Ο race team manager της Ducati κ. Davide Tardozzi σε μία συνολική αποτίμηση της χρονιάς, αναγνώρισε την προσπάθεια του Lorenzo να προσαρμόσει το οδηγικό του στιλ στα δεδομένα της Ducati και να αρχίσει να αποδίδει αποτέλεσμα.
Σε μία ακριβή και πολυσυζητημένη μεταγραφή που οι άσχημες επιδόσεις του Lorenzo στην αρχή της σεζόν έσπειραν την θύελλα των επικρίσεων, ακόμα και μέσα στην ίδια την Ducati, η δουλειά που χρειαζόταν να γίνει περνούσε πάντα από ένα γκρίζο φίλτρο, καθώς άπαντες εστίαζαν στο αποτέλεσμα.
Είναι επίσης ξεκάθαρο, κι έχει ειπωθεί κατά διαστήματα, πως περίμεναν γρηγορότερη προσαρμογή, ιδιαίτερα από την στιγμή που ο Dovizioso έφτασε να διεκδικεί το πρωτάθλημα. Από την μία ο Lorenzo είναι μία πολύ μεγάλη επένδυση που πρέπει να προστατευτεί, από την άλλη ο Tardozzi πραγματικά πιστεύει πως έχει γίνει μεγάλη προσπάθεια από τον Lorenzo, και τώρα είναι η σειρά της Ducati να κάνει το αντίστοιχο, να προσαρμόσει την μοτοσυκλέτα της στον ίδιο:
«Ο Lorenzo κατέβαλε μία τεράστια προσπάθεια να αλλάξει το στιλ οδήγησης και να το προσαρμόσει στην Ducati, φέρνοντας τελικά αποτελέσματα. Ακόμα δεν είναι τόσο γρήγορος για έναν τίτλο, αλλά είναι τώρα η σειρά μας να προσαρμόσουμε την μοτοσυκλέτα. Χρειαζόμαστε μεγαλύτερη ταχύτητα μέσα στην στροφή, και τώρα έχουμε επικεντρωθεί σε αυτό καθώς είναι κάτι που θα βοηθήσει όλους μας τους αναβάτες».
Ο Tardozzi είναι παλιός αγωνιζόμενος σε GP και Superbike, εφτά φορές πρωταθλητής Ιταλίας στα Superbike και πρωταθλητής Ευρώπης στα Superbike. Αγωνίστηκε στα MotoGP το ’84 και ’85 στην κατηγορία των 250, πριν περάσει στα Superbike όπου έφτασε να διεκδικεί τον τίτλο το ’88 αλλά τον έχασε από σκαμπανεβάσματα απόδοσης. Υπήρξε team manager της Ducati στην χρυσή εποχή Superbike με Carl Fogarty και Troy Corser και αποχώρησε το 2009 για να πάει στην BMW. Επέστρεψε το 2010 στην ομάδα της Ducati στα MotoGP. Ο ίδιος λοιπόν γνωρίζει πολύ καλά από προσαρμογή αγωνιζομένων, αλλά κι από σκαμπανεβάσματα απόδοσης, και πιστεύει πως πραγματοποιούν βήματα στην σωστή κατεύθυνση για μία άκρως ανταγωνιστική σεζόν
MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ
H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
19/12/2025
Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.
Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.
Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.
"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.
"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".
Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.
"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.
Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.
Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.
"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.
"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.
"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.
"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".
Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.
"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.
"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.
"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".
Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.
Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.
"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.
"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.
"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.
"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".
