Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

Honda-Luca Marini: Καλύτερη επιστροφή δεν γινόταν για τον Luca Marini

Πέτυχε το καλύτερο αποτέλεσμα του με τη Honda στον αγώνα της Γερμανίας
Marini Return
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

15/7/2025

Στην επιστροφή του στο MotoGP, ο Luca Marini βρέθηκε ξανά μέσα στη βαθμολογούμενη ζώνη και σημείωσε το καλύτερο αποτέλεσμα του έως τώρα σε Grand Prix με τη Honda.

Αφού απουσίασε από τα τρία τελευταία Grand Prix λόγω τραυματισμών που υπέστη σε δοκιμές στη Suzuka, ο Marini επέστρεψε στο Grand Prix της Γερμανίας. Πριν από την επιστροφή του στην ομάδα Honda HRC Castrol, ο Marini έκανε δοκιμές στο Brno έχοντας χαμηλές προσδοκίες απο το Grand Prix Γερμανίας, θέλοντας απλώς να ξαναβρεί τον ρυθμό του.

Ωστόσο, ο Ιταλός βούτηξε κατευθείαν στα βαθιά. Το Σάββατο τερμάτισε στη 16η θέση στον αγώνα Sprint, ενώ την Κυριακή πέρασε τη γραμμή του τερματισμού στην έκτη θέση στο Grand Prix. Η έκτη θέση στο Sachsenring αποτελεί το καλύτερο του τερματισμό ως εργοστασιακός αναβάτης της Honda και συνέχισε έτσι το σερί εμφανίσεων του εντός βαθμολογίας στη σεζόν του 2025.

Ο Marini δοκιμάστηκε καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα καθώς βρέθηκε σε μάχη με τους Brad Binder, Jack Miller και Raul Fernandez, τους οποίους κατάφερε να νικήσει μέχρι την καρό σημαία, τη θέση του βέβαια την "οφείλει" και στο γεγονός ότι οι πτώσεις στον κυρίως αγώνα της Γερμανίας ήταν ασυνήθιστα πολλές.

Marini Return

"Είμαι πραγματικά χαρούμενος με την απόδοσή μου στον αγώνα, πολλοί αναβάτες έπεσαν όταν έπεσε η πρόσφυση του μπροστινού ελαστικού, οπότε ήμουν ιδιαίτερα προσεκτικός με αυτό στη Στροφή 1, όπου όλοι έπεφταν. Έκανα πολύ καλή εκκίνηση και κέρδισα πολλές θέσεις πριν βρω ρυθμό και προσπαθήσω να κρατήσω δυνάμεις. Από τον έβδομο γύρο ένιωσα λίγο πόνο, αλλά αυτό σήμαινε ότι είχα διατηρήσει αρκετά τα ελαστικά για το τέλος του αγώνα και μπορούσα να προσπεράσω καλά.”  είπε ο Marini.

“Κάναμε καλή δουλειά βελτιώνοντας τη μοτοσυκλέτα από την Παρασκευή, πρέπει να συνεχίσουμε να δουλεύουμε στον γρήγορο γύρο και στους πρώτους γύρους του αγώνα. Τώρα μερικές μέρες για αποκατάσταση και επιστρέφουμε κατευθείαν στο Brno.”

Μετά τη συγκομιδή δέκα βαθμών στο Grand Prix της Κυριακής, ο Marini ανέβηκε στη 15η θέση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος MotoGP και πλέον βρίσκεται έναν βαθμό πίσω από τον αναβάτη της Trackhouse Racing, Ai Ogura.