Triumph TE-1 - Ολοκλήρωση των δοκιμών, αποκάλυψη επίσημων στοιχείων

Στοχεύοντας να ανταγωνιστεί απευθείας τα αντίστοιχα βενζινοκίνητα μοντέλα
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

12/7/2022
H Triumph ανακοίνωσε την ολοκλήρωση της εξέλιξης της ηλεκτρικής Streeftighter μοτοσυκλέτας TE-1, δίνοντας στη δημοσιότητα φωτογραφίες και βίντεο μαζί με τα άκρως εντυπωσιακά τεχνικά χαρακτηριστικά του μοντέλου.
 
Όπως σας έχουμε γράψει και στο παρελθόν, η TE-1 είναι καρπός συνεργασίας της Triumph Motorcycles με κορυφαίες εταιρείες στον τομέα της ηλεκτροκίνησης, και συγκεκριμένα τις Williams Advanced Engineering, Integral Powertrain Ltd, και του τμήματος WMG του Πανεπιστημίου του Warwick, ενώ έχει χρηματοδοτηθεί από τη βρετανική κρατική υπηρεσία για τα οχήματα μηδενικών ρύπων, μέσω του προγράμματος Innovate UK. 
 
Για την ολοκλήρωση του σταδίου δοκιμών της ΤΕ-1, η Triumph διενήργησε εξαντλητικές δοκιμές σε δρόμο, πίστα και δυναμόμετρο, με τα τελικά χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας να δημιουργούν νέα δεδομένα στον χώρο.
 
Παρόλο τώρα που μιλάμε για “ολοκλήρωση της εξέλιξης”, σημειώστε πως σε αυτό το στάδιο η ΤΕ-1 που παρουσιάστηκε ΔΕΝ είναι η τελική έκδοση παραγωγής της μοτοσυκλέτας, με την Triumph να μην κάνει για την ώρα δηλώσεις ούτε για το πότε θα τη δούμε στην τελική της μορφή, ούτε σε τι τιμές να την περιμένουμε.
 
Εν τάχει, στο στάδιο που βρίσκεται σήμερα η ΤΕ-1, μιλάμε για μια μοτοσυκλέτα 175 ίππων και 220 κιλών, με επίσημη αυτονομία 161 χιλιομέτρων και δυνατότητα φόρτισης 0-80% σε μόλις 20 λεπτά με τη βοήθεια ταχυφορτιστή!
 
Ας εξετάσουμε τώρα τη μοτοσυκλέτα πιο λεπτομερώς.
 
Αυτονομία 161 χλμ., μεγαλύτερη από κάποια βενζινοκίνητα μοντέλα
Η Triumph αναφέρει πως η αυτονομία της ΤΕ-1 ξεπερνά την αυτονομία αρκετών βενζινοκίνητων Streetfighter μοντέλων, με τους Βρετανούς να κάνουν λόγο για 161 χιλιόμετρα, αν και το δεύτερο μέρος της φράσης “based on official testing and projections”, σύμφωνα δηλαδή με τις δοκιμές αλλά ”και τις προβλέψεις”, αφήνει περιθώριο για μικρότερα νούμερα κατανάλωσης σε πραγματικές συνθήκες. Αυτό βέβαια δεν είναι κάτι νέο στα ηλεκτρικά δίκυκλα, όπου πάντα τα νούμερα της αυτονομίας αφορούν σε ιδανικές συνθήκες, με συγκεκριμένες ταχύτητες, δίχως τον αναβάτη να ψάχνει τα όρια της μοτοσυκλέτας. 
 
Η TE-1 διαθέτει και σύστημα ανάκτησης ενέργειας όταν ο αναβάτης κλείνει το γκάζι, με την Triumph να αναφέρει πως στον συγκεκριμένο τομέα υπάρχει χώρος για βελτίωση μελλοντικά, μαζί με τη συνεχή βελτίωση των ηλεκτροκινητήρων και της μετάδοσης, κάτι που θα βελτιώσει (πάντα μελλοντικά) ακόμα περισσότερο την αυτονομία των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών της εταιρείας.
 
