Brembo: Φρενάροντας τα MotoGP για 25 χρόνια

Περισσότερες από 600 νίκες έχουν κατακτήσει οι αναβάτες οι αναβάτες που βασίστηκαν στα συστήματα φρένων της Brembo
brembo motogp ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/2/2026

Η φετινή χρονιά σηματοδοτεί μια σημαντική επέτειο για το MotoGP, καθώς το 2002 η κατηγορία των 500 κυβικών άλλαξε ταυτότητα και πήρε το σημερινό της όνομα. Έκτοτε όλα τα παγκόσμια πρωταθλήματα κατακτήθηκαν από αναβάτες με φρένα της Brembo, η οποία από το 2016 προμηθεύει το σύνολο του πρωταθλήματος. Στη σεζόν του 2026 και 25η χρονιά ως MotoGP, η Brembo θα εξοπλίζει και τους 22 αναβάτες του.

Ωστόσο η αρχή της Brembo στα Grand Prix δεν ήταν αυτή, καθώς το 1976 ήταν η πρώτη χρονιά που προμήθευσε με δαγκάνες φρένων μοτοσυκλέτες στη σχάρα εκκίνησης των 500 κυβικών.

Brembo MotoGP

Πλέον η συνεισφορά της Brembo δεν περιορίζεται σε συστήματα φρένων, αλλά και σε πιρούνια, αμορτισέρ, συμπλέκτες και τροχούς, χάρη σε μια σειρά στρατηγικών εξαγορών στη διάρκεια αυτών των 25 ετών.

- Öhlins: 9 στις 11 ομάδες του πρωταθλήματος θα φορούν τα δικά της ανθρακονημάτινα πιρούνια και αλουμινένια αμορτισέρ,

- AP Racing: συμπλέκτες από ανθρακόνημα για 5 από τις 11 ομάδες,

- Marchesini: οι 9 από τις 11 ομάδες θα κυλούν τις μοτοσυκλέτες τους σε σφυρήλατες ζάντες μαγνησίου.

Brembo MotoGP

Από το 2023 η εταιρεία με έδρα στο Bergamo έχει αναλάβει επίσης τον ρόλο του Braking Inspiration Partner του MotoGP, ενώ κατέχει θέση κεντρικής χορηγού στο Ιταλικό GP στο Mugello.

Συνολικά το σύστημα φρένων της Brembo για το MotoGP ζυγίζει περίπου 2.3 kg. Οι αναβάτες έχουν επιλογές διάφορων ανθρακονημάτινων δίσκων ανάλογα με το οδηγικό τους στυλ. Μια από τις δημοφιλέστερες λύσεις είναι ο δίσκος με ψήκτρες που επιτρέπει καλύτερη απαγωγή θερμότητας, ζυγίζει 1.4 kg και πρέπει να διατηρείται σε ένα εύρος θερμοκρασίας λειτουργίας μεταξύ 250 και 850 βαθμών Κελσίου.

Brembo MotoGP

Όλοι οι αναβάτες θα χρησιμοποιήσουν τις γνωστές δαγκάνες GP4 που παρουσιάστηκαν το 2020.

Παράλληλα, η Brembo έχει ισχυρή παρουσία και στις άλλες δύο κατηγορίες του πρωταθλήματος, Moto2 και Moto3.

Στις 14 ομάδες Moto2 και 13 ομάδες Moto3 που θα αγωνιστούν φέτος στο πρωτάθλημα, η Brembo θα εξοπλίσει το 100% τους με δαγκάνες φρένων, περίπου 30% εξ αυτών με ατσάλινους δίσκους, 80% με τακάκια φρένων, 90% με τρόμπες φρένων και άλλο ένα 30% με ζάντες Marchesini.

Εξίσου σημαντική παρουσία θα έχει και η Öhlins, με τις αναρτήσεις της να κοσμούν περίπου το 70% των συμμετοχών της Moto2 και 50% της Moto3.

Brembo MotoGP

Όσον αφορά στα φρένα, αμφότερες οι ομάδες Moto2 και Moto3 θα έχουν επιλογή μεταξύ δύο τύπων δίσκων, ανάλογα με τις απαιτήσεις της πίστας, με τη θερμοκρασία λειτουργίας να πρέπει να διατηρείται κάτω από 650 βαθμούς Κελσίου για το βέλτιστο αποτέλεσμα.

Οι δισκόπλακες της Moto3 έχουν διάμετρο 218 mm και ζυγίζουν περίπου 0.5 kg έκαστη, ενώ αυτές της Moto2 με διάμετρο 305 mm ζυγίζουν 1.3 kg.

Οι δαγκάνες των δύο μικρότερων κατηγοριών έχουν επίσης ψήκτρες για καλύτερη ψύξη και βασίζονται σχεδιαστικά στις GP4 του MotoGP. Συνολικά το σύστημα φρένων μιας μοτοσυκλέτας Moto2 ζυγίζει περίπου 6 kg, ενώ αυτό μιας Moto3 μετρά σχεδόν 4.5 kg.

