Dani Pedrosa: Ένας MotoGP Legend!

Η μέγιστη τιμή για τον Ισπανό αναβάτη
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/11/2018

Λίγο πριν τον τελευταίο του αγώνα ως αναβάτης των MotoGP και της Repsol Honda Team (αφού θα συνεχίσει την πορεία του ως αναβάτης εξέλιξης για την εργοστασιακή ομάδα της ΚΤΜ), ο Dani Pedrosa μπήκε στο MotoGP Legends Hall of Fame στην Valencia.

Η ανακήρυξή του ως Θρύλος των MotoGP έγινε λίγο πριν τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, για τον τρεις φορές παγκόσμιο πρωταθλητή στα 125 το 2003 και στα 250 το 2004 και το 2005), ο οποίος είναι και ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες όλων των εποχών στην μεγάλη κατηγορία.
Ο βραχύσωμος Ισπανός ξεκίνησε την διεθνή αγωνιστική του καριέρα το 2001 στα 125GP, όπου σαν rookie ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο και τερμάτισε στο πρωτάθλημα όγδοος. Την επόμενη χρονιά ήρθαν και οι νίκες στο ενεργητικό του τερματίζοντας στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος, ενώ το 2003 κέρδισε τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο παίρνοντας πέντε νίκες εκείνη την σεζόν. Στο τέλος μάλιστα εκείνης της χρονιάς είχε σπάσει και τους δύο αστραγάλους του σε μία πτώση, αλλά παρόλα αυτά μεταπήδησε το 2004 στα 250, όπου πήρε κι εκεί τον τίτλο στην πρώτη του χρονιά στην κατηγορία! Έγινε τότε και ο νεότερος αναβάτης που πήρε νίκη στα 250 (18 ετών και 202 ημερών), αλλά και ο νεότερος πρωταθλητής της κατηγορίας όντας 19 ετών και 18 ημερών όταν τελείωσε το πρωτάθλημα.


Το 2006, ο Pedrosa πέρασε στην μεγάλη κατηγορία και χρειάστηκε μόλις τέσσερις αγώνες για να φτάσει στην πρώτη του νίκη στην Shanghai, ενώ με τους τερματισμούς τους στο βάθρο και την δεύτερη νίκη που πήρε στο Donington, χρίστηκε ως ένας από τους πιο πετυχημένους αναβάτες της κατηγορίας, τερματίζοντας και στην πέμπτη θέση του πρωταθλήματος. Την επόμενη χρονιά αναδείχθηκε δεύτερος πίσω από τον Casey Stoner, ενώ ήταν μέσα στην πρώτη τριάδα στο πρωτάθλημα του 2008, παρά το γεγονός ότι είχε σπάσει το χέρι του στις δοκιμές πριν την έναρξη της σεζόν, αλλά και το ότι είχε μείνει εκτός από δύο αγώνες λόγω τραυματισμών.
Οι τραυματισμοί γενικότερα ήταν κάτι που ταλαιπώρησε αρκετά τον Pedrosa όλα αυτά τα χρόνια, αλλά πάντοτε ήταν μέσα στους διεκδικητές του τίτλου, με αποκορύφωμα το 2012 που έχασε το πρωτάθλημα για λίγο έχοντας πάρει και τις περισσότερες νίκες του μέσα σε μια χρονιά. Το 2017 ήταν μια σημαδιακή χρονιά για τον Dani, καθώς σημείωσε την 300η συμμετοχή του στο παγκόσμιο πρωτάθλημα (στον αγώνα της πατρίδας του στη Jerez), ενώ έγινε και ο πρώτος αναβάτης στην ιστορία που έχει κερδίσει τουλάχιστον έναν αγώνα σε κάθε σεζόν, για 16 συνεχόμενα έτη! Η απόσυρσή του από τους αγώνες φέτος, τον βρίσκει ως τον τρίτο αναβάτη με τα περισσότερα βάθρα, πίσω από τους Valentino Rossi και Giacomo Agostini.
Ο Πρόεδρος της FIM, Vito Ippolito, τόνισε στην ομιλία του κατά την βράβευση του Pedrosa, ότι αποτελεί ένα παράδειγμα προς όλους τους αναβάτες και ιδιαίτερα τους νεότερους, για τον τρόπο που έτρεχε και που κέρδιζε, με κύριο χαρακτηριστικό του πόσο "καθαρός" αναβάτης ήταν. Ο Carmelo Ezpeleta, CEO της Dorna Sports, μίλησε για τα ανάμικτα συναισθήματά του, καθώς ήταν ευτυχής για την συμμετοχή του Pedrosa στο Hall of Fame, αλλά το γεγονός ότι ένας αναβάτης με τόση προϊστορία πίσω του φτάνει στο σημείο να αποσυρθεί του προκάλεσε ιδιαίτερη θλίψη.


