CFMOTO Moto3 2023 - Artigas και Almansa έδωσαν παράσταση στο βρεγμένο Grand Prix της Αργεντινής

Από τον

Κώστα Γκαζή

7/4/2023

Στο GP της Αργεντινής οι αναβάτες της ομάδας CFMOTO Racing PruestelGP τερμάτισαν στην 8η (Xavi Artigas) και στην 17η θέση (David Almansa).

Ακολουθεί το δελτίο τύπου της CFMOTO:

"Ο δεύτερος γύρος από τους 21 του 2023 διεξήχθη λίγες μέρες μετά την εκδήλωση έναρξης της σεζόν στην Πορτογαλία και παρά το μακρύ ταξίδι στη Νότια Αμερική ο Xavi Artigas ήταν γεμάτος ενέργεια για το κυνήγι της νίκης στους 18 γύρους του αγώνα.

- Ο Artigas επιδεικνύει τρομερή μαχητικότητα για άλλη μια φορά με το και κατακτά την 8η θέση μετά από ένα σύντομο ατύχημα στο Gran Premio Michelin de la Republica Argentina.

- Ο νεαρός rookie David Almansa συμπληρώνει τον Joel Kelso ενώ ο Αυστραλός αναρρώνει μετά το ατύχημα που του στοίχισε έναν σπασμένο αστράγαλο και εντυπωσιάζει τρέχοντας στην πρώτη τριάδα!

- Το MotoGP παραμένει στην Αμερική και δίνει το ραντεβού των φανατικών του στον τρίτο γύρο, στο Circuit of the Americas στο Τέξας σε δύο εβδομάδες.

Η Πορτογαλία άνοιξε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα FIM 2023 και είδε τις καλογυαλισμένες και λαμπερές μοτοσυκλέτες της CFMOTO να αγωνίζονται για το προβάδισμα και για θέσεις στο βάθρο στο Moto3. Μόνο κλάσματα του δευτερολέπτου χώρισαν το CFMOTO Racing PruestelGP από το δεύτερο τρόπαιό τους τα επιτυχημένα χρόνια, στο Portimao.
Αν και το ατυχές περιστατικό μετά την καρό σημαία σήμαινε ότι ο Joel Kelso ήταν εκτός δράσης για τη μεγάλη πτήση πέρα από τον Ατλαντικό , ο δεύτερος κυνηγός της νίκης Xavi Artigas ταξίδεψε στο Termas de Rio Hondo ευχαριστημένος με την επίδοσή του στον πρώτο γύρο και πεινασμένος για περισσότερα.

Σε σύγκριση με τους λόφους του Algarve International Circuit, το Termas de Rio Hondo ήταν μια πιο επίπεδη και ταχύτερη πίστα όπου το slipstreaming και το racecraft των αναβατών Moto3 θα έβγαιναν στο προσκήνιο.

Οι 14 στροφές και τα σχεδόν 4.5 χιλιόμετρα μήκους ήταν οι κατάλληλες συνθήκες, ακόμα κι όταν οι ζεστές καιρικές συνθήκες απειλούσαν με μπόρες και θύελλες. Το Σάββατο o Artigas κατέκτησε την 15η θέση στα προκριματικά Q2 όταν η πίστα ήταν ακόμα υγρή σε κάποια σημεία.

Το κόκκινο φανάρι έσβησε στις 11.00 τοπική ώρα , μετά από μια πρωινή βροχόπτωση. Ο Artigasμπήκε αμέσως στη μάχη για το βάθρο στη βρεγμένη άσφαλτο. Ο 17χρονος αναπληρωματικός Almansa, από την πλευρά του, στην πρώτη του εμπειρία σε Grand Prix οδήγησε στο μέγιστο τη CFMOTO του στη μάχη για τη δεύτερη θέση! Όταν ο Artigasέκανε ένα λάθος και είχε μια μικρή πτώση (που τον έριξε στην 8η θέση), ο Αλμάνσα συμμετείχε στη μονομαχία του τελευταίου γύρου για να κερδίσει τρόπαια πίσω από τον ηγέτη Tatsuki Suzuki. Ο Ισπανός ήταν απελπιστικά άτυχος που χτυπήθηκε από τον Sean Ogden με λίγες μόνο στροφές να απομένουν και τράκαρε. Πήρε τη μοτοσυκλέτα για να τερματίσει στη 17η θέση.

Ο Artigas βρίσκεται στην 7η θέση του πρωταθλήματος Moto3 και μόλις 11 βαθμούς από την πρώτη τριάδα. Το MotoGP αλλάζει ταχύτητα ξανά σε δύο εβδομάδες για το Red Bull Grand Prix της Αμερικής σε μία από τις μεγαλύτερες και πιο σύνθετες πίστες του αγωνιστικού ημερολογίου: το COTA στο Ώστιν του Τέξας.

Xavier Artigas: «Φυσικά και είμαι άτυχος. Είχα ένα μικρό τρακάρισμα στο τελευταίο μέρος του αγώνα. Ήμουν στη δεύτερη θέση εκείνη την στιγμή και είχα πολύ δυνατό ρυθμό. Ήμασταν γρήγοροι και στο στεγνό και στο βρεγμένο, κάτι που είναι σημαντικό. Η ομάδα έκανε και πάλι εξαιρετική δουλειά και έστησε πολύ καλά τη μοτοσυκλέτα. Τώρα είναι στο Austin στο Τέξας σε μία από τις αγαπημένες μου πίστες, οπότε ανυπομονώ για αυτό."

David Almansa: «Σήμερα ήταν ο πιο σημαντικός αγώνας της ζωής μου και μπόρεσα όχι μόνο να αποκτήσω εμπειρία, αλλά και να αγωνιστώ για το βάθρο στην κορυφή. Παρά τις δύσκολες συνθήκες, είχα τέλεια αίσθηση με τη CFMOTO και ήμουν απόλυτα συγκεντρωμένος στον εαυτό μου και στον αγώνα μου. Δυστυχώς, βγήκα από την πίστα στον τελευταίο γύρο και δεν είχα καμία ευκαιρία για κάτι καλύτερο. Είμαι πολύ χαρούμενος που έχω την ευκαιρία να αποδείξω την αξία μου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και ευχαριστώ την ομάδα CFMOTO Racing PruestelGP για την εξαιρετική δουλειά! Ευχαριστώ επίσης τους υποστηρικτές μου!»

Moto3 2023 Gran Premio Michelin de la Republica Argentina

1. Tatsuki Suzuki (JPN) Honda 35:18.099
2. Diogo Moreira (BRA) KTM +4.571
3. Andrea Migno (ITA) KTM +4.699
4. Daniel Holgado (ESP) KTM +8.814
5. Scott Ogden (GBR) Honda +11.512
8. Xavier Artigas (ESP), CFMOTO Racing PruestelGP +12.467
17. David Almansa (ESP), CFMOTO Racing PruestelGP +41.959

Moto3 2023 Gran Premio Michelin de la Republica Argentina, Παγκόσμια Κατάταξη

1. Daniel Holgado (ESP) KTM, 25 points
2. Diogo Moreira (BRA) KTM, 36
3. Tatsuki Suzuki (JPN) Honda, 27
4. David Muñoz (ESP) KTM, 20
5. Stefano Nepa (ITA) KTM, 19
7. Xavier Artigas (ESP), CFMOTO Racing PruestelGP, 16
15. Joel Kelso (AUS), CFMOTO Racing PruestelGP, 7

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!