Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP: Ο Luca Marini συνεχίζει με τη Honda

Μαζί με τον Joan Mir – Παραμένουν μέχρι την νέα εποχή κανονισμών του MotoGP
Luca Marini continues with Honda
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/7/2025

Ο Luca Marini έχει ήδη υπογράψει επέκταση συμβολαίου με τη Honda για την επόμενη σεζόν, σε μια συμφωνία που θα τον κρατήσει μαζί με τον Joan Mir στην ιαπωνική ομάδα μέχρι να τεθούν σε ισχύ οι νέοι κανονισμοί του MotoGP το 2027.

Μετά το ντεμπούτο του στο MotoGP το 2021 και τρεις σεζόν με τη Ducati, ο Ιταλός εντάχθηκε στο δυναμικό της HRC πέρυσι, για να καλύψει τη θέση που άφησε κενή ο Marc Márquez, όταν αποφάσισε να αποχωρήσει πρόωρα από το συμβόλαιό του. Από τότε, το καλύτερο αποτέλεσμα του Marini ήταν η έκτη θέση στο Sachsenring πριν από περίπου δύο εβδομάδες.

Εκεί, στη Γερμανία, ο Marini επανεμφανίστηκε έπειτα από απουσία τριών Grand Prix, λόγω ενός σοβαρού ατυχήματος κατά τη διάρκεια δοκιμών στη Suzuka, ενόψει του φημισμένου αγώνα αντοχής 8 ωρών. Στο μέσο της σεζόν, και παρά τις τρεις απουσίες, ο αδελφός του Valentino Rossi βρίσκεται στη 15η θέση της γενικής κατάταξης, δεύτερος ανάμεσα στους αναβάτες της Honda, μπροστά από τον teammate του, Joan Mir για τον οποίο δεν πάνε τόσο καλά τα πράγματα με σωρεία DNF (Did Not Finish).

Μετά τον αγώνα της Κυριακής στο Brno, όπου τερμάτισε 12ος, ο Marini ρωτήθηκε αν στόχος του είναι να φτάσει στην Αυστρία, τον πρώτο αγώνα μετά τη θερινή διακοπή, με πιο ξεκάθαρη εικόνα για το μέλλον του. “Δεν ήταν ποτέ αυτός ο στόχος μου, γιατί νομίζω πως πάντα καταλαβαινόμασταν με την ομάδα”, δήλωσε ο ίδιος, δείχνοντας έτσι μια σιγουριά πως θα παραμείνει στη Honda και για το 2026.

Αυτή η εξέλιξη θεωρείται αναμενόμενη, καθώς η Honda απέτυχε να αποκτήσει τον Jorge Martin, ο οποίος δεν μπόρεσε να αποχωρήσει από την Aprilia για το 2026. Ωστόσο, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο Ισπανός παραμένει ο βασικός στόχος της HRC για τη σεζόν 2027, όταν θα εφαρμοστούν οι νέοι τεχνικοί κανονισμοί.

Zarco παραμένει στην LCR – Αβεβαιότητα για Chantra

Με το εργοστασιακό δίδυμο πλέον κλειδωμένο, η Honda ολοκληρώνει τις διαδικασίες για τη διατήρηση του Johann Zarco ως ηγέτη της δορυφορικής της  ομάδας, LCR. Την ίδια ώρα, φαίνεται πως ο Ταϊλανδός Somkiat Chantra είναι πολύ πιθανό να αποχωρήσει, μετά από ένα απογοητευτικό πρώτο μισό της σεζόν.

Η μεγάλη διαφορά στις επιδόσεις του Chantra σε σχέση με τους άλλους αναβάτες της Honda έχει ως αποτέλεσμα οι μηχανικοί να μη μπορούν να αξιοποιήσουν τα δεδομένα από τη μοτοσυκλέτα του. Αυτό, σε μια περίοδο που η HRC προσπαθεί να μειώσει τη διαφορά από τη Ducati, θεωρείται τροχοπέδη.

Η έλλειψη ανταγωνιστικών αναβατών από την Ασία έχει οδηγήσει τη Honda να επαναξιολογήσει τη δέσμευσή της με την Idemitsu, τον βασικό χορηγό των μοτοσυκλετών της LCR, που μέχρι τώρα πίεζε για ασιατική παρουσία στην ομάδα. Όλα δείχνουν πως πλέον το ενδιαφέρον στρέφεται είτε σε ταλέντα της Moto2 είτε σε αναβάτες που έχουν απορριφθεί από άλλες ομάδες του MotoGP.

Ετικέτες