Triumph TE-1 - Ολοκλήρωση των δοκιμών, αποκάλυψη επίσημων στοιχείων

Στοχεύοντας να ανταγωνιστεί απευθείας τα αντίστοιχα βενζινοκίνητα μοντέλα
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

12/7/2022
H Triumph ανακοίνωσε την ολοκλήρωση της εξέλιξης της ηλεκτρικής Streeftighter μοτοσυκλέτας TE-1, δίνοντας στη δημοσιότητα φωτογραφίες και βίντεο μαζί με τα άκρως εντυπωσιακά τεχνικά χαρακτηριστικά του μοντέλου.
 
Όπως σας έχουμε γράψει και στο παρελθόν, η TE-1 είναι καρπός συνεργασίας της Triumph Motorcycles με κορυφαίες εταιρείες στον τομέα της ηλεκτροκίνησης, και συγκεκριμένα τις Williams Advanced Engineering, Integral Powertrain Ltd, και του τμήματος WMG του Πανεπιστημίου του Warwick, ενώ έχει χρηματοδοτηθεί από τη βρετανική κρατική υπηρεσία για τα οχήματα μηδενικών ρύπων, μέσω του προγράμματος Innovate UK. 
 
Για την ολοκλήρωση του σταδίου δοκιμών της ΤΕ-1, η Triumph διενήργησε εξαντλητικές δοκιμές σε δρόμο, πίστα και δυναμόμετρο, με τα τελικά χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας να δημιουργούν νέα δεδομένα στον χώρο.
 
Παρόλο τώρα που μιλάμε για “ολοκλήρωση της εξέλιξης”, σημειώστε πως σε αυτό το στάδιο η ΤΕ-1 που παρουσιάστηκε ΔΕΝ είναι η τελική έκδοση παραγωγής της μοτοσυκλέτας, με την Triumph να μην κάνει για την ώρα δηλώσεις ούτε για το πότε θα τη δούμε στην τελική της μορφή, ούτε σε τι τιμές να την περιμένουμε.
 
Εν τάχει, στο στάδιο που βρίσκεται σήμερα η ΤΕ-1, μιλάμε για μια μοτοσυκλέτα 175 ίππων και 220 κιλών, με επίσημη αυτονομία 161 χιλιομέτρων και δυνατότητα φόρτισης 0-80% σε μόλις 20 λεπτά με τη βοήθεια ταχυφορτιστή!
 
Ας εξετάσουμε τώρα τη μοτοσυκλέτα πιο λεπτομερώς.
 
Αυτονομία 161 χλμ., μεγαλύτερη από κάποια βενζινοκίνητα μοντέλα
Η Triumph αναφέρει πως η αυτονομία της ΤΕ-1 ξεπερνά την αυτονομία αρκετών βενζινοκίνητων Streetfighter μοντέλων, με τους Βρετανούς να κάνουν λόγο για 161 χιλιόμετρα, αν και το δεύτερο μέρος της φράσης “based on official testing and projections”, σύμφωνα δηλαδή με τις δοκιμές αλλά ”και τις προβλέψεις”, αφήνει περιθώριο για μικρότερα νούμερα κατανάλωσης σε πραγματικές συνθήκες. Αυτό βέβαια δεν είναι κάτι νέο στα ηλεκτρικά δίκυκλα, όπου πάντα τα νούμερα της αυτονομίας αφορούν σε ιδανικές συνθήκες, με συγκεκριμένες ταχύτητες, δίχως τον αναβάτη να ψάχνει τα όρια της μοτοσυκλέτας. 
 
Η TE-1 διαθέτει και σύστημα ανάκτησης ενέργειας όταν ο αναβάτης κλείνει το γκάζι, με την Triumph να αναφέρει πως στον συγκεκριμένο τομέα υπάρχει χώρος για βελτίωση μελλοντικά, μαζί με τη συνεχή βελτίωση των ηλεκτροκινητήρων και της μετάδοσης, κάτι που θα βελτιώσει (πάντα μελλοντικά) ακόμα περισσότερο την αυτονομία των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών της εταιρείας.
 
Επιδόσεις παρόμοιες με της Speed Triple 1200, με ακόμα ταχύτερη επιτάχυνση
Το επίπεδο των επιδόσεων της TE-1 μας λένε οι Βρετανοί, είναι παρόμοιο με της βενζινοκίνητης Speed Triple 1200, με 175 hp και 11,1 κιλά ροπής, με άμεση απόκριση και ομαλή απόδοση σε όλη την κλίμακα στροφών.
 
