Dani Pedrosa: Ένας MotoGP Legend!

Η μέγιστη τιμή για τον Ισπανό αναβάτη
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/11/2018

Λίγο πριν τον τελευταίο του αγώνα ως αναβάτης των MotoGP και της Repsol Honda Team (αφού θα συνεχίσει την πορεία του ως αναβάτης εξέλιξης για την εργοστασιακή ομάδα της ΚΤΜ), ο Dani Pedrosa μπήκε στο MotoGP Legends Hall of Fame στην Valencia.

Η ανακήρυξή του ως Θρύλος των MotoGP έγινε λίγο πριν τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, για τον τρεις φορές παγκόσμιο πρωταθλητή στα 125 το 2003 και στα 250 το 2004 και το 2005), ο οποίος είναι και ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες όλων των εποχών στην μεγάλη κατηγορία.
Ο βραχύσωμος Ισπανός ξεκίνησε την διεθνή αγωνιστική του καριέρα το 2001 στα 125GP, όπου σαν rookie ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο και τερμάτισε στο πρωτάθλημα όγδοος. Την επόμενη χρονιά ήρθαν και οι νίκες στο ενεργητικό του τερματίζοντας στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος, ενώ το 2003 κέρδισε τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο παίρνοντας πέντε νίκες εκείνη την σεζόν. Στο τέλος μάλιστα εκείνης της χρονιάς είχε σπάσει και τους δύο αστραγάλους του σε μία πτώση, αλλά παρόλα αυτά μεταπήδησε το 2004 στα 250, όπου πήρε κι εκεί τον τίτλο στην πρώτη του χρονιά στην κατηγορία! Έγινε τότε και ο νεότερος αναβάτης που πήρε νίκη στα 250 (18 ετών και 202 ημερών), αλλά και ο νεότερος πρωταθλητής της κατηγορίας όντας 19 ετών και 18 ημερών όταν τελείωσε το πρωτάθλημα.


Το 2006, ο Pedrosa πέρασε στην μεγάλη κατηγορία και χρειάστηκε μόλις τέσσερις αγώνες για να φτάσει στην πρώτη του νίκη στην Shanghai, ενώ με τους τερματισμούς τους στο βάθρο και την δεύτερη νίκη που πήρε στο Donington, χρίστηκε ως ένας από τους πιο πετυχημένους αναβάτες της κατηγορίας, τερματίζοντας και στην πέμπτη θέση του πρωταθλήματος. Την επόμενη χρονιά αναδείχθηκε δεύτερος πίσω από τον Casey Stoner, ενώ ήταν μέσα στην πρώτη τριάδα στο πρωτάθλημα του 2008, παρά το γεγονός ότι είχε σπάσει το χέρι του στις δοκιμές πριν την έναρξη της σεζόν, αλλά και το ότι είχε μείνει εκτός από δύο αγώνες λόγω τραυματισμών.
Οι τραυματισμοί γενικότερα ήταν κάτι που ταλαιπώρησε αρκετά τον Pedrosa όλα αυτά τα χρόνια, αλλά πάντοτε ήταν μέσα στους διεκδικητές του τίτλου, με αποκορύφωμα το 2012 που έχασε το πρωτάθλημα για λίγο έχοντας πάρει και τις περισσότερες νίκες του μέσα σε μια χρονιά. Το 2017 ήταν μια σημαδιακή χρονιά για τον Dani, καθώς σημείωσε την 300η συμμετοχή του στο παγκόσμιο πρωτάθλημα (στον αγώνα της πατρίδας του στη Jerez), ενώ έγινε και ο πρώτος αναβάτης στην ιστορία που έχει κερδίσει τουλάχιστον έναν αγώνα σε κάθε σεζόν, για 16 συνεχόμενα έτη! Η απόσυρσή του από τους αγώνες φέτος, τον βρίσκει ως τον τρίτο αναβάτη με τα περισσότερα βάθρα, πίσω από τους Valentino Rossi και Giacomo Agostini.
Ο Πρόεδρος της FIM, Vito Ippolito, τόνισε στην ομιλία του κατά την βράβευση του Pedrosa, ότι αποτελεί ένα παράδειγμα προς όλους τους αναβάτες και ιδιαίτερα τους νεότερους, για τον τρόπο που έτρεχε και που κέρδιζε, με κύριο χαρακτηριστικό του πόσο "καθαρός" αναβάτης ήταν. Ο Carmelo Ezpeleta, CEO της Dorna Sports, μίλησε για τα ανάμικτα συναισθήματά του, καθώς ήταν ευτυχής για την συμμετοχή του Pedrosa στο Hall of Fame, αλλά το γεγονός ότι ένας αναβάτης με τόση προϊστορία πίσω του φτάνει στο σημείο να αποσυρθεί του προκάλεσε ιδιαίτερη θλίψη.


Ο Pedrosa ήταν εμφανώς συγκινημένος, καθώς όπως είπε ο ίδιος, σε αυτό το ορόσημο της ζωής του εξακολουθεί να δέχεται την υποστήριξη του κόσμου, των διοργανωτών, αλλά και των αντιπάλων που αντιμετώπισε όλα αυτά τα χρόνια. Στην ερώτηση για το ποια στιγμή είναι αυτή που ξεχωρίζει στην πολυετή καριέρα του, ο Dani απάντησε ότι ήταν η κατάκτηση του πρώτου του πρωταθλήματος, το οποίο εκπλήρωνε ένα όνειρο ζωής. Πλέον, ο Pedrosa βάζει το όνομά του στην μακρά λίστα των Θρύλων των MotoGP μαζί με τους Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington και τον αείμνηστο Nicky Hayden.

