Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP, Βαρκελώνη, δοκιμαστικά - Ταχύτερος ο Brad Binder με ρεκόρ πίστας

2ος ο Acosta, 3ος ο Alex Marquez – Δυο KTM στις δύο πρώτες θέσεις!
brad binder practice motogp βαρκελώνη
Από τον

Παύλο Καρατζά

5/9/2025

Ο Marc Marquez και πάλι ήταν ο πιο γρήγορος στην αρχή των δοκιμαστικών, με τον Marini δεύτερο και τρίτο τον Zarco.  O Morbidelli έδειξε ανεβασμένος σε σχέση με το πρωί και βρέθηκε στην 10η θέση.

Στην συνέχεια, ο Acosta πέρασε για λίγο πρώτος, πριν τον Alex Marquez που πέρασε μπροστά. Έπειτα, ο Binder πέρασε τρίτος, σε μια πίστα που οι KTM δείχνουν εξαιρετικά δυνατές. Ο Bagnaia ήταν σε αυτό το σημείο μόλις 19ος και ο Jorge Martin 21ος. Μάλιστα στην συνέχεια τους πέρασε και ο Chantra. Στο σημείο αυτό ωστόσο οι πρώτοι 22 αναβάτες κινούνταν στο ίδιο δευτερόλεπτο!

Ένα τέταρτο πριν την λήξη των δοκιμαστικών πέρασε πρώτος ο Bastianini, αλλά ο Marc Marquez απάντησε άμεσα με τον ταχύτερο γύρο γράφοντας 1:38:444, έχοντας στον ίδιο γύρο Zarco και Acosta στη δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα.

Ο Alex Marquez σήκωσε το γάντι και ανέβασε ρυθμό για το 1:38:349, ενώ ο Quartararo μπήκε οριακά στη 10αδα, όμως με δεύτερο σερί γρήγορο γύρο ανέβηκε στην 4η θέση.

Στη συνέχεια ο Bezzechi σημείωσε τον 3ο καλύτερο χρόνο και παράλληλα τότε ήταν που ο Binder πέρασε πρώτος με 1:38:141 σπάζοντας τον απόλυτο χρόνο πίστας και ο Acosta βρέθηκε ξανά 2ος, ενώ Zarco και Bastianini σημείωσαν πτώσεις.

Δύο εργοστασιακές KTM στην κορυφή λοιπόν, αντίθετα καμία Yamaha στην πρώτη δεκάδα, αφού ο Quartararo έμεινε 11ος. Αξίζει να σημειωθεί πως ο Jorge Martin παρέμεινε πολύ χαμηλά με τον τον 19ο ταχύτερο χρόνο όπως και ο Bagnaia με τον 21ο.

 

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

Brad Binder

Red Bull KTM Factory Racing

01:38.141

2

Pedro Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

01:38.245

3

Alex Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

01:38.280

4

Marc Marquez

Ducati Lenovo Team

01:38.365

5

Marco Bezzecchi

Aprilia Racing

01:38.403

6

Enea Bastianini

Red Bull KTM Tech3

01:38.490

7

Franco Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

01:38.511

8

Johann Zarco

CASTROL Honda LCR

01:38.511

9

Luca Marini

Honda HRC Castrol

01:38.522

10

Ai Ogura

Trackhouse MotoGP Team

01:38.599

11

Fabio Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

01:38.602

12

Miguel Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

01:38.656

13

Joan Mir

Honda HRC Castrol

01:38.730

14

Fermin Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

01:38.760

15

Jack Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

01:38.774

16

Alex Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

01:38.832

17

Fabio Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

01:38.915

18

Jorge Martin

Aprilia Racing

01:38.982

19

Raul Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

01:39.024

20

Aleix Espargaro

Honda HRC Test Team

01:39.157

21

Francesco Bagnaia

Ducati Lenovo Team

01:39.170

22

Lorenzo Savadori

Aprilia Racing

01:39.186

23

Maverick Viñales

Red Bull KTM Tech3

01:39.308

24

Somkiat Chantra

IDEMITSU Honda LCR

01:40.002