Την ίδια στιγμή, η TE-1 πετυχαίνει χρόνους 3,6 δευτερολέπτων στην επιτάχυνση 0-100 χλμ/ώρα και 6,2 δευτερολέπτων στα 0-160 χλμ/ώρα.
 
Όσον αφορά στα ηλεκτρονικά βοηθήματα, η TE-1 διαθέτει Traction Control και Wheelie Control, με τον αναβάτη να μπορεί να τα ρυθμίσει και να τα απενεργοποιήσει αν θέλει.
 
Στο τελικό στάδιο δοκιμών της μοτοσυκλέτας βοήθησε και ο νικητής της Daytona 200, αγωνιζόμενος Brandon Paasch, που μεταξύ άλλων δήλωσε τα εξής: “Η απόκριση του γκαζιού της TE-1 είναι απίστευτη, είναι πολύ ροπάτη και μόλις γυρίσεις το γκριπ έχεις άμεση παροχή δύναμης, κάτι το οποίο λατρεύω ως αγωνιζόμενος –η μοτοσυκλέτα να είναι σούπερ-ροπάτη και να ‘ακούει’ στο γκάζι αμέσως, οπότε η εξέλιξη της ΤΕ-1 ήταν μια σπουδαία εμπειρία για μένα. Ανοίγοντας το γκάζι τέρμα, η μοτοσυκλέτα είναι απίστευτα γρήγορη, με τρελό ‘τράβηγμα’.”
 
Φόρτιση 20 λεπτών που αλλάζει τα δεδομένα
Οι εξελίξεις στις τεχνολογίες μπαταριών και φόρτισης ήταν αναπόσπαστο μέρος του Triumph TE-1 Project, όπου σε συνεργασία με την Williams Advanced Engineering (WAE), φέρνουν χρόνο φόρτισης 20 λεπτών μόλις για το 0-80%!
Βάρος 220kg 
 
Με βάρος 220 κιλών, η TE-1 είναι εξαιρετικά ελαφριά, με την Triumph να υποστηρίζει πως είναι ελαφρύτερη από τις ανταγωνιστικές ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες έως και 25%, χαρίζοντας ιδανικό λόγο κιλών ανά ίππο (1,257 παρακαλώ).
 
Ας δούμε πώς συγκρίνεται με τον ανταγωνισμό η ΤΕ-1:
 
Μοντέλο Ιπποδύναμη Βάρος Αυτονομία
Energica EsseEsse9 107,3 hp  260 kg  200 χλμ. (η βασική έκδοση)
Livewire One 100 hp 255 kg  153 χλμ.
Zero SR/F 110 hp 226,8 kg  190-206 χλμ. (η βασική έκδοση)
Triumph TE-1 175 hp 220 kg 160 χλμ.
 
Το μέγεθος της ΤΕ-1 είναι παρόμοιο με εκείνο της Street Triple, όμως η εργονομία, η γεωμετρία και η κατανομή μαζών συγκρίνεται με της Speed Triple, με την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Triumph να είναι παράλληλα πολύ δυνατή, ευέλικτη και μαζεμένη σε διαστάσεις.
“Εύχομαι να την είχα στη Daytona, αυτή η επιτάχυνση, το πλαίσιο και οι αναρτήσεις, το πώς στρίβει, wow! Πιστεύω πως αυτή θα είναι μια πραγματικά ωραία μοτοσυκλέτα για οδήγηση στον δρόμο, είναι πολύ ευέλικτη, και την αισθάνεσαι πολύ ελαφριά, ” αναφέρει ο Paasch.
 
Η Triumph υποστηρίζει πως ακόμα κι ο ήχος της ΤΕ-1 είναι πιο συναρπαστικός από των ανταγωνιστών, χάρη στη μοναδική πρωτεύουσα μετάδοση με ελικοειδή ζεύγη γραναζιών.
 