Επιδόσεις παρόμοιες με της Speed Triple 1200, με ακόμα ταχύτερη επιτάχυνση
Το επίπεδο των επιδόσεων της TE-1 μας λένε οι Βρετανοί, είναι παρόμοιο με της βενζινοκίνητης Speed Triple 1200, με 175 hp και 11,1 κιλά ροπής, με άμεση απόκριση και ομαλή απόδοση σε όλη την κλίμακα στροφών.
 
Την ίδια στιγμή, η TE-1 πετυχαίνει χρόνους 3,6 δευτερολέπτων στην επιτάχυνση 0-100 χλμ/ώρα και 6,2 δευτερολέπτων στα 0-160 χλμ/ώρα.
 
Όσον αφορά στα ηλεκτρονικά βοηθήματα, η TE-1 διαθέτει Traction Control και Wheelie Control, με τον αναβάτη να μπορεί να τα ρυθμίσει και να τα απενεργοποιήσει αν θέλει.
 
Στο τελικό στάδιο δοκιμών της μοτοσυκλέτας βοήθησε και ο νικητής της Daytona 200, αγωνιζόμενος Brandon Paasch, που μεταξύ άλλων δήλωσε τα εξής: “Η απόκριση του γκαζιού της TE-1 είναι απίστευτη, είναι πολύ ροπάτη και μόλις γυρίσεις το γκριπ έχεις άμεση παροχή δύναμης, κάτι το οποίο λατρεύω ως αγωνιζόμενος –η μοτοσυκλέτα να είναι σούπερ-ροπάτη και να ‘ακούει’ στο γκάζι αμέσως, οπότε η εξέλιξη της ΤΕ-1 ήταν μια σπουδαία εμπειρία για μένα. Ανοίγοντας το γκάζι τέρμα, η μοτοσυκλέτα είναι απίστευτα γρήγορη, με τρελό ‘τράβηγμα’.”
 
Φόρτιση 20 λεπτών που αλλάζει τα δεδομένα
Οι εξελίξεις στις τεχνολογίες μπαταριών και φόρτισης ήταν αναπόσπαστο μέρος του Triumph TE-1 Project, όπου σε συνεργασία με την Williams Advanced Engineering (WAE), φέρνουν χρόνο φόρτισης 20 λεπτών μόλις για το 0-80%!
Βάρος 220kg 
 
Με βάρος 220 κιλών, η TE-1 είναι εξαιρετικά ελαφριά, με την Triumph να υποστηρίζει πως είναι ελαφρύτερη από τις ανταγωνιστικές ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες έως και 25%, χαρίζοντας ιδανικό λόγο κιλών ανά ίππο (1,257 παρακαλώ).
 
Ας δούμε πώς συγκρίνεται με τον ανταγωνισμό η ΤΕ-1:
 
Μοντέλο Ιπποδύναμη Βάρος Αυτονομία
Energica EsseEsse9 107,3 hp  260 kg  200 χλμ. (η βασική έκδοση)
Livewire One 100 hp 255 kg  153 χλμ.
Zero SR/F 110 hp 226,8 kg  190-206 χλμ. (η βασική έκδοση)
Triumph TE-1 175 hp 220 kg 160 χλμ.
 
Το μέγεθος της ΤΕ-1 είναι παρόμοιο με εκείνο της Street Triple, όμως η εργονομία, η γεωμετρία και η κατανομή μαζών συγκρίνεται με της Speed Triple, με την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Triumph να είναι παράλληλα πολύ δυνατή, ευέλικτη και μαζεμένη σε διαστάσεις.
“Εύχομαι να την είχα στη Daytona, αυτή η επιτάχυνση, το πλαίσιο και οι αναρτήσεις, το πώς στρίβει, wow! Πιστεύω πως αυτή θα είναι μια πραγματικά ωραία μοτοσυκλέτα για οδήγηση στον δρόμο, είναι πολύ ευέλικτη, και την αισθάνεσαι πολύ ελαφριά, ” αναφέρει ο Paasch.
 
Η Triumph υποστηρίζει πως ακόμα κι ο ήχος της ΤΕ-1 είναι πιο συναρπαστικός από των ανταγωνιστών, χάρη στη μοναδική πρωτεύουσα μετάδοση με ελικοειδή ζεύγη γραναζιών.
 
Με χαρακτηριστικό design της Triumph
Παρά τον ηλεκτροκινητήρα, η ΤΕ-1 είναι άμεσα αναγνωρίσιμη σχεδιαστικά και κατασκευαστικά ως μοτοσυκλέτα της Triumph (κοστούμι, προβολείς, κ.α.), ενώ την ίδια στιγμή κάνει το επόμενο βήμα στο design, όπως αρμόζει σε ένα μοντέλο νέας γενιάς. Το κοστούμι της μοτοσυκλέτας μας λέει η Triumph είναι πλέον το τελικό της, όπως είναι και ο χρωματισμός της.
Στα όργανα βρίσκουμε μια TFT έγχρωμη οθόνη, ενώ για την ώρα η Triumph δεν μας δίνει αναλυτικές πληροφορίες για αναρτήσεις (της Ohlins όπως βλέπουμε, τουλάχιστον πίσω), φρένα (της Brembo), ηλεκτρονικό οπλοστάσιο, και λοιπές τεχνικές πληροφορίες.
 
Μεταξύ άλλων ο Steve Sargent, Chief Product Officer της Triumph Motorcycles δήλωσε τα εξής: “Οι αντιδράσεις στην ΤΕ-1 είναι ιδιαίτερα θετικές σε παγκόσμια κλίμακα, με πολλούς φίλους της εταιρείας να δηλώνουν πως για πρώτη φορά βλέπουν μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα ως ποθητή και ως ένα δίκυκλο που πραγματικά θα ήθελαν να αγοράσουν. Αυτό είναι το πρώτο βήμα για τη μελλοντική ηλεκτρική μας γκάμα, και θα αποτελέσει οδηγό στις επόμενες εξελίξεις μας. Η τελική μοτοσυκλέτα παραγωγής δεν θα είναι ακριβώς η μοτοσυκλέτα που βλέπετε σήμερα, όμως τα μοντέλα που θα εξελίξουμε θα εμπεριέχουν όλα όσα μάθαμε από την εξέλιξη της ΤΕ-1.”

QJMotor Super4: Παρουσιάστηκε η Mini-Superveloce της Κίνας

Η QJMotor παρουσιάζει μια μοτοσυκλέτα μεσαίου κυβισμού εμπνευσμένη από τη θρυλική MV Agusta Superveloce
QJMotor-Super4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/8/2025

Η νέα QJMotor Super4 αντλεί ξεκάθαρα τη σχεδιαστική της ταυτότητα από τη Superveloce, αλλά αυτή τη φορά υπάρχει και ένα θεμιτό πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ των δύο εταιρειών, που προσδίδει νομιμότητα στην ομοιότητα

Με την KTM να αποδευσμεύει την MV Agusta έχοντας όμως πραγματοποιήσει ήδη σειρά επενδύσεων, ξεκινώντας από το γραφείο σχεδιασμού μέσα στο εργοστάσιο στο Varese, βλέπουμε μία μεταστροφή στις παλιές αγάπες.

Πριν την απόκτηση της MV Agusta από τον Pierer οι Ιταλοί είχαν ενώσει τις δυνάμεις τους με την QJMotor σχεδιάζοντας και την μεσαία Adventure που ήταν κατά βάση ένα Benelli TRK με άλλη εμφάνιση. Η Benelli ανήκει στην QJ Motor η οποία διατηρεί για αυτήν ξεχωριστή γραμμή παραγωγής μέσα στο εργοστάσιό της στην Κίνα ενώ παράλληλα είναι και αντιπρόσωπος της MV Agusta για την κινέζικη αγορά. Το εγχείρημα που από κοινού είχαν στήσει με την MV Agusta αλλά ακόμη και η συνέχιση της συνεργασίας τους εντός Κίνας, είχε μπει στον πάγο αμέσως μόλις παρέλαβε την μάρκα η KTM. Κανείς από την πλευρά της QJMotor δεν ή γνώριζε πώς θα εξιλιχθούν τα πράγματα και αν θα μπορεί να συνεχίσει να εμπορεύοται μοντέλα της MV Agusta.

Ο Pierer είχε υπάρξει κατηγορηματικός τόσο για την έλευση μίας Adventure από την MV Agusta, αλλά τελικά έκανε πίσω σε αυτό, όσο και σε συνεργασία με κινέζους κατακασκευαστές, που τελικά τώρα δεν μπορεί να το αλλάξει.

