Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP: Ducati Lenovo - Eπιταχύνει με εξειδικευμένο αγωνιστικό σύστημα τεχνητής νοημοσύνης

Αναλύει δεδομένα ετών, αναγνωρίζει μοτίβα, προτείνει λύσεις
Ducati Lenovo Racing Intelligence
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

2/2/2026

Από το Remote Garage της πανδημίας και το ρομπότ-scanner NTB-01 που χαρτογραφεί τις πίστες, μέχρι τη νέα Ducati Lenovo Racing Intelligence, η Ducati έχει χτίσει ίσως το πιο προηγμένο ψηφιακό οικοσύστημα στο MotoGP.

Όταν το 2020 η πανδημία περιόρισε δραστικά την παρουσία μηχανικών στα GP, η Ducati και η Lenovo έστησαν σχεδόν από το μηδέν ένα ψηφιακό σύστημα, το Remote Garage. Με αυτό, δεκάδες μηχανικοί μπορούσαν να συνδέονται ζωντανά από τη Μπολόνια με τα γκαράζ στις πίστες, να αναλύουν δεδομένα, να τρέχουν προσομοιώσεις και να στέλνουν αποτελέσματα, ενημερώσεις και αποφάσεις σε πραγματικό χρόνο.Λίγα χρόνια αργότερα, ήρθε να προστεθεί και το ρομπότ NTB-01 της Lenovo, ένα αυτόνομο όχημα που χαρτογραφεί κάθε πίστα σε τρισδιάστατο επίπεδο, συλλέγοντας εκατομμύρια δεδομένα ανά δευτερόλεπτο και δημιουργώντας ένα ψηφιακό “αντίγραφο” του σιρκουί. Με αυτό, οι μηχανικοί μπορούν να δοκιμάζουν ρυθμίσεις και στρατηγικές πριν καν βγουν οι αναβάτες στην πίστα.

Έχοντας ήδη εδραιώσει τα ψηφιακά αυτά θεμέλια, η Ducati κάνει το επόμενο βήμα στο 2026.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Lenovo (@lenovo)

Ducati Lenovo Racing Intelligence: ο “εγκέφαλος” της ομάδας

Στην παρουσίαση της Ducati GP26, η ιταλική εταιρεία αποκάλυψε την Ducati Lenovo Racing Intelligence, ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης σχεδιασμένο αποκλειστικά για τις ανάγκες της ομάδας.

Δεν πρόκειται για κάποιο φουτουριστικό gadget για τον αναβάτη, αλλά για μια πλατφόρμα που συνδυάζει ιστορικά δεδομένα, δεδομένα σε πραγματικό χρόνο και προσομοιώσεις με στόχο να αναλύει τι λειτούργησε και τι όχι στο παρελθόν, να προβλέπει χιλιάδες πιθανά σενάρια πριν αυτά συμβούν στην πίστα και τελικά να προτείνει ρυθμίσεις, στρατηγικές και κατευθύνσεις εξέλιξης.

Ducati Lenovo MotoGP Team 2026

Όπως... εξήγησε το ίδιο το σύστημα, στην παρουσίαση της εργοστασιακής ομάδας MotoGP, κάθε γύρος και κάθε δοκιμή τροφοδοτεί έναν κύκλο συνεχούς μάθησης, όπου οι προηγούμενες σεζόν δεν είναι απλώς ιστορία, αλλά ζωντανό σύνολο δεδομένων που διαμορφώνει το μέλλον!

Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η Ducati δεν ξεκινά ποτέ από το μηδέν. Πριν καν βγει η μοτοσυκλέτα στην πίστα, έχουν ήδη τρέξει χιλιάδες ψηφιακά τεστ, με τις ενδεδειγμένες λύσεις να έχουν προκριθεί για πραγματική δοκιμή.

Όλα αυτά αναπόφευκτα εγείρουν την ερώτηση, πόσο κινδυνεύουμε τα τεχνολογικά βοηθήματα να “πνίξουν” το πιο πολύτιμο εργαλείο στα MotoGP, την αίσθηση του αναβάτη.

Ο Marc Marquez το ξεκαθαρίζει, "Η τεχνολογία προχωρά και είμαστε τυχεροί που έχουμε τη Lenovo να βοηθά τους μηχανικούς της Ducati. Αυτό είναι το μέλλον. Δεν μπορείς να πολεμήσεις το μέλλον. Αν έχουμε τα εργαλεία, πρέπει να τα χρησιμοποιούμε. Αλλά, είτε μιλάμε για AI είτε για οτιδήποτε άλλο, στο τέλος η τελική απόφαση ανήκει στους ανθρώπους. Αυτό είναι το πιο σημαντικό."

https://www.motomag.gr/news/race-news/rompot-poy-dinei-pleonektima-stin-ducati-video

Όμως και ο Pecco Bagnaia δείχνει να έχει την ίδια άποψη, καθώς βλέπει την AI ως ένα πανίσχυρο φίλτρο δεδομένων, αλλά όχι ως αντικαταστάτη της αίσθησης στην πίστα, "Στα ηλεκτρονικά είμαστε πολύ μπροστά με αυτό το νέο σύστημα. Ίσως γίνει πιο εύκολο να ανακαλύπτουμε νέα πράγματα. Αλλά όταν μιλάμε για το τι νιώθουμε πάνω στη μοτοσυκλέτα, το feedback μας είναι πιο σημαντικό. Τα συστήματα AI μπορούν να προσθέσουν μικρές λεπτομέρειες, όχι να αντικαταστήσουν τον αναβάτη."

Ducati Lenovo MotoGP Team 2026

Η Ducati δεν έφτασε τυχαία εδώ. Από το Remote Garage, στο NTB-01 και τώρα στην Ducati Lenovo Racing Intelligence, έχει χτίσει ένα ψηφιακό οικοσύστημα που μετατρέπει την πληροφορία σε αγωνιστικό όπλο χάρη στη συνεργασία της με τον κύριο χορηγό της, Lenovo.

Τα MotoGP παραμένουν ένα κορυφαίο Πρωτάθλημα ανθρώπων που οδηγούν στο όριο, στηριζόμενοι στην αίσθηση ελαστικών που γλιστρούν, και αποφασίζοντας σε κλάσματα του δευτερολέπτου.

https://www.motomag.gr/news/race-news/rompot-poy-dinei-pleonektima-stin-ducati-video

Τα τεχνολογικά συστήματα καλούνται να βελτιώσουν τις επιδόσεις των ανθρώπων-αναβατών προσφέροντας περισσότερη γνώση στο σετάρισμα των μοτοσυκλετών τους, αλλά Marquez και Bagnaia τονίζουν πως σε καμία περίπτωση εκείνα δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τους αγωνιζόμενους στην οδήγηση -τουλάχιστον όχι σήμερα. Το μέλλον κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς μας επιφυλάσσει, όμως δεν θα ήταν καθόλου απίθανο να φτάσουμε κάποια στιγμή και στη δημιουργία αγώνων ρομποτικών μοτοσυκλετών -θυμηθείτε το Yamaha Motobot. Μέχρι τότε, ο άνθρωπος συνεχίζει να κρατάει το τιμόνι, και τα ηλεκτρονικά έχουν απλώς βοηθητικό ρόλο.