Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

H CFMOTO πάει MotoGP και WSBK! Μας το επιβεβαίωσε στην Κίνα – Στήνει αγωνιστική έδρα στην Ιταλία [Βίντεο]

Οι Κινέζοι έρχονται και στους αγώνες και ακολουθούν τη σωστή πορεία
CFMOTO MotoGP
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/10/2026

Καθώς γράφονται αυτές οι αράδες, το ΜΟΤΟ βρίσκεται στη Hangzhou της Κίνας, στην έδρα της CFMOTO που εγκαινιάζει το νέο της εργοστάσιο. Για μας είναι η τρίτη επίσκεψη στην έδρα της CFMOTO, ωστόσο αυτή είναι η πρώτη φορά που ανοίγει τις πύλες της μαζικά σε δημοσιογράφους από όλον τον κόσμο.

Επί τη ευκαιρία της επίσκεψης αυτής, ο Θάνος Αμβροσιάδης-Φελούκας είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με τη Samantha Liou, τη νέα υπεύθυνη του αγωνιστικού τμήματος που οργανώνει η CFMOTO καθώς η παρουσία της στο παγκόσμιο στερέωμα των αγώνων εντείνεται.

Φυσικά η ερώτηση δεν μπορεί παρά να αφορά το κορυφαίο επίπεδο αγώνων: “Θα πάτε στο MotoGP;”

Και η επιβεβαίωση ήρθε άμεσα: “Ευχαριστώ για την ερώτηση, ναι, θέλουμε και WSBK και MotoGP, αλλά το δεύτερο περνά από μια περίπλοκη διαδικασία και δεν μπορούμε να το βάλουμε σε συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο ακόμη,” ήταν η απάντηση της κυρίας Liou.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by MOTO Magazine (@motomag.gr)

 

Τα δεδομένα που ήδη γνωρίζαμε είναι η πορεία προς το WSBK, τον τελικό στόχο της νέας V4 SR-RR που πιθανώς να επιτευχθεί το 2027, καθώς ήδη κυκλοφορούν φήμες περί επικείμενης συμφωνίας με γνωστή ομάδα του πρωταθλήματος – Mark VDS – για να αντικαταστήσει τις Ducati που τρέχει ως σήμερα με τη νέα CFMOTO.

Από το Καλοκαίρι ωστόσο έχουμε αναφερθεί στην πρόθεση των Κινέζων να μπουν και στο MotoGP, έχοντας ήδη παρουσία σε Moto3 και Moto2 μέσω της ΚΤΜ και της Aspar Team του Jorge Martinez. Ήταν άλλωστε ο ίδιος ο Ισπανός πρώην πρωταθλητής και ιδιοκτήτης της Aspar που αποκάλυψε την πρόθεση της CFMOTO να επεκταθεί στην κορυφή των αγώνων ταχύτητας.

Μόνο που αυτό θα γίνει όπως και στο WSBK, όχι δηλαδή με μια μοτοσυκλέτα άλλου κατασκευαστή, αλλά με μια εξ ολοκλήρου δική τους αγωνιστική! Γι’ αυτό και το σχέδιο MotoGP αναμένεται να ακολουθήσει σε μετέπειτα χρόνο, καθώς αυτή τη στιγμή στη Hangzhou κοιτάζουν προς την αφετηρία των Superbikes, το επόμενο βήμα που θα εγκαινιαστεί επίσημα σε μερικές εβδομάδες στην έκθεση EICMA του Μιλάνου με την παρουσίαση της έκδοσης παραγωγής της V4 SR-RR.

cfmoto

Η CFMOTO πάντως έχει ήδη ξεκινήσει τη διαδικασία όπως πρέπει, στήνοντας το κεντρικό της αγωνιστικό τμήμα στο Ρίμινι της Ιταλίας, εκεί που έχει και η Yamaha τη δική της κεντρική διοίκηση για τα παγκόσμια πρωταθλήματα. Πρόκειται για μια πολύ σωστή κίνηση, δεδομένου ότι φέρνει το κέντρο αποφάσεων της CFMOTO κοντά στην πηγή, εκεί που εδρεύουν πολλές αγωνιστικές ομάδες και κοντά στους περισσότερους προμηθευτές.

Από κει και πέρα, η είσοδος της CFMOTO στο MotoGP προϋποθέτει πως θα φτιάξει δική της μοτοσυκλέτα και κινητήρα – καθώς αυτό είναι το όραμα και όχι να τρέξουν με ένα έτοιμο πακέτο και δικά τους αυτοκόλλητα – και στη συνέχεια να γίνει δεκτή.

Αυτό το τελευταίο μεταφράζεται σε μια περίπλοκη διαδικασία που περνά από εγκρίσεις των αρμοδίων αρχών (βλέπε FIM), αλλά και τη θετική εισήγηση των υπολοίπων κατασκευαστών. Βάσει κανονισμών η είσοδος ενός νέου κατασκευαστή στα GP δεν περνά από τους ανταγωνιστές του, ωστόσο μια ενδεχόμενη άρνησή τους θα μπορούσε να μπλοκάρει την έλευση νέων παικτών.

Όπως και να έχει, το θέμα κυρίως άπτεται χρόνου, καθώς η είσοδος στο MotoGP ξεκινά πρωτίστως από την ανάπτυξη της μοτοσυκλέτας, αλλά δεν υπάρχει πλέον αμφιβολία πως οι Κινέζοι έχουν ήδη βάλει πλώρη για τα δύο κορυφαία παγκόσμια πρωταθλήματα ταχύτητας, WSBK και MotoGP, και σε αμφότερες τις περιπτώσεις απομένει μόνο να ανακοινωθεί το ‘πότε’.