GPX POPz 125 2022: Το διαχρονικό παπί στη σύγχρονη εποχή

Όπως το αγαπήσαμε
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/6/2022

Σε αυτή τη χώρα αγαπάμε τα παπιά και αυτό δεν έγινε τυχαία. Η φιλοσοφία σχεδιασμού του παπιού ταιριάζει απόλυτα με τις ιδιαιτερότητες που έχει η Ελλάδα από τη μία άκρη των συνόρων της έως την άλλη. Πέρα από την μικρή κατανάλωση των τετράχρονων αερόψυκτων κινητήρων τους και φυσικά το μικρό κόστος συντήρησης, τα παπιά μεγάλωσαν ολόκληρες γενιές Ελλήνων και τους πρόσφεραν απλόχερα την ελευθερία της ατομικής μετακίνησης.

Η απλότητα των μηχανικών μερών, τους έδωσαν το πλεονέκτημα να αντέχουν κάθε είδους κακουχία, κάθε είδους μετατροπή και να ανέχονται με κατανόηση το χέρι κάθε “μαθητευόμενου μάγου” που προσπαθούσε να μάθει πάνω τους πως βιδώνουν μια βίδα.

Την τελευταία δεκαετία η σχέση αγάπης των Ελλήνων με τα παπιά έχει δεχτεί πολλές επιθέσεις και εξωγενείς παράγοντες προσπαθούν να διαλύσουν αυτόν τον ευτυχισμένο γάμο. Οι προδιαγραφές Euro3, Euro 4 και πλέον Euro5 εκτόξευσαν το κόστος της έγκρισης τύπου και αυτό είχε αντίκτυπο στις τιμές τους, όπου έχασαν το μεγάλο πλεονέκτημα που είχαν σε σχέση με τα αντίστοιχου κυβισμού scooter.

Η αύξηση της τιμής λόγω προδιαγραφών, ώθησε τις ελληνικές αντιπροσωπείες να εισάγουν τα πιο “πλούσια εξοπλισμένα” παπιά, ώστε να δικαιολογήσουν όσο περισσότερο γίνεται αυτό το απότομο άλμα στις τιμές. Μόνο που στην πλειοψηφία τους αυτά τα full-extra παπιά είναι οι “σπορ” εκδόσεις, με μικροσκοπικές ή ανύπαρκτες ποδιές, σέλες “σφήνα” και φυσικά δεν έχουν ούτε μισό πόντο διαθέσιμο για να φορτώσεις κάτι πάνω τους.  

Το GPX POPz όχι μόνο μοιάζει ολόιδιο με τα “γνήσια” παπιά του 1960 και 1970, αλλά έχει και όλα τα χαρακτηριστικά ενός γνήσιου παπιού.

Αυτό σημαίνει πως η σέλα του είναι χαμηλή και επίπεδη, με τα μαρπιέ ακριβώς από κάτω της, δημιουργώντας μια ήπια θέση οδήγησης, κάνοντας το συχνό καβάλα-ξεκαβάλα, μια εύκολη διαδικασία. Οπότε είτε είσαι πιτσιρικάς που κάνει πολεμικές τέχνες και έχεις αποκτήσει ευελιξία ninja, είτε είσαι 80 χρονών και έχεις αποκτήσει… λουμπάγκο, η οδήγηση και ο χειρισμός του GPX POPz 125 είναι ό,τι πιο εύκολο και βολικό υπάρχει πάνω σε δύο τροχούς με κινητήρα εσωτερικής καύσης.

Πάνω από το εμπρός  φτερό υπάρχει η γνωστή μας από τα παλιά  “ταχυδρομική” σχάρα, ενώ η ξεχωριστή σέλα του συνεπιβάτη αφαιρείται και η βάση της γίνεται κανονική σχάρα, όπου μπορείς να δέσεις πιο μεγάλα και βαριά πράγματα ή να βιδώσεις μια μπαγκαζιέρα. Είναι ένα χαρακτηριστικό που θα λατρέψουν όλοι όσοι κοιτούν την πρακτική πλευρά και ιδιαίτερα οι φίλοι διανομείς που χρησιμοποιούν δίκυκλο.

Η ποδιά έχει κλασσικό σχήμα και είναι κατασκευασμένη από εύκαμπτο πλαστικό που δεν σπάει εύκολα και η αλυσίδα είναι κρυμμένη μέσα στο μεταλλικό καβούκι της και προφυλάσσεται πλήρως από τα νερά, τις λάσπες και τη σκόνη, αυξάνοντας την διάρκεια ζωής της και περιορίζοντας τις ανάγκες συντήρησής της.

Οι αναρτήσεις του POPs 125 έχουν μαλακές ρυθμίσεις για άνεση στις χαμηλές ταχύτητες και τα δύο πίσω αμορτισέρ διαθέτουν λεβιεδάκια με τα οποία αλλάζεις την προφόρτιση του ελατηρίου για ένα ή δύο άτομα.