Με χαρακτηριστικό design της Triumph
Παρά τον ηλεκτροκινητήρα, η ΤΕ-1 είναι άμεσα αναγνωρίσιμη σχεδιαστικά και κατασκευαστικά ως μοτοσυκλέτα της Triumph (κοστούμι, προβολείς, κ.α.), ενώ την ίδια στιγμή κάνει το επόμενο βήμα στο design, όπως αρμόζει σε ένα μοντέλο νέας γενιάς. Το κοστούμι της μοτοσυκλέτας μας λέει η Triumph είναι πλέον το τελικό της, όπως είναι και ο χρωματισμός της.
Στα όργανα βρίσκουμε μια TFT έγχρωμη οθόνη, ενώ για την ώρα η Triumph δεν μας δίνει αναλυτικές πληροφορίες για αναρτήσεις (της Ohlins όπως βλέπουμε, τουλάχιστον πίσω), φρένα (της Brembo), ηλεκτρονικό οπλοστάσιο, και λοιπές τεχνικές πληροφορίες.
 
Μεταξύ άλλων ο Steve Sargent, Chief Product Officer της Triumph Motorcycles δήλωσε τα εξής: “Οι αντιδράσεις στην ΤΕ-1 είναι ιδιαίτερα θετικές σε παγκόσμια κλίμακα, με πολλούς φίλους της εταιρείας να δηλώνουν πως για πρώτη φορά βλέπουν μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα ως ποθητή και ως ένα δίκυκλο που πραγματικά θα ήθελαν να αγοράσουν. Αυτό είναι το πρώτο βήμα για τη μελλοντική ηλεκτρική μας γκάμα, και θα αποτελέσει οδηγό στις επόμενες εξελίξεις μας. Η τελική μοτοσυκλέτα παραγωγής δεν θα είναι ακριβώς η μοτοσυκλέτα που βλέπετε σήμερα, όμως τα μοντέλα που θα εξελίξουμε θα εμπεριέχουν όλα όσα μάθαμε από την εξέλιξη της ΤΕ-1.”

BMW R 1300 R Superhooligan – Φόρος τιμής στις R 90 S που κατέκτησαν τη Daytona

Πλησιάζοντας στην επέτειο 50 ετών από μια ιστορική νίκη της BMW, οι Γερμανοί καστομάρουν ένα R 1300 R σε Superhooligan
BMW R 1300 R Superhooligan
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/3/2026

Βρισκόμαστε στην περίφημη πίστα Daytona International Speedway στην πολιτεία της Florida των ΗΠΑ. Το ημερολόγιο αναγράφει 6 Μαρτίου 1976 και είμαστε έτοιμοι για τον παρθενικό αγώνα της νεοσύστατης κατηγορίας Superbike στο αμερικανικό πρωτάθλημα της AMA, τον περίφημο Daytona 200.

Η BMW Motorrad έχει φέρει τρεις R 90 S με αναβάτες τους Steve McLaughlin, Reg Pridmore και Gary Fisher, οι οποίοι καταδυναστεύουν τον αγώνα. Αρχικά είναι ο Fisher αυτός που οδηγεί τη μάχη, πριν αντιμετωπίσει προβλήματα με το κιβώτιο ταχυτήτων του, ωστόσο οι άλλες δύο γερμανικές μοτοσυκλέτες είναι πίσω του και πλέον μετατρέπουν τον αγώνα σε μια μεταξύ τους μονομαχία που κρίθηκε στην καρό σημαία, με τον McLaughlin να επικρατεί οριακά του Pridmore.

Αν ο Fisher είχε παραμείνει στον αγώνα, η BMW θα είχε πανηγυρίσει πιθανότατα την πλήρη κατάληψη του βάθρου. Η συνέχεια της χρονιάς έφερε την πρώτη σεζόν του AMA Superbike Championship, προγόνου του WSBK ως το γνωρίζουμε σήμερα, στην οποία πρώτος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Pridmore με BMW R 90 S.

BMW R 1300 R Superhooligan

Αυτήν την ιστορική επίδοση θέλει να τιμήσει φέτος η BMW στην επέτειο 50 ετών από εκείνον τον σημαδιακό αγώνα Daytona 200, το κάνει ωστόσο με μια αρκετά διαφορετική μοτοσυκλέτα. Αντί για τη σύγχρονη superbike της, S ή M 1000 RR, οι Γερμανοί επέλεξαν το roadster R 1300 R, το οποίο έχει το “προσόν” να διαθέτει boxer κινητήρα, όπως και το R 90 S που θέλει να τιμήσει. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ανάγκη για 200 άλογα, καθώς και τα 145 του roadster είναι υπερδιπλάσια των σκάρτων 70 που απέδιδε τότε (σε στοκ μορφή) το R 90 S.

