Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

Αλέξανδρος Παπαγεωργίου: Πρωταθλητής Supersport 600 στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα για πέμπτη σερί χρονιά!

Τερμάτισε 2ος και στο Alpe Adria, έχοντας χάσει τον διπλό αγώνα της Slovakia Ring λόγω ασθένειας
alex papageorgiou
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/10/2026

Ο Αλέξανδρος Παπαγεωργίου και η Yamaha R6 που τρέχει με την ομάδα ZenOne Racing έχει γίνει πια το σημείο αναφοράς στην κατηγορία Supersport 600 (SSP600) του Βαλκανικού Πρωταθλήματος Ταχύτητας BMU. Πρωταθλητής κάθε χρόνο από το 2022 και μετά, ο Έλληνας αναβάτης χρειάστηκε φέτος να ξεπεράσει τον ίδιο του τον εαυτό για να φτάσει στην κορυφή της κλάσης του.

Στον προηγούμενο αγώνα του BMU, που είχε γίνει στη Σλοβακία και την πίστα Slovakia Ring, ο Παπαγεωργίου δεν κατάφερε να δώσει το παρών καθώς νοσηλευόταν με πνευμονία. Αυτό τον έριξε προσωρινά στη δεύτερη θέση της κατάταξης, αφήνοντας ανοικτούς λογαριασμούς για το φινάλε του Βαλκανικού Πρωταθλήματος στη νέα πίστα της Βουλγαρίας, A1 Motor Park.

alex papageorgiou

Εκεί ο πρωταθλητής μας είχε δύο αγωνιστικά σκέλη για να επανέλθει στην κορυφή και ξεκίνησε την αντεπίθεσή του κατακτώντας την πρώτη θέση στη σειρά εκκίνησης, την pole position.

Στο πρώτο σκέλος της SSP600 η καθαρή νίκη που πέτυχε ο Παπαγεωργίου, παρά τον αρκετά εξουθενωμένο του οργανισμό από την περιπέτεια που είχε περάσει, ήταν αρκετή για να στεφθεί Βαλκανιονίκης BMU 2026 στην κατηγορία του.

alex papageorgiou

Το δεύτερο σκέλος του Βουλγαρικού αγώνα είχε ενδιαφέρον μόνο ως προς την τελική κατάταξη του έτερου θεσμού που έτρεχε παράλληλα με το BMU, το Διεθνές Πρωτάθλημα Ταχύτητας Alpe Adria και το οποίο είχε κατακτήσει πέρυσι ο Παπαγεωργίου για να γίνει ο πρώτος Έλληνας στην κορυφή αυτού του θεσμού.

Δυστυχώς φέτος η απουσία του από τον προτελευταίο αγώνα αποδείχθηκε καταδικαστική στην προσπάθεια υπεράσπισης αυτού του τίτλου και ο Παπαγεωργίου έκλεισε τη χρονιά στη δεύτερη θέση της κατάταξης SSP600 του Alpe Adria.

alex papageorgiou

Η επίδοσή του βέβαια που μόνο ως τιμητική μπορεί να χαρακτηριστεί, δεδομένου ότι έχασε τον τίτλο για 18,5 βαθμούς από τον Αυστριακό Benjamin Baumgartner, ενώ πρέπει να τονίσουμε πως ο αγώνας της Σλοβακίας που ο Έλληνας αναβάτης απείχε ήταν ένας από τους τρεις της χρονιάς που, εκτός των δύο σκελών, είχε και σύντομο αγώνα Sprint με 12,5 βαθμούς για τον νικητή, δηλαδή η απώλεια βαθμών για τον απόντα ήταν ακόμη μεγαλύτερη.

Θερμά συγχαρητήρια στον Αλέξανδρο Παπαγεωργίου και την ομάδα ZenOne Racing για τη νέα τους μεγάλη επιτυχία!