Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

Suzuka 8 Hours Δοκιμαστικά: Πρώτη η Honda - Απίστευτη πτώση Miller

Στην κορυφή η εργοστασιακή ομάδα της Honda
Suzuka
Από τον

Παύλο Καρατζά

1/8/2025

Ο Johann Zarco και ο έξι φορές νικητής της Suzuka, Takumi Takahashi, σημείωσαν από κοινού μέσο χρόνο γύρου 2:05.187 με την μοτοσυκλέτα του HRC, κατατάσσοντας τους στην κορυφή της κατάταξης.

Ο Naomichi Uramoto σημείωσε τον ταχύτερο ατομικό γύρο της ημέρας, αλλά η BMW της AutoRace Ube Racing, την οποία μοιράστηκε με τον Loris Baz και τον αστέρα του Isle of Man TT Davey Todd, κατέληξε δύο δέκατα πίσω με βάση τον μέσο όρο των δύο ταχύτερων αναβατών της.

Ο αναβάτης της Pramac MotoGP Jack Miller είχε πτώση, αλλά αυτός και ο αναβάτης της Yamaha στο WSBK, Andrea Locatelli κατάφεραν να καταγράψουν τον τρίτο ταχύτερο μέσο όρο με την εργοστασιακή R1. Στο ρόστερ της εργοστασιακής Yamaha είναι και ο Katsuyuki Nakasuga, του οποίου ο καλύτερος γύρος ήταν ελαφρώς πιο αργός από αυτόν του Miller.

Suzuka

Οι Gregg Black, Dan Linfoot και Cocoro Atsumi έφεραν τη Yoshimura Suzuki στην τέταρτη θέση, μπροστά από την ομάδα YART Yamaha του Karel Hanika, Marvin Fritz και Jason O’Halloran, που ηγείται του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Αντοχής FIM.

Οι 10 ταχύτερες ομάδες από τα προκριματικά της Παρασκευής κέρδισαν μια θέση στο Top 10 Trial του Σαββάτου, το οποίο θα καθορίσει τη σειρά εκκίνησης για τον αγώνα της Κυριακής, όπως είχατε διαβάσει και εδώ.

Δείτε παρακάτω τις πρώτες 20 ομάδες, με βάση τον καλύτερο μέσο χρόνο των αναβατών τους:

Θέση

Ομάδα

Μέσος Καλύτερος Χρόνος

1

Honda HRC

02:05.187

2

AutoRace Ube Racing Team

02:05.346

3

YAMAHA RACING TEAM

02:05.539

4

YOSHIMURA SERT MOTUL

02:05.674

5

YART - YAMAHA

02:05.963

6

Astemo Pro Honda SI Racing

02:06.066

7

SDG-DUCATI Team KAGAYAMA

02:06.096

8

SDG Team HARC-PRO. Honda

02:06.411

9

BMW MOTORRAD WORLD ENDURANCE TEAM

02:06.485

10

TeamATJ with docomo Business

02:06.624

11

Honda Dream RT SAKURAI HONDA

02:06.668

12

Team SUZUKI CN CHALLENGE

02:06.673

13

Kawasaki Webike Trickstar

02:06.923

14

F.C.C. TSR Honda France

02:06.970

15

S-PULSE DREAM RACING

02:07.102

16

Honda Asia-Dream Racing with Astemo

02:07.269

17

MARUMAE Team KODAMA

02:07.398

18

Elf Marc VDS Racing Team / KM99

02:07.446

19

ERC Endurance #6

02:07.678

20

Team Étoile

02:07.942