Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP: Ανακοίνωση FIM για την κατάρρευση της πίστας στη Βραζιλία, αφήνει αναπάντητα ερωτήματα

Η ομοσπονδία τοποθετείται σχετικά με τα προβλήματα της ασφάλτου και τη μείωση διάρκειας του αγώνα
Brazil 2026
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/3/2026

Η FIM εξηγεί τι συνέβη στην πίστα της Goiania, ποια ήταν τα αίτια των προβλημάτων και γιατί κρίθηκε απαραίτητη η παρέμβαση με μείωση των γύρων του αγώνα για λόγους ασφάλειας.

Μετά τις δυσκολίες που αναλύσαμε σχετικά με την επιφάνεια της πίστας κατά τη διάρκεια του Grand Prix Βραζιλίας, η FIM δημοσίευσε επίσημη ανακοίνωση εκ μέρους της διοργάνωσης του πρωταθλήματος.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, τόσο η πίστα όσο και ο διοργανωτής προχώρησαν σε διερεύνηση των αιτιών, συμπεριλαμβανομένων των πρωτοφανών βροχοπτώσεων που επηρέασαν τις συνθήκες και συνέβαλαν στα προβλήματα.

Σημαντικό είναι πως είχαμε ήδη αναφερθεί σε προβληματισμούς που υπήρχαν σε σχέση με το χρονοδιάγραμμα περάτωσης των εργασιών. Προβληματισμοί που είχαν θεωρητικά αντικρούσει ήδη από τη διοργάνωση αλλά, όπως τελικά φάνηκε, τα πράγματα δεν ήταν ακριβώς έτσι.

Brazil 2026

"Το Σάββατο, εμφανίστηκε ένα σημαντικό ελάττωμα στην πίστα, το οποίο οφειλόταν στην κατάρρευση ενός παλαιού, μη καταγεγραμμένου συστήματος αποχέτευσης κάτω από την επιφάνεια. Το πρόβλημα, που ευτυχώς βρισκόταν εκτός αγωνιστικής γραμμής, αντιμετωπίστηκε άμεσα χάρη στη γρήγορη αντίδραση των υπευθύνων της πίστας, επιτρέποντας τη συνέχιση της δραστηριότητας αργότερα μέσα στην ημέρα.

"Την Κυριακή, μετά την ολοκλήρωση του αγώνα της Moto2, έγινε εμφανής τοπική φθορά της ασφάλτου, η οποία προκλήθηκε από τις υψηλές θερμοκρασίες και την έντονη χρήση της πίστας.

Brazil 2026

"Παρά την απομάκρυνση όλων των υπολειμμάτων από την επιφάνεια πριν την εκκίνηση του αγώνα MotoGP, παρέμενε ένας μικρός κίνδυνος περαιτέρω επιδείνωσης κατά τη διάρκειά του. Το προσωπικό της πίστας εργαζόταν μέχρι την τελευταία στιγμή για τη βελτίωση των συνθηκών, ωστόσο, για λόγους ασφάλειας, η Race Direction αποφάσισε τη μείωση της διάρκειας του αγώνα σε 23 γύρους, δηλαδή στο 75% της αρχικά προγραμματισμένης απόστασης. Οι ομάδες ενημερώθηκαν άμεσα για την αλλαγή από το προσωπικό της IRTA (International Roadracing Teams Association) σε κάθε σειρά της εκκίνησης.

"Η διαδικασία ομολογκασιόν των πιστών του MotoGP είναι αρμοδιότητα της FIM και ξεκινά περισσότερο από έναν χρόνο πριν. Περιλαμβάνει λεπτομερείς επιθεωρήσεις όλων των κατασκευαστικών εργασιών. Καθώς κάθε τοποθεσία απαιτεί διαφορετικό μείγμα ασφάλτου και διαδικασία στρώσης, αυτές καθορίζονται από την πίστα και παρουσιάζονται στη FIM, ώστε να διασφαλιστεί ότι πληρούνται όλα τα πρότυπα ασφαλείας. Η τελική έγκριση δίνεται λίγο πριν από κάθε Grand Prix.

Brazil 2026

"Τα προβλήματα που εμφανίστηκαν στη Βραζιλία έχουν αναγνωριστεί τόσο από τον διοργανωτή όσο και από την πίστα και θα αντιμετωπιστούν πριν την επιστροφή του MotoGP την επόμενη σεζόν.

"Ο αγώνας στο Autódromo Internacional de Goiânia - Ayrton Senna προσέλκυσε 148.384 θεατές, επιβεβαιώνοντας τόσο τη δυναμική του MotoGP στη Βραζιλία όσο και τις προοπτικές περαιτέρω παγκόσμιας ανάπτυξης του θεσμού."

Brazil 2026

Η δήλωση της FIM και των διοργανωτών, παρόλα αυτά, αποφεύγει να αναφερθεί στο θέμα που δημιουργήθηκε με τη μείωση της διάρκειας του αγώνα MotoGP, καθώς κάποιοι αναβάτες ισχυρίστηκαν πως η ενημέρωση για αλλαγή των γύρων του αγώνα ήταν πολύ καθυστερημένη και δεν τους έδωσε χρόνο να αλλάξουν ελαστικά - κάτι που επηρέασε σημαντικά το αποτέλεσμα γι' αυτούς. Παράδειγμα ο Enea Bastianini της ΚΤΜ, ο οποίος ήταν πολύ εκνευρισμένος, ισχυριζόμενος πως η ομάδα του ενημερώθηκε μόλις 5 λεπτά πριν την εκκίνηση, με αποτέλεσμα να μην έχει την ευκαιρία να αγωνιστεί με μαλακότερα ελαστικά που πλέον θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει στον συντομευμένο αγώνα.

Η περιγραφή "οι ομάδες ενημερώθηκαν άμεσα για την αλλαγή από το προσωπικό της IRTA σε κάθε σειρά της εκκίνησης" δεν απαντά ευθέως, απεναντίας αφήνει να εννοηθεί μια βιαστική απόφαση της τελευταίας στιγμής, αγνοώντας τις συνέπειές της.