Ο Pedrosa ήταν εμφανώς συγκινημένος, καθώς όπως είπε ο ίδιος, σε αυτό το ορόσημο της ζωής του εξακολουθεί να δέχεται την υποστήριξη του κόσμου, των διοργανωτών, αλλά και των αντιπάλων που αντιμετώπισε όλα αυτά τα χρόνια. Στην ερώτηση για το ποια στιγμή είναι αυτή που ξεχωρίζει στην πολυετή καριέρα του, ο Dani απάντησε ότι ήταν η κατάκτηση του πρώτου του πρωταθλήματος, το οποίο εκπλήρωνε ένα όνειρο ζωής. Πλέον, ο Pedrosa βάζει το όνομά του στην μακρά λίστα των Θρύλων των MotoGP μαζί με τους Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington και τον αείμνηστο Nicky Hayden.

Ετικέτες

MotoGP: Οι στιγμές που έγραψαν ιστορία στα Ισπανικά Grand Prix [Videos]

Από επαφές στην τελευταία στροφή μέχρι δράματα στη βροχή, ανακαλούμε τα πιο χαρακτηριστικά στιγμιότυπα
Spanish Grand Prix
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Λίγες πίστες στο ημερολόγιο των MotoGP κουβαλούν τόσο ιστορίκο βάρος όσο η Angel Nieto της Jerez, με σχεδόν κάθε επίσκεψη εκεί να συνοδεύεται από αξέχαστες μάχες.

Το Ισπανικό Grand Prix δεν είναι απλώς ένας ακόμη αγώνας. Είναι σημείο αναφοράς, με γεμάτες εξέδρες, έντονο ισπανικό στοιχείο και χάραξη που ευνοεί τις κοντινές μάχες, η Jerez έχει χαρίσει μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της σύγχρονης εποχής του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.

Με αφορμή τον επικείμενο γύρο της Ισπανίας ανακαλούμε μερικές χαρακτηριστικές στιγμές από ισπανικά Grand Prix του παρελθόντος.

1996 - Mick Doohan vs Alex Criville

Τελική στροφή, χάος και πτώση

Ένας από τους πιο δραματικούς τερματισμούς. Ο Criville οδηγεί μπροστά στο κοινό του, ο Doohan πιέζει. Στην τελευταία στροφή ο Αυστραλός επιτίθεται, περνά, αλλά ο Ισπανός ανοίγει το γκάζι και πέφτει λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό. Μια σκηνή που επαναλαμβάνεται ακόμα και σήμερα στα highlights του σπορ.

2005 - Valentino Rossi vs Sete Gibernau

Η πιο “σκληρή” τελευταία στροφή

Ένας από τους πιο γνωστούς αγώνες όλων των εποχών. Ο Rossi επιτίθεται στην τελευταία στροφή, οι δύο συγκρούονται και ο Gibernau καταλήγει εκτός. Ο Ιταλός παίρνει τη νίκη, αλλά η ένταση συνεχίζεται και μετά τον τερματισμό, με παγωμένο κλίμα στο parc fermé. Αγώνας-ορόσημο για το πώς μπορεί να κριθεί ένα Grand Prix.

2011 - Casey Stoner vs Valentino Rossi

Βροχή, πτώσεις και μια ατάκα που έμεινε

Σε βρεγμένο οδόστρωμα, ο Rossi πέφτει και παίρνει μαζί του τον Stoner. Ο Αυστραλός εγκαταλείπει, ενώ μετά τον αγώνα έρχεται η περίφημη φράση: “Ίσως η φιλοδοξία σου ξεπέρασε το ταλέντο σου”. Παράλληλα, ο Marco Simoncelli πέφτει ενώ προηγείται, σε έναν αγώνα γεμάτο ανατροπές.

2013  Marc Marquez vs Jorge Lorenzo

Η νέα γενιά δεν περιμένει

Ο Marquez, στην παρθενική του τότε σεζόν, επιτίθεται στον Lorenzo στην τελευταία στροφή για τη δεύτερη θέση. Επαφή, πέρασμα και έντονες αντιδράσεις από τον Lorenzo μετά τον αγώνα. Μια χαρακτηριστική στιγμή που έδειξε ξεκάθαρα το στυλ του Marquez.

2021 - Jack Miller γράφει ιστορία

Επιστροφή της Ducati στην κορυφή

Ο Miller παίρνει τη νίκη μετά από μάχη με τον Fabio Quartararo, σε έναν αγώνα όπου οι ισορροπίες αλλάζουν συνεχώς. Η Ducati πετυχαίνει το πρώτο της 1-2 μετά από χρόνια, επιβεβαιώνοντας την πρόοδό της.

2022 - Francesco Bagnaia

Νίκη δήλωση τίτλου

Ο Bagnaia αντέχει την πίεση του Quartararo και παίρνει μια από τις πιο σημαντικές νίκες της καριέρας του. Ο αγώνας χαρακτηρίζεται από έντονο ρυθμό και πολλές πτώσεις, με τη μάχη για το βάθρο να κρατά μέχρι το τέλος.

Η Jerez σήμερα

Από το 1996 μέχρι σήμερα, η Jerez συνεχίζει να παράγει αγώνες με ένταση, επαφές και απρόβλεπτη εξέλιξη. Δεν είναι πίστα που χωράει λάθη, αλλά προσφέρει διαχρονικά έντονες μάχες μέχρι την τελευταία στροφή.

Και με την έως τώρα εικόνα του πρωταθλήματος, μετά τους πρώτους τέσσερις γύρους, πιστεύουμε ότι και φέτος δεν θα απογοητεύσει.

Ετικέτες