το νέο μοντέλο».

Το APEX πιρούνι διαμέτρου 43mm έχει τοποθετηθεί σε νέα γεωμετρία με γωνία κάστερ 23,5ο και ίχνος στα 84mm από τα 88mm που ήταν πριν. Καμία σχέση λοιπόν δεν υπάρχει σε αυτό τον τομέα με το προηγούμενο μοντέλο που έχει τις ρυθμίσεις σε διαφορετικά καλάμια όπως δηλαδή η ακριβή περιορισμένη έκδοση του προηγούμενο μοντέλου αλλά στον βασικό πλέον εξοπλισμό.

Ανέκαθεν τα μικρά RC μπορούσαν να προσφέρουν χαρά στην οδήγηση και δεν ήταν φτιαγμένα για να σε πάνε απλά από το ένα μέρος στο άλλο, όμως με κάθε αναβάθμιση τόσο περισσότερο καταλαβαίνεις πως δεν χρειάζεσαι ένα μεγάλο supersport σε ένα στενό επαρχιακό για να κινηθείς γρήγορα και να διασκεδάσεις με ασφάλεια. Παρά τις αλλαγές στον κινητήρα, κι εδώ χρειάζεται να κρατάς τις στροφές πάνω από το όριο των 3.000 για να έχεις ικανοποιητική έξοδο στις στροφές αλλά από τις 4.500 και μέχρι τις 7.000 παίρνεις το αποκορύφωμα της δύναμης χωρίς να κρεμά η απόδοση από εκεί και μετά που είναι εξίσου σημαντικό. Δεν χρειαζόταν λοιπόν να γυρνάω τέρμα την γκαζιέρα για να πάρω μία γενναία επιτάχυνση και με την ευστροφία μπορείς να ανεβάσεις σχέση αρκετά πιο νωρίς από τον πολύ ψηλά βαλμένο κόφτη και από τις 8.500 να μπαίνεις σε μεγαλύτερη σχέση με τον κινητήρα να σου δίνει αρκετή ροπή για να συνεχίσεις ακάθεκτος.

Τραβά από τις 1.300 στροφές χωρίς να χρειάζεται να παίζεις έντονα με τον συμπλέκτη και στις 6.000 στροφές έχεις και μία μικρή κλωτσιά απόδοσης που ρίχνει μία πρέζα μπαχαρικών σε όσα μαγειρεύεις με το γκάζι. Το shiftlight θα ανάψει στις 9.500 και ο κόφτης θα ενεργοποιηθεί άλλες χίλιες πιο ψηλά όμως με 3,26kg.m ροπής στις 6.000 στροφές δεν χρειάζεται να φτάνεις τον εύστροφο αυτό κινητήρα στα κόκκινα! Παρόλο που τα 373 κυβικά απαιτούν στροφές για να αποδώσουν τα άλογα, κάτι αναπόφευκτο, η δύναμη είναι έκδηλη παντού και καθιστά το RC390 ιδιαίτερα εύκολο ακόμη και στην ενθουσιώδη οδήγηση, χωρίς να πρέπει να το ζορίζεις για να αποδώσει.

