Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

Diogo Moreira – Ο παγκόσμιος πρωταθλητής κερδίζει τις εντυπώσεις και το Triumph Triple Trophy 2025

Με μία ακόμη διάκριση κλείνει την χρονιά του ο νεαρός Βραζιλιάνος
Diogo Moreira – Ο παγκόσμιος πρωταθλητής κερδίζει τις εντυπώσεις και το Triumph Triple Trophy 2025
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

24/11/2025

Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Moto2, Diogo Moreira, κατακτά και το Triumph Triple Trophy 2025, ύστερα από μια σεζόν γεμάτη συνέπεια, ταχύτητα και την υποστήριξη εκατοντάδων χιλιάδων φιλάθλων στην Λ. Αμερική. Εδώ ακόμη το όνομά του δεν φιγουράρει ψηλά στις συζητήσεις των φιλάθλων, όμως η πορεία του στα MotoGP την επόμενη χρονιά μπορεί κάλλιστα να το αλλάξει αυτό!

Ο Diogo Moreira έγινε ο έκτος αναβάτης που κατακτά το πολυπόθητο Triumph Triple Trophy, σε μια χρονιά όπου περισσότεροι από 861.000 φίλοι των αγώνων ψήφισαν παγκοσμίως τον αγαπημένο τους αναβάτη.

Ο πρώτος Βραζιλιάνος Πρωταθλητής στην κατηγορία Moto2, συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς μέσα από τις εβδομαδιαίες ψηφοφορίες, μπαίνοντας στη λίστα των αγαπημένων του κοινού οκτώ φορές και κατακτώντας την πρώτη θέση πέντε εξ αυτών. Με συνολικά 51 βαθμούς, τερμάτισε μπροστά από τους Manuel Gonzalez και Jake Dixon, κερδίζοντας μια Street Triple 765 RS με την ειδική βαφή Triumph Triple Trophy livery, μοτοσυκλέτα άμεσα συνδεδεμένη με τον κινητήρα των 765cc που κινεί τις μοτοσυκλέτες της κατηγορίας Moto2.

Triumph Triple Trophy

Από το 2020, το Triumph Triple Trophy επιβραβεύει εντυπωσιακές εμφανίσεις πέρα από τις νίκες, αξιολογώντας αντοχή, συνέπεια και καθοριστικές στιγμές σε κάθε αγωνιστικό τριήμερο. Κάθε Σαββατοκύριακο επιλέγονται τρεις αναβάτες και οι φίλοι των αγώνων ψηφίζουν μέσω του Instagram των MotoGP. Η βαθμολογία, εμπνευσμένη από τον τρικύλινδρο κινητήρα των 765cc, απονέμεται ως εξής:
7 βαθμοί για τον πρώτο, 6 για τον δεύτερο, 5 για τον τρίτο.

Triumph Triple Trophy

Για το 2025 εφαρμόστηκε για πρώτη φορά ένα νέο διπλό σύστημα: παράλληλα με την ψήφο του κοινού, οι φίλαθλοι είχαν την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε κλήρωση για να κερδίσουν την δική τους Triumph Triple Trophy, Street Triple 765 RS, μια μοτοσυκλέτα πανομοιότυπη με το έπαθλο του νικητή.

Triumph Triple Trophy

Το βραβείο, μια από τις δύο μοναδικές Street Triple 765 RS κατασκευασμένη και τροποποιημένη στο Hinckley, απονεμήθηκε στον Moreira στον τελικό γύρο του παγκόσμιου πρωταθλήματος στην Βαλένθια, με τον 20χρόνο πλέον αναβάτη να αποχαιρετά την κατηγορία Moto2 ανεβαίνοντας στην μεγάλη κατηγορία, των MotoGP με την ομάδα της Honda LCR.

Triumph Triple Trophy

Ο Moreira δήλωσε: "Είμαι πολύ χαρούμενος που κερδίζω αυτό το Triumph Triple Trophy, Street Triple 765 RS. Ήταν η καλύτερη σεζόν της καριέρας μου και είμαι περήφανος για όσα πετύχαμε. Ευχαριστώ όλους τους φιλάθλους που με ψήφισαν. Τώρα πρέπει να πάρω το δίπλωμά μου, γιατί δεν το έχω ακόμη, και μετά θα κάνω μερικούς γύρους και θα τη χαρώ πριν την βάλω στο σπίτι."

Triumph Triple Trophy

Ο Steve Sargent, στέλεχος της Triumph, πρόσθεσε: "Συγχαρητήρια στον Diogo Moreira. Εκτός από το ότι είναι ο πρώτος Βραζιλιάνος Παγκόσμιος Πρωταθλητής, κέρδισε και την ψήφο του κοινού. Κυνηγούσε τον Gonzalez, πέρασε μπροστά στο Portimão και δεν κοίταξε ποτέ πίσω. Η σεζόν του ήταν εξαιρετική και ανυπομονούμε να τον δούμε στα MotoGP."

Triumph Triple Trophy

Σημαντική ήταν και η ανταπόκριση των φιλάθλων στην κλήρωση για το δεύτερο Street Triple 765 RS, με χιλιάδες συμμετοχές να συνοδεύουν τις εκατοντάδες χιλιάδες ψήφους της σεζόν.

Παράλληλα, η Triumph ανακοίνωσε την άφιξη δύο νέων μοντέλων: της Special Edition Street Triple RX για το 2026 και μιας συλλεκτικής Street Triple Moto2 Edition, περιορισμένης παραγωγής μόλις 1.000 μονάδων παγκοσμίως, προς τιμήν της συνεργασίας της εταιρείας με τη Moto2.

Triumph Triple Trophy

Όπως δήλωσε ο Sargent "Η Moto2 Edition είναι γιορτή της συνεργασίας μας με τη Moto2, η οποία έχει ωθήσει τα όρια της εξέλιξης των κινητήρων μας. Προσφέρουμε στους φίλους και τους συλλέκτες μια σπάνια ευκαιρία να αποκτήσουν ένα κομμάτι ιστορίας."

Ένα ακόμη ορόσημο για την Triumph, μια ακόμη σεζόν γεμάτη ένταση και ένας νέος πρωταθλητής που ετοιμάζεται να γράψει ιστορία στη μεγάλη κατηγορία.