Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP Brno: Νίκη Marc Marquez χωρίς αντίπαλο – Ιστορικό σερί για Ducati

Τρέχει μόνος του
MotoGP Brno: Νίκη Marc Marquez χωρίς αντίπαλο – Ιστορικό σερί για Ducati
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/7/2025

Η 7η θέση του Martin ενώ φέτος έχει κάνει 6.000 χιλιόμετρα λιγότερα σε πίστα από τους υπόλοιπους, σε μοτοσυκλέτα που δεν είχε δοκιμάσει και σε νέα ομάδα με την οποία είναι και στα μαχαίρια, δείχνει πως έχουμε χάσει μερικές μάχες με τον Marquez. Με την εικόνα αυτή να συμπληρώνει που και που μέσα στην σεζόν ο Bezzecchi που σήμερα πάλεψε με τις εργοστασιακές Ducati, κέρδισε τον Bagnaia και ο Marc Marquez τον άφησε για όσο χρόνο ήθελε εκείνος να τον αφήσει εμπρός.

Μετά πέρασε και έφυγε, τόσο απλό το κάνει να φαίνεται. Δεν υπάρχει αντίπαλος για τον Marc Marquez που για πρώτη φορά εδώ και χρόνια είναι σε μοτοσυκλέτα που μπορεί να αναδείξει το ταλέντο που έχει.

Το ρεκόρ σερί νικών για την ιστορία της Ducati, ενώ δεν έχει κλείσει σεζόν στην εργοστασιακή ομάδα, είναι απλά η επισφράγιση πως οι Ιταλοί ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν όταν πήραν τον Alex Marquez και άνοιξαν, από τότε, τον κύκλο διαπραγματεύσεων με τον Marc Marquez.

Στην εκκίνηση ο Bagnaia κατάφερε να ξεκινήσει πολύ καλά και να κρατήσει τον Marc Marquez στην δεύτερη θέση με τον Bezzecchi ο οποίος έκανε μία φανταστική προσπέραση στον Quartararo.

Οι πρώτοι γύροι του Brno ήταν εξαιρετικοί για τους πολλούς θεατές που μαζεύτηκαν στις κερκίδες. Σχεδόν 220.000 μετά από μία πενταετία απουσίας είναι το παράδειγμα σε κάθε βαλτό δημοσιογράφο-prιτζή-προωθητή μίζας που λέει πως ο τάδε υπουργός θα φέρει τα MotoGP στην χώρα μας, όταν δεν μπορεί να εγγυηθεί μία τέτοια παρουσία. Σε μία χώρα χωρίς εθνικό προϊόν το να προσπαθείς να φέρεις το παγκόσμιο χρειάζεται δυνατές εγγυήσεις για τους θεατές και οι διοργανωτές ξέρουν πως όλοι μαζί δεν παρακολουθούν τα MotoGP ούτε οι μισοί για να μπορείς να πεις πως άλλοι τόσοι θα ταξιδέψουν και θα φέρουν τα νούμερα που χρειάζονται…

Ο Bagnaia σήμερα αντιστάθηκε λίγο περισσότερο, χρειάστηκε δύο φορές ο Marquez να προσπαθήσει και ο Bezzecchi βρέθηκε στο κατάλληλο σημείο για να περάσει εμπρός.

Ήταν μία φανταστική στιγμή για την Aprilia και μία μικρή έκπληξη για το κοινό αν και δεν υπήρχε κάποιος στις κερκίδες που να μην περίμενε τον Marc Marquez να κάνει την κίνησή του.

Στο μεταξύ ο Acosta δεν δυσκολεύτηκε να περάσει και αυτός τον Bagnaia και να είναι στην τρίτη θέση του βάθρου, μία εξαιρετική επίδοση για την πρώτη του φορά στην πίστα της Τσεχίας.

Ο Bastianini πέρασε και αυτός τον Bagnaia και είχαμε τις δύο KTM να ακολουθούν τον Marc Marquez που σημαίνει πως η εικόνα στον Sprint δεν είναι τυχαία και εν μέρη δικαιολογείται από την πίστα. Τελευταίος από τους τρόπους που βοηθά η πίστα είναι οι κερκίδες και το έντονο φιλο-KTM κλίμα. Σε άλλο αγώνισμα δεν θα έβρισκε καν την τελευταία θέση στις αιτίες αλλά τα MotoGP είναι από τα αθλήματα που η ψυχολογία παίζει τρομακτικά σημαντικό ρόλο και σε ένα σημείο επηρεάζεται και από εκεί. Όταν όλα πηγαίνουν καλά στο box τότε αυτή η μικρή λεπτομέρεια κάνει την διαφορά και τα πράγματα στο πορτοκαλί box πηγαίνουν για πρώτη φορά καλά σε αυτή τη σεζόν με τις εξελίξεις στο εργοστάσιο να οδεύουν προς την πλήρη λύση.

Όταν ο Bastianini περνούσε τον Bagnaia ο Alex Marquez έφτανε στο δικό του box έχοντας πέσει πάνω στον Mir καταλήγοντας και οι δύο εκτός αγώνα.