 

MotoGP: Τίτλοι με δύο κατασκευαστές - Ο Marc Marquez σε ένα ακόμη κλειστό κλαμπ εκλεκτών

Ο M.Marquez και άλλοι 5 έχουν κερδίσει πρωτάθλημα στην κορυφαία κατηγορία με διαφορετικούς κατασκευαστές
Marquez Two manufacturers
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/12/2025

Ο Πρωταθλητής του 2025 έγινε μέλος μιας ακόμη μικρής λίστας, εκείνων που κατέκτησαν τίτλους MotoGP με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές.

Η ιστορία του #93 είναι πλέον θρύλος. Ο συνδυασμός αγωνιστικής ιδιοφυΐας, αντοχής απέναντι σε σοβαρούς τραυματισμούς και ακατάβλητης θέλησης τον έφερε ξανά στην κορυφή. Και μαζί με αυτήν την επική επιστροφή, ήρθαν και σημαντικά στατιστικά ορόσημα.

Ένα από τα κατορθώματα του Marquez το 2025 ήταν ότι έγινε ο πιο πρόσφατος αναβάτης, και ένας από τους ελάχιστους στην ιστορία, που κατακτά τίτλους με δύο κατασκευαστές. Ο Geoff Duke ήταν ο πρώτος που το πέτυχε, με τις Norton και Gilera. Ακολούθησε ο Giacomo Agostini, που μετά την κυριαρχία του με την MV Agusta πήρε τίτλο και με Yamaha το 1975.

Πιο πρόσφατα, ο Eddie Lawson κατέκτησε διαδοχικούς τίτλους το 1988 και 1989 με Yamaha και Honda. Ο Valentino Rossi συνέχισε την παράδοση, κερδίζοντας τρεις σερί τίτλους (2001-2003) με Honda πριν κάνει το ιστορικό πέρασμα στη Yamaha το 2004.

Ο Rossi, ο Stoner και η εποχή της αλλαγής

Ο Rossi επανέφερε τη Yamaha στους τίτλους το 2004 και 2005, πριν ο Nicky Hayden και ο Casey Stoner διακόψουν την κυριαρχία του. Ο Stoner, ειδικά, έγραψε το δικό του κεφάλαιο, πρώτα με την Ducati το 2007 και έπειτα με τη Honda το 2011, όπου κέρδισε 10 από τα 17 Grand Prix της χρονιάς.

Η πρόωρη αποχώρηση του Stoner άνοιξε τον δρόμο για την άφιξη ενός εκρηκτικού ταλέντου στη Repsol Honda. Το όνομα ήταν Marc Marquez.

Η αυτοκρατορία του Marquez και η πτώση

Ακολούθησαν έξι τίτλοι: 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019. Ο Marquez ήταν ασταμάτητος, μέχρι τη μοιραία πτώση στη Jerez. Τέσσερις χειρουργικές επεμβάσεις στο δεξί βραχίονα, αμέτρητες πτώσεις, στιγμές που η ιδέα της απόσυρσης έμοιαζε πολύ κοντά

Η αναγέννηση με Ducati

Τότε ήρθε η μεγάλη αλλαγή. Το πέρασμα στην Ducati αναζωπύρωσε τον μύθο του Marquez. Μετά την πρώτη νίκη του σε 1043 ημέρες με τα χρώματα της Gresini, ακολούθησε μια εκπληκτική πρώτη χρονιά με την εργοστασιακή Ducati. Ο τίτλος του 2025 κερδήθηκε στην Ιαπωνία με πέντε αγώνες να απομένουν.

Με αυτόν τον τίτλο, ο Marquez μπήκε στο πάνθεον αναβατών όπως οι Stoner, Rossi, Lawson, Agostini και Duke, που κατέκτησαν τίτλους με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Ένα επίτευγμα που έχει το δικό του ειδικό βάρος και είναι κάτι που το έχουν καταφέρει μόνο μια χούφτα ανθρώπων στην κορυφαία κατηγορία.

Μια ακόμη περιπέτεια τραυματισμού ήρθε στην Ινδονησία πριν το τέλος της σεζόν, αλλά κανείς δεν αμφιβάλλει πως ο Marquez θα επιστρέψει για την ερχόμενη σεζόν που θα έχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον πρώτα από όλα για να δούμε αν ο Καταλανός εξακολουθεί να έχει το ίδιο ισχυρό κίνητρο έπειτα από την τιτάνια και μακροχρόνια προσπάθεια που κατέβαλλε για να επιστρέψει. Ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, δείχνει πάντως ότι έχει ακόμα πολλά να γράψει στο δικό του κεφάλαιο της ιστορίας του MotoGP.