Η μετατροπή του R 1300 R σε Superhooligan ανατέθηκε σε μια μικρή ομάδα τεχνικών του BMW Motorrad Custom Speed Shop υπό την καθοδήγηση του Philipp Ludwig και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους αναμενόμενα έπεσε στην εμφάνιση.

Το πορτοκαλί χρώμα είναι η αναπόφευκτη αναφορά στη θρυλική απόχρωση του R 90 S και φυσικά ο αριθμός 83 αναφέρεται απευθείας στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του McLaughlin.

 

BMW R 1300 R Superhooligan

Από κει και πέρα ωστόσο, το μπλε χρώμα δεν έχει κάποια σχέση με τη μοτοσυκλέτα-έμπνευση του Superhooligan, αλλά δένει οπτικά το μπλε πιρούνι της Wilbers που προστέθηκε στην custom μοτοσυκλέτα – όντας και 30 mm μακρύτερο του εργοστασιακού – με τις δαγκάνες των φρένων και το υποπλαίσιο. Μπλε άλλωστε είναι και το ελατήριο του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ της Wilbers που συναντάμε στο πίσω μέρος αυτού του μοναδικού R 1300 R.

Μια ακόμη αλλαγή που θα συναντήσουμε στο επετειακό αυτό custom είναι ο μπροστινός τροχός με ανθρακονημάτινη ζάντα που προέρχεται από τη λίστα εξοπλισμού του M 1000 RR, ενώ το κορμί του Superhooligan είναι διακοσμημένο με άφθονα carbon εξαρτήματα, τόσο από τη λίστα των γνήσιων αξεσουάρ της BMW Motorrad όσο και από τη σχετική λίστα της Ilmberger Carbon Parts.

Για το τελικό αποτέλεσμα προστέθηκαν ρυθμιζόμενες μανέτες της Advik, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ της BMW Motorrad και φυσικά ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης με τελικό από ανθρακόνημα της Akrapovič.

​    ​

Το R 1300 R Superhooligan θα εκτεθεί στον φετινό αγώνα Daytona 200, ο οποίος μάλιστα διοργανώνεται φέτος για 84η φορά και όλως τυχαίως πέφτει στις ίδιες ημερομηνίες με το 1976: 5 ως 7 Μαρτίου 2026! Εκεί η νέα custom θα εκτεθεί δίπλα στην αυθεντική R 90 S του McLaughlin, τιμώντας τόσο τη νίκη του στον συγκεκριμένο αγώνα, όσο και το παρθενικό πρωτάθλημα AMA Superbikes του Pridmore την ίδια χρονιά.

Επιπλέον, η BMW δεν επέλεξε τυχαία το όνομα Superhooligan, καθώς στο αμερικανικό πρωτάθλημα MotoAmerica υπάρχει κατηγορία Super Hooligan by Roland Sands που απαρτίζεται από έναν σκασμό μοτοσυκλέτες που δεν έχουν άμεση σχέση με πίστες και στην περιγραφή των κανονισμών προϋποτίθεται πως το αρχικό μοντέλο παραγωγής πρέπει να πωλείται με τιμόνι και όχι με κλιπόν.

Στον αγώνα της κατηγορίας Super Hooligan στον φετινό αγώνα MotoAmerica Daytona 200 λοιπόν ο πρεσβευτής της BMW Motorrad στις ΗΠΑ, Nate Kern, θα αγωνιστεί με ένα BMW R 1300 R Superhooligan, απέναντι στον συνήθη ανταγωνισμό της κλάσης αυτής που περιλαμβάνει Aprilia Tuono, Arch 2S-R, BMW R nineT (με αυτό αγωνίζεται κανονικά ο Kern), Ducati Monster SP, Energica Eva Ribelle RS, Harley-Davidson Pan America, Harley-Davidson XR1200, Indian FTR1200, KTM 990 Duke, KTM 890 Duke R, Suzuki SV1000, Triumph Street Triple 765 RS και Yamaha MT-09 SP.

Στον αγώνα αυτό, που έχει επετειακό χαρακτήρα για τη BMW Motorrad, θα δώσουν το παρόν οι Steve McLaughlin και Reg Pridmore, οι κόρες του Gary Fisher (που απεβίωσε το 2023), Heidi και Kimberly, καθώς και ο μηχανικός της ομάδας Butler & Smith των τριών παραπάνω αναβατών, Udo Gietl.