Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP: Ο Marc Márquez έστειλε αντικαταστάτη σε εκδήλωση στο Motegi και τα άκουσε από τη διοργάνωση [VIDEO]

Márquez: "Είμαστε εδώ για το πρωτάθλημα, όχι για kart και χαβαλέ"
Marquez
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/10/2026

Ο Marc Márquez ολοκλήρωσε το ιδανικό διήμερο στο Motegi με δεύτερη νίκη, αλλά ένα περιστατικό με αναπληρωτή του στον αγώνα kart προκάλεσε ντόρο.

Ο Marc Márquez δεν είχε καμία διάθεση να ρισκάρει στο Motegi. Ο αναβάτης της Ducati πήρε τη νίκη τόσο στον αγώνα Sprint του Σαββάτου όσο και στον κυρίως αγώνα της Κυριακής, φτάνοντας τις πέντε διπλές νίκες σε Σαββατοκύριακα στους τελευταίους εννέα αγώνες.

Και ακριβώς επειδή το πρωτάθλημα έχει μπει στην τελική και κρίσιμη φάση του, ο Márquez αποφάσισε να μην συμμετάσχει προσωπικά σε μία από τις παράλληλες δραστηριότητες του MotoGP στο Motegi.

Μετά την προθέρμανση πραγματοποιήθηκε αγώνας kart μεταξύ των αναβατών των MotoGP, σε ... αρκετά χαλαρό κλίμα, με νικητή τον Somkiat Chantra, τον μοναδικό αναβάτη της Honda που έχει τερματίσει φέτος πρώτος, έπειτα από πολύ στενή μάχη με τον Pedro Acosta. Ο Márquez όμως δεν πήγε και αντ΄αυτού έστειλε έναν... αντικαταστάτη, κάτι που δεν πέρασε απαρατήρητο από τη διοργάνωση. Ο ίδιος αποκάλυψε ότι στη συνέχεια δέχθηκε επίπληξη για την επιλογή του.

Η εξήγησή του Marquez ήταν σαφής, "Υπάρχει ένα όριο εδώ. Καταλαβαίνω φυσικά το θέαμα, αλλά παλεύουμε για το πρωτάθλημα. Δεν είμαστε εδώ για πλάκα και αγώνες kart."

Ο Márquez εξήγησε ότι πριν από την προθέρμανση είχε ήδη νιώσει καταπονημένος και ζητήσει πάγο και πως, όταν κάποιος από την οργάνωση τού πρότεινε να στείλει έναν αντικαταστάτη στον αγώνα kart, δέχθηκε.

"Για το Warm Up είπα ότι χρειαζόμουν πάγο. Κάποιος ήρθε και είπε ότι θα ήταν ωραίο να στείλω έναν αντικαταστάτη και το κάναμε. Μου έκαναν παρατήρηση, αλλά αυτή τη στιγμή πρέπει να είσαι εγωιστής και να αποδίδεις στο καλύτερό σου όταν έχει σημασία, δηλαδή στους αγώνες."

Η επιλογή του έχει προφανή λογική από αγωνιστικής πλευράς. Ο Márquez βρίσκεται πλέον μόλις δύο βαθμούς πίσω από τον Jorge Martín στη βαθμολογία, ενώ απομένουν έξι Grand Prix. Μετά το Motegi, ο Ισπανός της Ducati έφτασε τους 37 βαθμούς συγκομιδής για το Σαββατοκύριακο, μειώνοντας σημαντικά τη διαφορά.

Το kart δεν ήταν το μόνο που απέφυγε

Ο Márquez δεν είχε λόγο να ρισκάρει έναν τραυματισμό σε μια δραστηριότητα που δεν προσφέρει βαθμούς. Ειδικά σε μια περίοδο όπου βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση και κυνηγά τον Martín για την κορυφή της βαθμολογίας.

Η επιλογή του μπορεί να ακούγεται υπερβολικά "στοχο-προσηλωμένη" όμως, όπως ο ίδιος το έθεσε, όταν το πρωτάθλημα κρίνεται στους αγώνες, εκεί πρέπει να βρίσκεται όλη η προσοχή.

Στην πίστα, πάντως, ο Márquez δεν απέφυγε κανένα ρίσκο. Ξεκίνησε δεύτερος στον αγώνα της Κυριακής πίσω από τον Martín και στον 11ο γύρο πέρασε στην επίθεση στη στροφή 9. Πήρε την πρωτοπορία και στη συνέχεια διαχειρίστηκε τον ρυθμό μέχρι την καρό σημαία.

Marquez Martin

"Όταν ο Jorge έφτανε στα 0,6 ή 0,7 δευτερόλεπτα, πίεζα λίγο περισσότερο. Έπαιζα με αυτή τη μικρή διαφορά, σε ρυθμό ρεκόρ, αλλά προσπαθώντας να διαχειριστώ το ρίσκο της πτώσης."

Το αποτέλεσμα ήταν η έκτη νίκη του Márquez στη φετινή σεζόν και η πέμπτη φορά που πετυχαίνει δύο νίκες στο ίδιο Grand Prix.

"Στην Ινδονησία θα είναι διαφορετικά"

Επόμενος σταθμός είναι η Ινδονησία, μία πίστα που δεν έχει προσφέρει μέχρι σήμερα ιδιαίτερες χαρές στον Márquez. Πέρυσι μάλιστα εκεί είχε εμπλακεί σε περιστατικό με τον Marco Bezzecchi, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό στον ώμο που τον ταλαιπώρησε στη συνέχεια.

"Δεν έχω τερματίσει ποτέ εκεί. Φέτος θα είναι διαφορετικά. Αισθάνομαι λίγο αισιόδοξος, θα δούμε", είπε χαμογελώντας.

Έξι Grand Prix πριν από το τέλος, η διαφορά του από τον Martín είναι πλέον μόλις δύο βαθμοί, με την συνέχεια και την μάχη μεταξύ των δύο Ισπανών, να αναμένεται καθηλωτική.

Εδώ μπορείτε να παρακολουθήσετε το πλήρες Karting Challenge από το Motegi της Ιαπωνίας.