Ετικέτες

MotoGP Βαρκελώνη: Pole Position Alex Marquez – 4 για το ρεκόρ!

Φανταστικοί Quartararo και Acosta – Χαμένος ο Bagnaia
MotoGP Βαρκελώνη: Pole Position Alex Marquez – 4 για το ρεκόρ!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/9/2025

Μπόλικο συναίσθημα είχε η Βαρκελώνη ακόμη και στην ελεύθερη δοκιμή πριν την κατάταξη καθώς οι συνθήκες μπορεί να ήταν εξαιρετικές αλλά η πρόσφυση δεν ήταν για όλους δεδομένη, με την Ducati να ψάχνει και αυτή τις καλύτερες ρυθμίσεις, την ώρα που ο Quartararo έδειχνε πως τα είχε καταφέρει.
Πρώτος σήμερα με χρόνο για να πάει κατευθείαν για την pole position, το έδειξε έπειτα στην Q1 όταν ήταν ο μόνος με χρόνο κάτω από το 1:38 ακολουθούμενος από τον Di Giannantonio σε μικρή διαφορά και τον Aldeguer επίσης να έχει σε πολλά σημεία της πίστας την ταχύτητα ακόμη και να πάρει την θέση του Quartararo αλλά δεν ίσχυε αυτό για όλο το μήκος της πίστας.
Ο Bagnaia ξεκίνησε την προσπάθεια στην Q1 δείχνοντας πως θα καταφέρει να βρει την ταχύτητα για να είναι στις πρώτες σειρές, όχι τόσο για τις πρώτες δύο αλλά θα μπορούσε να είναι κοντά σε Fernandez, τελικά ήταν πολύ χειρότερα, ήταν τελευταίος πίσω από τον Rins και μπροστά μόνο από Vinales, Savadori και Chantra.
Ξεκινώντας την Q2 περίμενες πως Acosta, Quartararo και Alex Marquez θα κάνουν την διαφορά και πράγματι το ρεκόρ με χρόνους στο 1:37 έσπασε διαδοχικά. Μεγαλύτερος άτυχος ο Acosta που κρατούσε την pole position για λίγο και έπειτα με τον ίδιο χρόνο μία από τις πρώτες θέσεις της εκκίνησης αλλά η προσπάθειά του ακυρώθηκε γιατί πάτησε εκτός ορίων στην τελευταία στροφή. Με τον χρόνο να τελειώνει, προσπάθησε για ακόμη μία φορά αλλά η πρόσφυση δεν ήταν πλέον στα ελαστικά για να πιέσει αρκετά και σημείωσε έξοδο, ευτυχώς χωρίς πτώση.
Στο μεταξύ ο Marc Marquez έψαχνε κάποιον για slipstreaming οδηγώντας πίσω από τον Morbidelli ο οποίος είχε ειδοποιηθεί από την ομάδα του και δεν έκανε καμία προσπάθεια. Πίσω τους ο Mir, περιμένοντας όλοι το κατάλληλο μηχανοδηγό για την αμαξοστοιχία που δεν ήταν άλλος από τον Alex Marquez.
Απευθείας έκανε την διαφορά σε χρόνο και πέρασε εμπρός παίρνοντας μαζί του τον Marc Marquez, στον επόμενο γύρο δοκίμασαν την αντίστροφη διάταξη, οι δυο τους αυτή την φορά και μάλιστα ο Mac Marquez πήγαινε για την πρώτη θέση μέχρι την στιγμή που ένα γλίστρημα στην 5η στροφή, την στροφή του Martin, ακύρωσε κάθε ευκαιρία για την pole position, κι ενώ δεν είχε πρόβλημα σε αυτή την στροφή στους προηγούμενους γύρους. Τα ελαστικά όμως δεν είχαν άλλη ευκαιρία για γρήγορο γύρο, όπως και με τον Acosta.
Στο μεταξύ ο Quartararo είχε κολλημένο πίσω του τον Ai Ogura και πήγαινε ακόμη και για pole position. Δεν την πήρε για πολύ μικρή διαφορά, κέρδισε όμως την δεύτερη θέση, εκτοπίζοντας τον Marc Marquez στην τρίτη θέση, που επίσης δεν θα ήταν εκεί αν δεν ακυρωνόταν ο γύρος του Acosta. Η KTM τα πήγε πολύ καλά αλλά έχασε σε λεπτομέρειες, και ο Binder είχε την ευκαιρία για υψηλότερη θέση και ο Acosta για την pole position.
Ο Quartararo έδειξε για ακόμη μία φορά πως η ομάδα μπορεί να κάνει γρήγορους γύρους αλλά χρειάζεται να βρουν την διάρκεια και να μπορέσουν να τερματίσουν έναν αγώνα ψηλά στην κατάταξη, αν και η αγωνία δεν είναι σε αυτή την σεζόν, αλλά για την επόμενη με δεδομένο πως θα φέρουν την V4 μοτοσυκλέτα. Μπορεί να είναι μόνο για μία χρονιά και ο κόσμος να μην καταλαβαίνει για ποιο λόγο μπαίνουν στην διαδικασία να κάνουν ένα τόσο μεγάλο εγχείρημα μόνο για μία χρονιά, ωστόσο είναι σημαντικό για εκείνους να μαζέψουν τα δεδομένα που χρειάζονται για αυτή την διάταξη.