Όπως ορίζουν οι προδιαγραφές Euro5 για τα δίκυκλα έως 125 κυβικά της Α1 κατηγορίας, τα φρένα πρέπει να είναι τουλάχιστον συνδυασμένα εμπρός-πίσω ή να έχουν ABS. Στο POPs 125 είναι συνδυασμένα με δαγκάνα τριών εμβόλων για το εμπρός δισκόφρενο και μηχανικό ταμπούρο πίσω, οπότε όταν πατώντας το πίσω φρένο ενεργοποιείται ταυτόχρονα και το ένα από τα τρία εμπρός έμβολα. Η δύναμη πέδησης φτάνει και περισσεύει, παρά το γεγονός πως ο αερόψυκτος κινητήρας του POPs έχει ψυχή και η τελική στο κοντέρ ξεπερνά τα 120km/h όταν ευνοούν οι συνθήκες.

Το GPX POPz 125 θα βρίσκεται στα συνεργαζόμενα καταστήματα λιανικής της KSR Hellas έως το τέλος Ιουνίου οπότε και αναμένεται να ανακοινωθεί η προτεινόμενη τιμή του

 

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Κινητήρας Τετράχρονος μονοκύλινδρος αερόψυκτος, 125cc

Τροφοδοσία Ηλεκτρονικός ψεκασμός

Κιβώτιο ταχυτήτων Ημιαυτόματο 4 σχέσεων

Σύστημα εκκίνησης Μίζα και μανιβέλα

Χωρητικότητα ρεζερβουάρ 4 λίτρα

Μήκος 1.880

Πλάτος 745

Ύψος 1.070

Ύψος σέλας 760

Βάρος 100kg

Φρένα Δίσκος εμπρός / Ταμπούρο πίσω με συνδυασμένη λειτουργία

Τροχοί Ζάντες αλουμινίου 17” με ελαστικά 2.25-17 εμπρός και 2.50-17 πίσω

 

Εξοπλισμός

Φώτα LED εμπρός και πίσω

Κεντρικό και πλάγιο σταντ

Αφαιρούμενη σέλα συνεπιβάτη/σχάρα

Σχάρα εμπρός φτερού

 

 

 

Δοκιμάζουμε στην Ταϊλάνδη, όλα τα KTM Duke του ΄15!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/3/2015

Ολόκληρη η Ασία, εξελίσσεται σ’ ένα δουκάτο. Το δουκάτο των πορτοκαλί Duke! Η KTM έχει πλέον εδραιωθεί στην συνείδηση πολλών ασιατών, ως η ανώτερη ποιοτικά εταιρία σε διάφορες χώρες της Ασίας, λανσάροντας τα μικρά Duke κατευθείαν από την Ινδία. Εκεί που καιρό τώρα θεωρούνται ως οι καλύτερες μικρές μοτοσυκλέτες που μπορεί κανείς να αποκτήσει. Αυτή την εικόνα μας κάλεσε να διαπιστώσουμε από κοντά η KTM, σε μια χώρα που βασιλεύουν οι μικρές μοτοσυκλέτες και τα σκούτερ, την Ταϊλάνδη!

Τις προηγούμενες μέρες παλέψαμε με την απίστευτη υγρασία, την ζέστη και τα… ζώα, οδηγώντας όλα τα Duke με την σειρά, μαζί και με την αγωνιστική έκδοση του 1290 Super Duke R! Η παρουσίαση ξεκίνησε κάπως επεισοδιακά και έληξε επίσης με μικρά απρόοπτα περιστατικά. Φτάνοντας στην Ταϊλάνδη, βρήκαμε τους ανθρώπους της KTM να τρέχουν στα νοσοκομεία, όπου ένας συνάδελφός τους είχε μεταφερθεί για να αντιμετωπίσει τσίμπημα φιδιού, που το έπαθε εν κινήσει, βλέποντας την διαδρομή που θα ακολουθούσαμε την επόμενη μέρα! Από μια περίεργη σειρά συμπτώσεων, ο ένας από τους πλοηγούς πάτησε την άκρη της ουράς ενός φιδιού που περνούσε τον δρόμο, και το εκτόξευσε στον συνάδελφό του που ακολουθούσε ακριβώς από πίσω. Εκείνη την στιγμή δεν κατάλαβε τίποτα, αλλά τέσσερις ώρες μετά, άρχισε να ζαλίζεται και όταν είδαμε ότι στην γάμπα του υπήρχαν δύο μικρές τρύπες και ένα μικρό έκζεμα, οι απορίες λύθηκαν. Υπάρχουν άπειρα δηλητηριώδη φίδια στην Ταϊλάνδη, αλλά και την γείτονά της την Μαλαισία που έχει τεράστια βιοποικιλότητα, αλλά δεν είναι όλα επικίνδυνα για τον άνθρωπο. Ευτυχώς! Ο πλοηγός απλά πέρασε το βράδυ στο νοσοκομείο, χωρίς άλλες επιπλοκές.

