Anthony West: Πως καταστράφηκε απ’ τα αναβολικά

Τα κοινά στοιχεία με τον Iannone
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

14/1/2020

Ο Anthony West και ο Andrea Iannone έχουν πολλά κοινά μεταξύ τους. Και οι δυο είναι αναβάτες των MotoGP - και οι δύο έχουν βρεθεί θετικοί στη χρήση αναβολικών ουσιών. Ο West μάλιστα δύο φορές. Η πρώτη φορά ήταν το 2012, όπου κατά την ανάλυση των ούρων του βρέθηκαν ίχνη μεθυλεξαναμίνης, μιας ουσίας με ιδιαίτερα διεγερτικό αποτέλεσμα που λειτουργεί ως θερμογόνος καυστήρας λίπους και χρησιμοποιείται από πολλούς bodybuilders και όχι μόνο. Η μεθυλεξαναμίνη είχε μπει στη λίστα της WADA με τις απαγορευμένες ουσίες από το 2010. Οπότε το 2012 όταν ο West βρέθηκε θετικός σε αυτή αποκλείστηκε για πρώτη φορά απ’ τις αγωνιστικές δραστηριότητες για 18 μήνες, χάνοντας έτσι πάνω από μια σεζόν στη Moto2 που συμμετείχε.

Τον Σεπτέμβριο του 2018, ο πρώην –πλέον- αναβάτης των MotoGP Antony West βρέθηκε θετικός στη χρήση αναβολικών ουσιών για δεύτερη φορά. Ήταν στον αγώνα της Supersport κατηγορίας των WSBK στο Misano, όταν βρέθηκαν ίχνη απαγορευμένων ουσιών στο δείγμα ούρων. Ο τότε 37χρονος Αυστραλός αναβάτης έτρεχε, υπό την αιγίδα της EAB Antwest Racing με την ZX-6R της Kawasaki. Αντίστοιχα όπως και ο Iannone έτσι και ο West είχε ζητήσει να γίνει λήψη και ανάλυση δεύτερου δείγματος…

Το 2018 ο αναβάτης αποβλήθηκε από τις αγωνιστικές δραστηριότητες για τελευταία φορά, καθώς από τότε μέχρι σήμερα δεν καταστράφηκε μόνο η καριέρα του αλλά η ζωή του ολόκληρη, αφού για τους αναβάτες η καριέρα και η ζωή είναι δυο έννοιες ταυτόσημες. Προσπάθησε να ανακάμψει και να επιστρέψει στους αγώνες παίρνοντας μέρος στο πρωτάθλημα της Βραζιλίας, όμως μάταια και έτσι έφτασε το 2020 να έχει πέσει σε κατάθλιψη και να σκέφτεται μέχρι να και την αυτοκτονία. “Ο πατέρας μου με μισεί, ξόδεψε πάρα πολλά χρήματα για χάρη μου, χωρίς να πιάσουν τόπο. Πιστέψαμε σε όλα τα ψέματα που μας είπαν. Μου έταξαν πολλά πράγματα ομάδες και χορηγοί, όμως κανένα από αυτά δεν πραγματοποιήθηκε. Έτσι, δεν κατάφερα ποτέ να ξεπληρώσω τις θυσίες που έκανε ο πατέρας μου για μένα. Με έδιωξαν απ’ το σπίτι και τώρα κοιμάμαι στο αυτοκίνητό μου και καμία φορά σε φίλους μου.”

Από τη στιγμή που αμαυρώθηκε –πόσο μάλλον και δεύτερη φορά- η φήμη του West, είναι σχεδόν αδύνατο να ξανασταθεί στα πόδια του. Το να χτίσει μια νέα ζωή στην Αυστραλία φαντάζει αδύνατο όπως ανέφερε ο ίδιος, ενώ τα πράγματα έγιναν χειρότερα με τις φωτιές που έχουν ξεσπάσει απ’ το Σεπτεμβρίο. “Δεν σου δίνουν μια θέση ως πλοηγός στην πίστα επειδή ονομάζεσαι Anthony West”, τόνισε χαρακτηριστικά. Έχει προσπαθήσει να βρει δουλειά και σε άλλους τομείς γύρω από τη μοτοσυκλέτα αλλά μάταια, όμως ελπίζει να καταφέρει να δουλέψει ως εκπαιδευτής σε πίστες που δεν συνεργάζονται με την FIM. “Ευτυχώς η μητέρα μου και οι φίλοι μου μου παρέχουν χρήματα και φαγητό μέχρι να βρω μια δουλειά.”

Τώρα, ο West κατάφερε να βρει μια R6 και να μπει στην Lakeside της Αυστραλίας για ένα track day χάριν ενός παλιού του χορηγού. ”Σιχαίνομαι τη ζωή μου και αισθάνομαι όμορφα μόνο όταν οδηγάω. Τότε μόνο συνειδητοποιώ για ποιο λόγο πρέπει να συνεχίσω να ζω.” Η ιστορία του Αυστραλού είναι ιδιαίτερα συγκλονιστική καθώς παρουσιάζει την εξέλιξη ενός ταλαντούχου αναβάτη, με αμαυρωμένη φήμη. Από την άλλη ο καθένας είναι υπεύθυνος των πράξεων του. Τόσο για τον West όσο και για τον Iannone, πάντως εμείς ευχόμαστε να έχουν μια καλύτερη τύχη από εδώ και στο εξής.