Η ByBre έχει βελτιωθεί και αρχίζει πραγματικά να δικαιολογεί το όνομά της που ξεκάθαρα υποδηλώνει πως είναι θυγατρική της Brembo. Ναι, θυγατρική για να γλιτώσουν χρήματα και κόστος αλλά ευτυχώς αρχίζει να υπάρχει και εξέλιξη και πλέον δεν χρειάζεται να τερματίσεις την απόσταση της μανέτας για να πάρεις δύναμη φρεναρίσματος, ακόμη και με τον ένα δίσκο μπροστά. Άλλωστε το RC390 είναι εξαιρετικά ελαφρύ, σε αντίθεση με εμένα που στα 185 κιλά που του πρόσθετα στην σέλα του μπορούσε εύκολα να πηγαίνει με 160km/h στην ευθεία κρατώντας 9.200 στροφές και με λίγο μονάχα εξωτερικό αέρα. Η KTM και η Bajaj θα πρέπει να είναι περήφανες για αυτό που έχουν κατασκευάσει, μία μοτοσυκλέτα για νέους αναβάτες εξαιρετική στην καθημερινή χρήση, καθώς και μία εξαιρετική μοτοσυκλέτα για να ευχαριστηθείς οδήγηση όταν έχεις την εμπειρία να γνωρίζεις πως φορτώνοντας άλογα και μιλώντας για ιπποδύναμη δεν περιγράφεις σε καμία περίπτωση το πόσο γρήγορα μπορείς να πας σε ένα γεμάτο στροφές στενό επαρχιακό. Εύκολα το RC390 είναι ένα μονοκύλινδρο Superbike που έχεις απόλυτη εμπιστοσύνη να το πιέσεις στα όρια, αλλά ας αφήσουμε τον Adriaan Sinke να πει την τελευταία λέξη: «Ο μεγαλύτερος στόχος που βάλαμε ήταν να φτιάξουμε μία μοτοσυκλέτα που απολαμβάνεις να την οδηγείς, και θα πρέπει να την ευχαριστιέσαι κάθε φορά που καβαλάς και όχι μία Κυριακή πρωί σε κάποια βόλτα, αλλά παντού και πάντα».

Ανταπόκριση του Alan Cathcart, εργαζόμενου στο περιοδικό ΜΟΤΟ - Επί 25 χρόνια μέλος της συντακτικής ομάδας και σε μόνιμη συνεργασία με το ΜΟΤΟ

Θα ακολουθήσει αναλυτικά άρθρο από την επίσημη παρουσίαση του τελικού μοντέλου στις αρχές Σεπτεμβρίου

 

KTM RC390 2022 – Τεχνικά Χαρακτηριστικά

 
 
Κινητήρας
EU5 / BS6
Τύπος Κινητήρα
Μονοκύλινδρος, υδρόψυκτος, τετράχρονος 4 βαλβίδες DOHC
Χωρητικότητα
373 cc
Διάμετρος/Διαδρομή
89/60 mm
Ιπποδύναμη
32 kW (44 hp) @ 9,000 rpm
Ροπή
3,76kg.m @ 7,000 rpm
Συμπίεση
12.6:1
Εκκίνηση
Μίζα/12V, 8 Ah
Μετάδοση
6 ταχύτητες
Τροφοδοσία
Bosch EFI με σώμα 46 mm
Λίπανση
Υγρό κάρτερ
Λάδι κινητήρα
Motorex Formula 4T 15W/50
Πρωτεύουσα μετάδοση
30:80
Τελική μετάδοση
15:44
Συμπλέκτης
PASC slipper clutch, mechanically operated
ECU
Bosch EMS με RBW
CO2
81 gCO2/km
Κατανάλωση
3,46 l / 100 km
 
Πλαίσιο
Ατσάλινο χωροδικτύωμα με επικάλυψη
Υποπλαίσιο
Αφαιρούμενο ατσάλινο χωροδικτύωμα
Ανάρτηση Εμπρός
WP APEX USD 43 mm
Ρυθμίσεις
Συμπίεση και επαναφορά
Ανάρτηση Πίσω
WP APEX
Ρυθμίσεις
Επαναφορά και προφόρτιση
Διαδρομή εμπρός/πίσω
120/150
Φρένο εμπρός
Τετραπίστονη ακτινικά τοποθετημένη δαγκάνα και δίσκος 320 mm
Φρένο πίσω
Πλευστή δαγκάνα με ένα πιστόνι 230 mm
ABS
Bosch 9.1MP δικανάλο και απενεργοποιήσιμο πίσω
Ζάντα εμπρός/πίσω
Χυτή αλουμινένια 3.00 x 17"; 4.00 x 17"
Ελαστικά εμπρός/πίσω
110/70 ZR 17; 150/60 ZR 17
Αλυσίδα
X-Ring 520
Κάστερ
23.5°
Ίχνος
84 mm
Μεταξόνιο
1343 mm
Απόσταση από το έδαφος
158 mm
Ύψος σέλας
824 mm
Ρεζερβουάρ
13,7 Λίτρα / με 1,5 ρεζέρβα
Βάρος γεμάτο
164 kg

 

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!
Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2025

Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!

Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.

Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.

Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.

Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.

Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!

Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.

Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.

Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.

Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.

Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.

Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.

Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…