Honda: 60 χρόνια στους αγώνες

25 χρόνια συνεργασία με την Repsol
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/7/2019

Μπορεί ο όγδοος γύρος του πρωταθλήματος με τον αγώνα του TT Assen να μην είχε νικητή τον Marquez, αλλά τον Vinales της Yamaha, όμως για τη Honda είχε ιδιαίτερη σημασία καθώς σηματοδοτούσε την 60η επέτειό της εμπλοκής της στους αγώνες. Η πρώτη της συμμετοχή ήταν πίσω στο 1959, στη Ultra-Lightweight κατηγορία των 125cc του Isle Of Man, που πραγματοποιήθηκε στις 3 Ιουνίου εκείνης της χρονιάς.

Για να γιορτάσει την επέτειό της, η Honda έκανε μια εκδήλωση πριν τον αγώνα του Assen. Σε αυτή παρευρέθηκαν πολλά γνωστά ονόματα του σπορ, που έχουν συνεργαστεί στο παρελθόν με τη Honda όπως οι θρυλικοί Mick Doohan, Freddie Spencer και ο Kunimitsu Takahashi που είναι ο πρώτος Ιάπωνας που κέρδισε έναν αγώνα GP με αυτή, αλλά και ο Marc Marquez. Παρόντες ήταν επίσης ο Διευθυντής του HRC Tetsuhiro Kuwata, ο CEO της Dorna Carmelo Ezpeleta και ο πρόεδρος της FIM Jorge Viegas.

Σχετικά με την τεράστια πορεία της Honda στους αγώνες, ο Kuwata είπε: “Κανείς δεν φανταζόταν πως η Honda μετά από 60 χρόνια θα συνέχιζε να παίρνει μέρος και να κερδίζει αγώνες σε διάφορα πρωταθλήματα. Είναι η μοναδική εταιρεία με ενεργό δράση σε όλα τα μεγάλα πρωταθλήματα όπως τα MotoGP, Formula1, Motorcross, IndyCar, Dakar, Trial, WSBK και Enduro. Ο ανταγωνισμός είναι ένα σημαντικό κομμάτι της φιλοσοφίας της Honda και είναι μια εξαιρετική μέθοδος για να αναπτύξουμε νέες τεχνολογίες.”

Ο Marquez απ’ τη πλευρά του τόνισε πως η Honda έχει κατασκευάσει πολλές μοτοσυκλέτες ορόσημα και πως είναι πολύ περήφανος που είναι μέρος της επιτυχημένης αγωνιστικής της ιστορίας, όπως και ότι σκοπεύει να συνεχίσει την επιτυχημένη του πορεία στο μέλλον. Ιδιαίτερα συγκινητικά, ήταν τα λόγια του Doohan που ανέφερε πως ακόμη θυμάται την πρώτη του επίσκεψη στο HRC λίγο πριν το τέλος του 1988, με σκοπό να υπογράψει τη μεταγραφή του στη Honda για το 1989, στην κατηγορία των 500cc. Η συνεργασία του με το HRC ήταν γεμάτη επιτυχίες καθώς στέφθηκε πρωταθλητής το 1994,1995,1996,1997 και το 1998. “Εξ αρχής εντυπωσιάστηκα πάρα πολύ με την αφοσίωση του προσωπικού όταν με ξενάγησαν στις εγκαταστάσεις του HRC ,είπε. Τον κέρδισαν οι πινακίδες που υπήρχαν αναρτημένες στους χώρους που έλεγαν: “Η τεχνολογία του αύριο, σήμερα”.

Ο Freddie Spencer φρόντισε να μοιραστεί την εμπειρία και τις αναμνήσεις του απ’ τη συνεργασία του με το HRC, δίνοντας μια πιο νοσταλγική νότα στην εκδήλωση. “Κέρδισα το πρώτο μου πρωτάθλημα στη κατηγορία των 500cc στις 4 Σεπτεμβρίου το 1983 στην Imola. Τρεις μέρες αργότερα, στις 7 Σεπτεμβρίου ο Soichiro Honda με έπιασε απ’ τους ώμους και μου είπε: Σε ευχαριστώ. Εγώ εκπλήρωσα το όνειρό μου και ο κ.Honda τα δικά του.”

Ο Takahashi είναι άλλος ένας απ’ τους θρυλικούς αναβάτες που έχουν περάσει απ’ τη Honda με μεγάλες διακρίσεις στα παγκόσμια πρωταθλήματα της δεκαετίας του ’60. Ήταν 21 ετών όταν έγραψε ιστορία με τη Honda, καθώς το 1961 έγινε ο πρώτος Ιάπωνας που νίκησε σε αγώνα GP στο Hockenheim της Γερμανίας. “Θυμάμαι πως ο Soichiro Honda και η ομάδα του ήταν αποφασισμένοι να φτιάξουν τις καλύτερες μοτοσυκλέτες στον κόσμο και πως έτσι ξεκίνησε η αγωνιστική δράση της Honda.” Συμπλήρωσε τις δηλώσεις του λέγοντας: “Πιστεύω ακράδαντα πως η φιλοσοφία της Honda έχει περάσει στη νέα γενιά!”

Τόσο ο Ezpeleta όσο και ο Viegas αναγνώρισαν το σημαντικό ρόλο της Honda στον αγωνιστικό κόσμο των μοτοσυκλετών και ο CEO της Dorna είπε: “Τα τελευταία 60 χρόνια η Honda έθετε τον πήχη χρόνο με το χρόνο και έγινε ο πιο επιτυχημένος κατασκευαστής μοτοσυκλετών στους αγώνες GP. Είμαστε πολύ περήφανοι που αποτελούμε μέρος της ιστορίας της και που για μας είναι αναπόσπαστο κομμάτι μας.”

Ο Viegas απ’ την άλλη εστίασε τις δηλώσεις του στη σημαντικότητα της συμμετοχής στους αγώνες, όταν είσαι μια απ’ τις μεγαλύτερες εταιρείες μοτοσυκλετών στο κόσμο. Έκλεισε λέγοντας: “Η μεγαλύτερη μάχη της Honda είναι στο τωρινό πρωτάθλημα που πρέπει να αποδείξει πως τα προϊόντα της είναι τα πιο καινοτόμα και πως έχουν αποδείξει την αξία τους μέσα απ’ τους αγώνες μέχρι να φτάσουν στους πελάτες της.”

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.