Ετικέτες

MotoGP 2026: “Όχι εύκολες οι προσπεράσεις για τη Ducati στη Buriram”

Ο Alex Marquez προειδοποιεί πως ο ανταγωνισμός πλησίασε επικίνδυνα σε τελική ταχύτητα
Alex Marquez
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/2/2026

Η Ducati παραμένει η ταχύτερη στις ευθείες, όμως στο Buriram του 2026 το πλεονέκτημα ίσως να μην είναι αρκετό για εύκολες προσπεράσεις.

Ο Alex Marquez της Gresini Racing MotoGP εκτιμά ότι οι αναβάτες της Ducati θα δυσκολευτούν να προσπεράσουν στην ευθεία στο ερχόμενο Grand Prix της Ταϊλάνδης, καθώς οι αντίπαλοι έχουν μειώσει αισθητά τη διαφορά σε τελική ταχύτητα.

Η Ducati διατηρεί εδώ και χρόνια πλεονέκτημα στη μέγιστη ταχύτητα, με τη νέα GP26 να δείχνει και πάλι δυνατή στον τομέα αυτό. Στην πρώτη ημέρα δοκιμών στο Buriram, ο Francesco Bagnaia καταγράφηκε με 342 km/h, με νέα συσκευή ρύθμισης ύψους που φαίνεται να βοηθά τη Desmosedici να αναπτύξει επιπλέον χιλιόμετρα στις ευθείες.

Η πίστα του Buriram, που φιλοξενεί τον εναρκτήριο αγώνα της σεζόν 2026, έχει τις δύο μεγαλύτερες ευθείες της στον πρώτο τομέα, αμέσως μετά τη σχάρα εκκίνησης.

“Χρειάζεσαι πάνω από 2 km/h διαφορά για καθαρή προσπέραση”

Παρά τα νούμερα, ο Alex Marquez εμφανίζεται επιφυλακτικός: "Χρειάζεσαι πάνω από 2 km/h διαφορά για να προσπεράσεις καθαρά. Δεν είναι εύκολο. Εδώ ήμουν πίσω από κάποιες Aprilia και κάποιες Honda. Είναι αρκετά κοντά".

Σύμφωνα με τα δεδομένα της τελευταίας ημέρας δοκιμών, η Aprilia Racing άγγιξε σχεδόν τα 340 km/h στις παγίδες ταχύτητας, ενώ η ταχύτερη Honda HRC Castrol καταγράφηκε στα 338 km/h. Διαφορές που στην πράξη δυσκολεύουν σημαντικά το καθαρό προσπέρασμα μόνο με τη δύναμη του κινητήρα.

"Δεν θα είναι εύκολο να προσπεράσεις σε αυτή την πίστα," τόνισε χαρακτηριστικά.

Alex Marquez

Εργοστασιακή θέση, νέες ευκαιρίες

Τον φετινό χειμώνα ο Ισπανός είχε για πρώτη φορά στη διάθεσή του εργοστασιακό πακέτο Ducati, γεγονός που άλλαξε εντελώς τον τρόπο προσέγγισης των δοκιμών.

Έχοντας τερματίσει δεύτερος στο πρωτάθλημα, πίσω από τον αδερφό του, ο Α. Marquez παραδέχεται ότι δεν το βλέπει ως πίεση, αλλά ως ευκαιρία:

"Δεν είναι θέμα ευθύνης, είναι θέμα ευκαιριών. Πέρσι δεν υπήρχαν ευκαιρίες. Φέτος έχεις πολλές για να κάνεις το πακέτο σου ολοένα και καλύτερο.

"Είναι κάτι που πρέπει να προσέξεις, για να μη χαθείς στον δρόμο ή μπερδέψεις την ομάδα και τον εαυτό σου. Αλλά στις δοκιμές αυτό που κάναμε είχε νόημα.

"Δεν είναι όπως παλιά, που δεν είχαμε τίποτα να δοκιμάσουμε και βαριόμασταν στο box, κάνοντας απλώς γύρους. Τώρα έχει ενδιαφέρον."

Alex Marquez

Η μάχη της ευθείας ξεκινά

Η Ducati παραμένει το σημείο αναφοράς, όμως η ψαλίδα στην τελική ταχύτητα έχει μικρύνει. Στη Buriram, όπου η ισχύς παίζει καθοριστικό ρόλο, οι λεπτομέρειες θα κάνουν τη διαφορά.

Και, αν ο Marquez έχει δίκιο, το πρωτάθλημα του 2026 ίσως να μην κριθεί μόνο από το ποιος έχει το δυνατότερο μοτέρ, αλλά και από το ποιος θα βρει τον τρόπο να περάσει όταν όλοι πηγαίνουν σχεδόν το ίδιο γρήγορα.