Ωστόσο η ενημέρωση της επόμενης μέρας, περιλάμβανε περίεργες διατυπώσεις ασφαλείας, όπως προσοχή στις μαϊμούδες εκεί που θα πάμε, γιατί υπερασπίζονται την περιοχή τους! Επίσης αν δείτε ελέφαντα, κάντε άμεσα αναστροφή και πίσω. Για να κυκλοφορεί την ημέρα στο δρόμο, σημαίνει ότι έχει τα νεύρα του(!) συνήθως βγαίνουν τις βραδινές ώρες. Τους ελέφαντες τους αποφύγαμε, τις μαϊμούδες όμως όχι, και έτσι αναγκαστήκαμε να ακυρώσουμε την φωτογράφιση στο δρόμο, γιατί οι φωτογράφοι βάλλονταν από "εχθρικά πυρά". Φωτογραφίες μπορεί να μην είχαμε, αλλά προλάβαμε να οδηγήσουμε μέσα στον εθνικό δρυμό, όπου η θερμοκρασία ήταν αρκετά πιο ανεκτή, αλλάζοντας τα Duke το ένα μετά το άλλο, θαυμάζοντας παράλληλα την πυκνή ζούγκλα της Ταϊλάνδης. Στο τέλος του δρόμου, έτσι για επιβράβευση, μας περίμενε ο καταρράκτης που ήταν ένα από τα σημεία που γυρίστηκε η ταινία: "Η Παραλία".

Ωστόσο ούτε στην πίστα, έλειψαν τα παρατράγουδα. Καλύτερη από αυτή των Μεγάρων, αλλά χειρότερη από των Σερρών, η πίστα συνόρευε με τον εθνικό δρυμό, μια μικρή έκταση του οποίου είχε άλλωστε καταπατήσει. Οι διάδρομοί της χρησιμοποιούνταν ως κανονικοί δρόμοι για την συγκοινωνία παρακείμενων οικισμών, ενώ έπασχε και από τα ίδια προβλήματα, που έχουμε δει εδώ στην Ελλάδα. Τα αδέσποτα γυρνούσαν μέσα ανεξέλεγκτα… Με την επιστροφή λοιπόν πέσαμε πάνω στον αλυτάρχη, που με καραμπίνα προσπαθούσε να δώσει ένα οριστικό τέλος στο θέμα των αδέσποτων, αλλά ευτυχώς δεν ήξερε σημάδι. Μέχρι να τρέξουμε προς το μέρος του, εμφανίστηκε 2ος Ταϊλανδός ράμπο με περίστροφο αυτή τη φορά, και παρόλο που μπορούσε να ελέγξει καλύτερα την ανάκρουση του μικρότερου όπλου, ευτυχώς αστόχησε και ο ίδιος. Με άψογη νοηματική τους πείσαμε ότι ο καλύτερος τρόπος, θα ήταν να τα δελεάσουν με τροφή και να τα οδηγήσουν εκτός πίστας, αντί να τα πυροβολήσουν… αλλά δεν είχαμε τελειώσει εκεί.

Μερικές ώρες μετά, κατά το τελευταίο εικοσάλεπτο στην πίστα, και ενώ είμαστε με το 1290 Super Duke R, ένας κόκορας αποφασίζει  να περάσει κάθετα μπροστά από τον Καναδό δημοσιογράφο και εμένα. Ο Καναδός τον μετέτρεψε σε μια βόμβα από πούπουλα, και εγώ κατάφερα να τους αποφύγω και τους δύο, με μοναδικό αποτέλεσμα τελικά, ένα δωρεάν γεύμα για την οικογένεια του αλυτάρχη που μαγείρεψε τον κόκορα, το ίδιο εκείνο βράδυ!

Πέρα από τις μαϊμούδες και τους ελέφαντες, όλα τα υπόλοιπα θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν γίνει και στην Ελλάδα, κάνοντας την οδήγηση στην Ταϊλάνδη να μοιάζει για το MOTO, μια αρκετά φυσιολογική υπόθεση! Δοκιμάσαμε όλες τις εκδόσεις των Duke, ακόμα και τις αγωνιστικές, σε συνθήκες όχι πολύ διαφορετικές από την Ελλάδα, για να δούμε τις διαφορές τους για το ’15, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο Ινδικές και Αυστριακές μοτοσυκλέτες έχουν γίνει πλέον μια οικογένεια. Το δουκάτο των Duke εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο!

Αναλυτικά σε επόμενο τεύχος του MOTO, όλες οι λεπτομέρειες από την παρουσίαση των Duke, οι αλλαγές τους για το '15 και η δοκιμή, στους δρόμους που προσομοιάζουν Ελλάδα!

 

Ο Jeremy McWilliams, ένας εξαιρετικός οδηγός, βετεράνος των MotoGP και αναβάτης εξέλιξης της KTM, μας εξηγεί τις παγίδες της ταϊλανδικής πίστας, που δεν είναι λίγες!

Δεν έλειψαν και οι πτώσεις μέσα στην πίστα, από έναν Ολλανδό αυτή τη φορά, ευτυχώς ανώδυνα τελείως

Με διαφορές στο τελικό της εξάτμισης και την χαρτογράφηση της απόκρισης του γκαζιού, ξανά συστηθήκαμε με την πιο "R" έκδοση του Super Duke R, που μας περίμενε σε ξεχωριστό χώρο, όπως του αρμόζει!

 

Ετικέτες