Το είπα εχθές, θα το πω και τώρα διότι πλέον είναι σίγουρο. Ο Mir έχει ένα μικρό ποσοστό ευθύνης για το γεγονός πως έχει κάνει ρεκόρ DNF με άλλους να τον ρίχνουν, λίγες από αυτές είναι οι φορές που έχει πέσει μόνος του. Δεν είναι μερίδιο ευθύνης ικανό να του το χρεώσει κανείς παρά μόνο να το επισημάνουμε ως μία κίνηση που μπορεί να κάνει την διαφορά. Να κρατά λιγότερο κλειστή την πόρτα, στους ταχύτερους. Πάντα θα φταίει ο πίσω, αλλά εδώ μιλάμε για το ρεκόρ πτώσεων προσπαθώντας να τον περάσουν. Ο Alex Marquez έκανε το λάθος, ήταν όλο δικό του και πήρε τον Mir παραμάζωμα ο οποίος ζήτησε τα ρέστα με τον Alex να του απαντά επίσης σε έντονο ύφος.

Στον 7ο γύρο και ενώ η παραπάνω αντιπαράθεση θα συνεχιζόταν από τα box, ο Bastianini που πίεζε να πλησιάσει τον Acosta σημειώνει πτώση μπροστά από τον Bagnaia και χωρίς πίεση από πίσω του. Απλά πάλευε να περάσει εμπρός και ένα μικρό λάθος ήταν αρκετό.

Την ίδια στιγμή που ο Bastianini σηκωνόταν από την αμμοπαγίδα ευτυχώς χωρίς τραυματισμό, ο Marc Marquez περνούσε τον Bezzecchi με έναν σεμιναριακό τρόπο καθώς φαινόταν να έχει υπολογίσει και την επόμενη στροφή στην κίνηση που έκανε. Πήρε την εσωτερική με την Aprilia δίπλα του και κρατώντας τα φρένα άνοιξε και την γραμμή τόσο – όσο για να μείνει μπροστά αλλά και να καταφέρει να κόψει την είσοδο του Bezzecchi.

Αμέσως μετά διέλυσε κάθε αμφιβολία καθώς ανέβασε την διαφορά τους στο 0,4, με τον ίδιο τρόπο που το κάνει πάντα: Να φαίνεται απλό και εύκολο.

Δεν τον ξανά πλησίασαν ποτέ, το αντίθετο μεγάλωνε συνεχώς την απόσταση.

Από τον 8ο γύρο δεν υπήρχε πλέον καμία μάχη για το βάθρο. Έτσι θα ήταν οι αγώνες αν ο Marc Marquez δεν είχε φτάσει στο σημείο να μείνει με το ένα χέρι σακατεμένο και είχε πάει στην Ducati νωρίτερα. Η απόσταση του Bagnaia με τον Acosta ήταν πλέον στο 1.8 και πιο πίσω επίσης υπήρχαν μικρές διαφορές, όχι ασφαλείας αλλά αρκετές για να μην υπάρχουν μάχες.

Ο αγώνας δεν θα μας έδινε άλλες μάχες. Ο Binder με τον Miller είχαν μία όμορφη στιγμή αλλά από μάχες είχαμε τελειώσει.

Ο Bagnaia μείωσε την απόσταση με Acosta αλλά όχι τόσο που να πλησιάσει και ο αγώνας στην ανανεωμένη πίστα του Brno έληξε όπως ακριβώς θα περίμενε κανείς. Με τον Marc Marquez όχι απλά νικητή, αλλά κατακτητή της πρώτης θέσης.

Όπως είπε ο Bezzecchi, δεν έμεινα κοντά του πολύ, αλλά αυτό που είδα όσο κατάφερα, ήταν πως ο Marc Marquez οδηγούσε πολύ ομαλά με εκπληκτική ροή. Αισθανόμουν ότι μπορούσαν να τον φτάσω σε κάποια σημεία αλλά για να το κάνω ήμουν πιο απότομος στα φρένα και στο γκάζι. Η μεγάλη μας διαφορά είναι πως εκείνος κρατούσε αυτόν ρυθμό με πολλαπλάσια ομαλότητα που ειδικά σε αυτή την πίστα είναι πολύ σημαντικό προσόν.

ΘΕΣΗ

ΒΑΘΜΟΙ

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

 

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

40:04.62

2

 

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+1.753

3

 

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+3.366

4

 

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+3.879

5

 

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+10.045

6

 

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+11.039

7

 

1J. Martin

Aprilia Racing

+15.820

8

 

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+16.781

9

 

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+17.371

10

 

44P. Espargaro

Red Bull KTM Tech3

+18.163

11

 

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+18.669

12

 

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+20.778

13

 

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+20.961

14

 

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+21.904

15

 

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+22.563

16

 

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+24.729

17

 

88M. Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+27.640

18

 

7A. Fernandez

Yamaha Factory Racing Team

+28.310

Πτώσεις

   

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

 
   

36J. Mir

Honda HRC Castrol

 
   

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP