VIDEO της νέας Ducati Panigale V4R 2019 από την EICMA 2018!

Ο Domenicali και ο Villia μας μιλάνε για την δυνατότερη Ducati παραγωγής
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/11/2018

Είμαστε στο Μιλάνο, όπου ήδη έχουν ξεκινήσει οι παρουσιάσεις των νέων μοντέλων για το 2019, πριν καν γίνουν τα εγκαίνια της EΙCMA 2018. Όπως είδατε χθες με τις πρώτες εικόνες των νέων Ducati. Για άλλη μία χρόνια την αυλαία των παρουσιάσεων άνοιξε η Ducati με μια ξεχωριστή εκδήλωση, παρουσιάζοντας την δυνατότερη μοτοσυκλέτα παραγωγής που έχει φτιάξει έως σήμερα. Μιλάμε φυσικά για την έκδοση R της Panigale V4 των 221 ίππων από “μόλις” 998 που την κάνουν ταυτόχρονα και την δυνατότερη μοτοσυκλέτα παραγωγής με ατμοσφαιρικό κινητήρα που έχει φτιαχτεί ποτέ.

Μάλιστα αν λάβουμε υπόψη μας ότι βγάζει κανονικά πινακίδα και είναι προδιαγραφών Euro 4, τότε είναι και η δυνατότερη μοτοσυκλέτα στην ιστορία που μπορεί να κυκλοφορεί νόμιμα στο δρόμο.

Δείτε την σε video που ετοιμάσαμε από την πρώτη της επίσημη παρουσίαση, μόλις λίγες ώρες πριν:

Βέβαια η Panigale V4R δεν προορίζεται για βόλτες στην παραλιακή, έστω κι αν έχει τον απαραίτητο εξοπλισμό για καλύπτει την νομοθεσία και να βγάλει πινακίδα.  

Όπως μας είπε ο ίδιο ς ο Claudio Domenicali, η Panigale V4R πρεσβεύει την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Ducati μέσα από τους αγώνες των MotoGP και ο λόγος που την κατασκεύασαν είναι σαφώς η συμμετοχή τους στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα SBK το 2019.

Γι΄αυτό και οι διαφορές που έχει από την Panigale V4/V4S των 1103 κυβικών δεν περιορίζονται μόνο στο μέγεθος του θαλάμου καύσης. Η αεροδυναμική της έκδοσης R, καθώς και η εργονομία της θέσης οδήγησης έχουν διαφοροποιηθεί, με στόχο την μέγιστη απόδοση καθ΄όλη την διάρκεια ενός αγώνα. Τι εννοούν όμως λέγοντας μέγιστη απόδοση; Σίγουρα όχι μόνο την δύναμη του κινητήρα… Όπως είχαμε γράψει στο τεστ που είχαμε κάνει στις Σέρρες της V4S, η εργονομία της θέσης οδήγησης είναι πολύ διαφορετική από εκείνη που είχαν μέχρι σήμερα οι V2 superbike της Ducati. Κάθεσαι πιο “μέσα” στη μοτοσυκλέτα και έχεις καλύτερη αεροδυναμική κάλυψη από τον αέρα, κάτι που το νοιώθεις στις υψηλές ταχύτητες. Ταυτόχρονα, οι αποστάσεις μεταξύ τιμονιού, μαρσπιέ και σέλας, έχουν διαφοροποιηθεί ώστε να δημιουργείται μια άνετη θέση οδήγησης για αναβάτη με ύψος 1,80μ σε αντίθεση με το παρελθόν που η εργονομία ήταν φτιαγμένη με γνώμονα αναβάτες 1,70μ.

Σύμφωνα με τον δοκιμαστή Alessandro Vilia, το σχήμα του ρεζερβουάρ στην έκδοση R είναι ειδικά μελετημένο για να βοηθάει το σώμα του αναβάτη στα δυνατά φρεναρίσματα, αλλά και μέσα στη στροφή όταν έχει βγάλει το σώμα του από το κέντρο της σέλας. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Vilia και στην σταθερότητα τις μοτοσυκλέτας, που… του θύμισε την 998! Λογικό αν σκεφτείς ότι οι αναρτήσεις της Ohlins (συμβατικές και όχι ημι-ενεργητικές που έχει το S) είναι ρυθμισμένες από τους μηχανικούς του αγωνιστικού τμήματος της Ducati.

Τα δύο αεροδυναμικά φτερά προσθέτουν το απαραίτητο down force και στόχος τους είναι να κρατήσουν όσο πιο κοντά στο έδαφος γίνεται τον εμπρός τροχό, όταν το γκάζι ανοίγει τέρμα στις εξόδους των στροφών. Φυσικά έχουν σχεδιαστεί για να συνεργάζονται αρμονικά με τα ηλεκτρονικά της Bosch και την κεντρική μονάδα IMU 6D, που ενσωματώνει το wheelie control και το traction control.

Τα 221 άλογα (που γίνονται 234 με την αγωνιστική εξάτμιση…) βγάζουν βεβαίως και ΠΟΛΥ ζέστη. Ο Domenicali λέει ότι ναι μεν μέσα στην κίνηση της πολύς είναι λογικό να ζεσταίνεται μια τέτοιου είδους μοτοσυκλέτα, όμως με τις Panigale V4 έχουν πολύ λιγότερα παράπονα για την ζέστη σε σχέση με τις V2 Panigale από τους πελάτες τους. Παρ’ όλα αυτά, το θηρίο πρέπει να μένει δροσερό έως τον τελευταίο γύρο του αγώνα για να διατηρήσει την μέγιστη απόδοσή του ο κινητήρας, και έτσι έχει δύο μεγαλύτερους αεραγωγούς στο πλάι.

Η εξέλιξη της έκδοσης R διήρκησε δύο ολόκληρα χρόνια και ξεκίνησε αμέσως μετά την ολοκλήρωση της Panigale V4/V4S. Σύμφωνα με τον Vilia, το μεγαλύτερο μέρος της εξέλιξης έγινε στην πίστα της Valencia στην Ισπανία.

Όμως το καλύτερο σας το κρατήσαμε για το τέλος. Ο Domenicali μας υποσχέθηκε ότι στην επόμενη EICMA στο τέλος του 2019 θα μας δείξουν και μια φτηνότερη έκδοση της Panigale V4 με τον κινητήρα των 998 κυβικών. Κι όταν λέμε φτηνότερη εννοούμε στο εύρος τιμής των ιαπωνικών superbike. Προφανώς όχι με αυτόν τον κινητήρα που έχει η R με τις μπιέλες τιτανίου και τον κόφτη στις 16.500 στροφές, αλλά μια πιο φτηνή έκδοσή του με ατσάλινες μπιέλες και μικρότερο εύρος στροφών, πιθανότητα στις 14.000-15.000 όπως έχουν τα υπόλοιπα superbike των ανταγωνιστών από την Ιαπωνία και την Γερμανία. Ουσιαστικά θα είναι μια μοτοσυκλέτα όπως η δικύλινδρη 959, κάτι που ίσως σημαίνει και το τέλος των V2 superbike για την Ducati…  

Δείτε εδώ το video της παρουσίασης που έχει γυριστεί στην πίστα του Mugello και πολλές-πολλές φωτογραφίες στο photo gallery που έχουμε φτιάξει για εσάς

Triumph Tracker 400/Thruxton 400 2026 – Παρουσιάστηκαν με τιμές για Ελλάδα!

Με διαφορές σε πλαίσιο/ανάρτησες - Και ισχυρότερο κινητήρα κατά δύο ίππους
Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/12/2025

Η Triumph διευρύνει ακόμη περισσότερο την γκάμα των μονοκύλινδρων 400ριών της με Tracker 400 και Thruxton 400 με αισθητική εμπνευσμένη από τους flat track αγώνες και τα cafe racers αντίστοιχα.

Περιμέναμε ένα αλλά τελικά η Triumph παρουσίασε δύο μονοκύλινδρα 400άρια φτάνοντας έτσι την οικογένεια στα πέντε συνολικά μοντέλα, μαζί με τα Speed 400, Scrambler 400 X και Scrambler 400 XC.

Οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν αισθητικές κυρίως διαφορές με τις άλλες εκδόσεις και μεταξύ τους φυσικά με το φαίρινγκ του 400ριού Thruxton να μας είναι γνωστό εδώ και καιρό από τις κατασκοπικές φωτογραφίες που έκαναν τον γύρο του διαδικτύου πολύ καιρό πριν από την παρουσίασή του. 

Οι δύο μοτοσυκλέτες φέρουν επίσης και μία ισχυρότερη έκδοση του μονοκύλινδρου μοτέρ με τη μέγιστη ισχύ να ανεβαίνει κατά 5% περίπου και να φτάνει τους 41,42 ίππους από 39,42 που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Αλλαγή στη ροπή δεν υπάρχει και έτσι η μέγιστη τιμή παραμένει στα 3,82 kg.m αλλά να κάνει την εμφάνισή της 1.000 στροφές ψηλότερα, στις 7.500 σ.α.λ., με το 80% αυτής να είναι διαθέσιμο από τις 3.000 σ.α.λ. Η αύξηση στην ισχύ προήρθε από νέο εκκεντροφόρο αλλά και την εκ νέου χαρτογράφηση του ψεκασμού.

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

Σε σχέση με τη μοτοσυκλέτα βάσης που είναι το Spped 400, το Tracker 400 έχει φαρδύτερο τιμόνι κατά 23 χλστ., το οποίο είναι και χαμηλότερο κατά 134 ολόκληρα χλστ. Παράλληλα τα μαρσπιέ έχουν τοποθετηθεί 86 χλστ. πιο πίσω και 27 χλστ. ψηλότερα, με το νέο τρίγωνο της εργονομίας να δίνει μια πιο σπορ και επιθετική θέση οδήγησης. Διαφορετική είναι και η σέλα, όπως και το κάλυμμα-κοκοβιός της σέλας στο κομμάτι του συνεπιβάτη, οι ζάντες και το ρεζερβουάρ, με τo Tracker 400 να ξεχωρίζει από το μικρό του μασκάκι, αλλά και τα μεγάλα numver plates εκατέρωθεν της σέλας, όπως και από τους αποκλειστικούς χρωματισμούς.

Το Thruxton 400 έχει επίσης διαφορετικό ρεζερβουάρ -και από το Tracker-, αν και η χωρητικότητα είναι ίδια στα 13 λίτρα, ενώ ζυγίζει και τρία κιλά περισσότερα λόγω του φέρινγκ, με το βάρος του να φτάνει τα 176 κιλά πλήρες υγρών. Του Tracker βρίσκεται στα 173 κιλά. Το φαίρινγκ είναι αυτό που κάνει και τη μεγαλύτερη διαφορά στην αισθητική της μοτοσυκλέτας, που έχει κλιπόν και διαφορετική θέση οδήγησης, ενώ οι Βρετανοί αναφέρουν και μικρές αλλαγές στο πλαίσιο αποκλειστικά για τη συγκεκριμένη εκδοχή της μοτοσυκλέτας. Σε αυτήν την περίπτωση και έναντι του Speed 400 τα κλιπόν είναι 40 χλστ. πιο στενά και 246 χλστ. πιο χαμηλά τοποθετημένα με μπόλικο βάρος να φορτίζει πλέον τον εμπρός τροχό. Παράλληλα, τα μαρσπιέ βρίσκονται στην ίδια θέση με εκείνα του Tracker 400.

Μικρές διαφορές έχουμε και στη γεωμετρία του πλαισίου μεταξύ των δύο μοτοσυκλετών. Το Tracker 400 έχει μεταξόνιο στα 1.371 χλστ. με κάστερ και ίχνος στις 24,4 μοίρες και 107,6 χλστ. αντίστοιχα, ενώ το Thruxton 400 έχει μεταξόνιο στα 1.376 χλστ. με κάστερ στις 24,5 μοίρες και ίχνος στα 101,5 χλστ. 

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

H Triumph αναφέρει ότι καθεμιά από τις δύο νέες μοτοσυκλέτες έχει το δικό της set up στις αναρτήσεις ώστε να ταιριάζει καλύτερα στη φιλοσοφία της έκδοσης και τη θέση οδήγησης, με το πιρούνι να είναι ανεστραμμένο στα 43 χλστ. Η διαδρομή του είναι 140 χλστ. στο Tracker και 135 χλστ. στο Thruxton ενώ και το μονό αμορτισέρ και στις δύο περιπτώσεις δίνει διαδρομή 130 χλστ.

Και οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν 17ρες χυτές ζάντες αλουμινίου που είναι διαφορετικής σχεδίασης μεταξύ των δύο μοντέλων και ελαστικά 110/70 και 150/60 εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Ως πρώτης τοποθέτησης ελαστικά για το Thruxton επιλέχθηκαν τα Pirelli Diablo Rosso IV, ενώ για το Tracker έχουμε τα Pirelli MT60 RS και τα δύο εξαιρετικές επιλογές για τόσο προσιτές μοτοσυκλέτες.

Τέλος, ίδιο είναι το σύστημα πέδησης και στις δύο περιπτώσεις με το κύριο έργο της επιβράδυνσης να αναλαμβάνει 300άρης εμπρός δίσκος και ακτινικά τοποθετημένη 4πίστονη δαγκάνα της ByBre. 

Το Tracker 400 θα είναι διαθέσιμο στην Ελλάδα από τον ερχόμενο Μάρτιο με τιμή 6.390 ευρώ και το Thruxton 400 από τον Φεβρουάριο του 2026, με τιμή 6.690 ευρώ. Και τα δύο συνοδεύονται από εργοστασιακή εγγύηση δύο ετών χωρίς περιορισμό στα διανυθέντα χιλιόμετρα.

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες στις συλλογές που ακολουθούν.