Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP Βαρκελώνη Sprint: Νίκη Marc Marquez με πτώση Alex – Άνοιξε για τίτλο το Misano!

Φανταστικοί πρώτοι γύροι στην Βαρκελώνη!
MotoGP Βαρκελώνη Sprint: Νίκη Marc Marquez με πτώση Alex – Άνοιξε για τίτλο το Misano!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/9/2025

Ένας αγώνας με φανταστικό ξεκίνημα και αρκετή δράση έπειτα στις πίσω θέσεις, που έκαναν ότι μπορούσε να γίνει για να κρατήσουν το θέαμα εξελίχθηκε ο αγώνας Sprint που παραλίγο να έχει δραματικό τελείωμα καθώς στα τελευταία μέτρα πριν τον τερματισμό πήγε να πέσει και ο Marc Marquez, κάτι που θα έφερνε σε αναπάντεχη νίκη τον Quartararo.

Για πρώτη φορά από τις πολλές που βρέθηκε φέτος, συγκριτικά με άλλες χρονιές, στην πρώτη γραμμή της εκκίνησης ο Quartararo, κατάφερε να μείνει για περισσότερη ώρα εμπρός και τελικά να κερδίσει μία θέση στο βάθρο η οποία βελτιώθηκε με την πτώση του Alex Marquez.

Η κόντρα που είχαν στην αρχή με τον Marc Marquez και τον Acosta επηρέασε την εξέλιξη καθώς ουσιαστικά κρατούσαν πίσω τον Marc Marquez και άφηναν τον Alex να ξεμακραίνει. Δεν γινόταν να κερδίσουν αυτή την μάχη για πολύ, ήταν όμως πολύ θεαματική για όσο κράτησε.

Ο Quartararo κατάφερε να παλέψει στην πρώτη στροφή και να πάρει την σωστή θέση για το εσάκι με τον Acosta να είναι επιθετικός και να εκμεταλλεύται τις ευκαιρίες που δινόντουσαν όταν αναγκαστικά ο Marc ή ο Quartararo άνοιγαν γραμμή για να αποφύγουν την σύγκρουση. Η καλύτερη στιγμή τους όταν ο Marc επιχείρησε διπλή προσπέραση, έχοντας χάσει την θέση από μία παρτίδα από την μάχη με τον Quartararo και με τον Acosta να επιχειρεί και εκείνος προσπέραση στην Yamaha.

Μόλις ο Marc Marquez πέρασε εμπρός, αμέσως έκανε την διαφορά και πλησίασε τον Alex Marquez ο οποίος είχε τον καλύτερο ρυθμό από όλους σήμερα. Πολλά ερωτηματικά ανοίγει αυτό για τον Bagnaia που δεν μπορούσε να ξεκολλήσει από τις τελευταίες θέσεις και να αρχίσει να πλησιάζει για μία ευκαιρία να μπει στους βαθμούς.

Από την στιγμή που ο Marc Marquez πλησίασε τον αδερφό του Alex κάνοντας τον ταχύτερο γύρο του αγώνα εκείνη την στιγμή, ο μικρός αδερφός άνοιξε ξανά την ψαλίδα και δημιούργησε μία διαφορά που, μοιραία, μπορούσε να κλείσει μόνο από δικό του λάθος.

Ο Di Giannantonio που από την πρώτη στιγμή του αγώνα παρακολουθούσε την μάχη εμπρός του, βρήκε την ευκαιρία σχετικά νωρίς όταν έληξε η μάχη μεταξύ Quartararo και Acosta με επικράτηση του Quartararo, να κάνει την δική του επίθεση και να περάσει στην 4η, τότε, θέση.

Στο μεταξύ τον Acostα έπιασαν οι KTM του Binder και του Bastianini και έτσι είχαμε το φανταστικό πλάνο να παλεύουν οι τρεις τους λες και βλέπουμε Moto3 με τον Binder να φέρνει σθεναρή αντίσταση και ταυτόχρονα επιτίθεται στον Acosta αν και τελικά κατέληξε στην 6η θέση πίσω τους. Οι δύο KTM έφτασαν τον Acosta μετά από λάθος του Zarco που πήγε να κάνει επίθεση στον 37 αλλά δεν του βγήκε και ανοίγοντας γραμμή, άνοιξε και την πόρτα.

Τον χειρότερο Sprint είχαν στην Aprilia κάθώς ο Morbidelli έβγαλε εκτός τον Martin και αμέσως μετά, στον επόμενο γύρο και σε ξεχωριστό αλλά πολύ κοντινό χρονικά περιστατικό, ο Aldeguer έβγαλε έξω τον Bezzecchi.

Στο μεταξύ ο Aldeguer που κρατούσε την εσωτερική όταν έχασε πρόσφυση από το εμπρός ελαστικό, εγκλώβισε το χέρι του Bezzecchi πέφτοντας με τον Bezzecchi να εξετάζεται για να φανεί αν είναι όλα καλά, καθώς φανερά πονούσε αρκετά όταν συνέβη.

Για να συμπληρώσουν την δύσκολη ημέρα στην Aprilia, πτώση είχε και ο Savadori σχεδόν μαζί με τον Martin.

Τέσσερις γύρους πριν το τέλος ο Alex Marquez έχοντας εξασφαλίσει την νίκη σημειώνει πτώση, πράγμα που αμέσως άνοιξε τον δρόμο για την μαθηματική κατάκτηση του πρωταθλήματος από τον Marc Marquez.

Από την στιγμή που δεν έπεσε και ο ίδιος στο τέλος του αγώνα, με το δεξί πόδι να φεύγει από το μαρσπιέ και να βάζει αγκώνα κάτω για να κρατήσει την μοτοσυκλέτα, πλέον αύριο πρέπει να μην χάσει περισσότερους από δύο βαθμούς από τον Alex.

Αν ο Alex νικήσει όπως έχει αρκετές πιθανότητες και ο Marc βγει δεύτερος, το πρωτάθλημα θα συνεχίσει και ποιο κάτω, αν και είναι μία δουλειά τελειωμένη, δικαιωματικά ανήκει στον Marc και στην μεγαλύτερη επάνοδο στην ιστορία του πρωταθλήματος.

Η Ducati πήρε σήμερα το πρωτάθλημα κατασκευαστών, όπως φυσικά ήταν βέβαιο πως θα κάνει και αύριο ελπίζουν όλοι σε έναν αγώνα χωρίς πτώσεις, για αρχή!

ΘΕΣΗ

ΒΑΘΜΟΙ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

1

12

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

19:58.946

2

9

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+1.299

3

7

49F. Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+3.653

4

6

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+5.868

5

5

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+5.913

6

4

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+5.943

7

3

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+7.017

8

2

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+7.346

9

1

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+8.488

10

 

88M. Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+8.578

11

 

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+9.788

12

 

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+10.165

13

 

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+11.593

14

 

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+14.463

15

 

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+15.936

16

 

41A. Espargaro

Honda HRC Test Team

+16.909

17

 

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+17.040

18

 

35S. Chantra

IDEMITSU Honda LCR

+22.439

Πτώσεις

   

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

8 Laps

   

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

7 Laps

   

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

7 Laps

   

32L. Savadori

Aprilia Racing

6 Laps

   

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

6 Laps

   

1J. Martin

Aprilia Racing

6 Laps