Η QJMotor δεν χρειάστηκε να περιμένει πολύ για να δει πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα καθώς κράτησε λιγότερο από δύο χρόνια, ο παγετός στις σχέσεις με την MV Agusta.

Το Super4 χρησιμοποιεί έναν παράλληλο δικύλινδρο κινητήρα 449cc, απόδοσης 52 ίππων στις 9500 rpm, σε πλαίσιο που βασίζεται σε υπάρχουσες μοτοσυκλέτες της QJMotor. Το συνολικό βάρος περιορίζεται στα μόλις 169 κιλά, με μικρό μεταξόνιο στα 1.389 mm και τελική ταχύτητα περίπου 190 χλμ/ώρα.

Οι σχεδιαστικές γραμμές παραπέμπουν ξεκάθαρα στην MV Agusta Superveloce, καθώς ορισμένα από τα πιο πρόσφατα μοντέλα της QJMotor έχουν χρησιμοποιήσει σχέδια που προέρχονται από δουλειά της ιταλικής σχεδιαστικής εταιρείας C-Creative. Η C-Creative ιδρύθηκε από τον πρώην πρόεδρο της MV, Giovanni Castiglioni, γιο του Claudio Castiglioni, ο οποίος αναβίωσε τηn MV Agusta με την superbike F4 στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μαζί με τον πρώην επικεφαλής σχεδίασης της MV, Adrian Morton, και τον Paolo Bianchi, που προηγουμένως διηύθυνε το CRC (Centro Ricerche Castiglioni ή Castiglioni Research Center), το οποίο λειτουργούσε ως το τμήμα Έρευνας & Ανάπτυξης της MV.

QJMotor Super9

QJ-MV μια παλιά ιστορία

Η QJMotor έχει ξαναχρησιμοποιήσει σχέδια της MV στο μοντέλο Super9, που όχι μόνο δανείζεται τη σχεδίαση της MV Superveloce, αλλά βασίζεται και σε τεχνική συμφωνία μεταξύ των δύο εταιρειών για τη χρήση μιας έκδοσης 921cc του παλαιότερης γενιάς τετρακύλινδρου εν σειρά κινητήρα της MV, καθώς και πλαισίου και μονόμπρατσου ψαλιδιού δανεισμένα από τη MV Agusta Brutale. Οι δεσμοί μεταξύ QJ και MV χρονολογούνται αρκετά χρόνια πίσω, με την μητρική εταιρεία της QJMotor, Qianjiang, να σκοπεύει αρχικά να χρησιμοποιήσει τον τετρακύλινδρο κινητήρα που είχε σχεδιάσει η MV σε μία sport μοτοσυκλετα υπο το σήμα της Benelli, πριν στραφεί στην ανάπτυξη της δικής της γκάμας QJMotor. Επίσης υπήρχε σχέδιο συνεργασίας για την παραγωγή πιο προσιτών μοντέλων της MV Agusta, όπως το Lucky Explorer 5.5, και αναφέραμε στην αρχή του άρθρου με κινητήρες και πλαίσια της QJMotor/Benelli. Το μοντέλο όμως, δεν πήρε ποτέ το πράσινο φως, μετά την απόκτηση της MV από την ΚΤΜ, αλλά με την επιστροφή της MV στους προηγούμενους ιδιοκτήτες της, δεν αποκλείεται τέτοια σχέδια να αναβιώσουν.

Lucky Explorer 5.5

Το Super4 θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για την αγορά προσιτών sportbikes υψηλής αισθητικής, όπως τα Triumph Speed 400 και Scrambler 400, που κατασκευάζονται στην Ινδία από την Bajaj και έχουν σημειώσει μεγάλη επιτυχία.

Συνηθίζεται να υπάρχει καθυστέρηση μερικών μηνών μεταξύ της έγκρισης τύπου των κινεζικών μοτοσυκλετών και της επίσημης παρουσίασής τους, γεγονός που υποδεικνύει ότι το Super4 πιθανότατα θα αποκαλυφθεί κατά τη διάρκεια της EICMA στο Μιλάνο τον Νοέμβριο και θα φτάσει στην γραμμή παραγωγή ως μοντέλο του 2026.

Σε κάθε περίπτωση εμείς αναμένουμε να δούμε εάν το μοντέλο θα καταφέρει να βρει τον δρόμο του προς την ευρωπαϊκή αγορά.