Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP-Pedro Acosta: “Μια ζωή αξίζει περισσότερο από έναν αγώνα!" - Σκληρή κριτική στη Dorna

Ασέβεια χαρακτήρισε την απόφαση της Dorna να συνεχίσει τον αγώνα μετά το δυστύχημα του Borja Gómez στο JuniorGP
Acosta on Dorna
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/7/2025

Ο Pedro Acosta εξέφρασε έντονα την αγανάκτηση του προς τη Dorna, διοργανώτρια του πρωταθλήματος JuniorGP, για τη συνέχιση του αγωνιστικού προγράμματος την περασμένη εβδομάδα στο Magny-Cours, παρά τον θάνατο του αναβάτη Borja Gómez, τον οποίο γνώριζε από τα παιδικά του χρόνια.

Η συνέντευξη Τύπου πριν το Grand Prix της Γερμανίας πήρε δραματική τροπή, όταν ζητήθηκε από τους Marc Marquez και Pedro Acosta να σχολιάσουν τον τραγικό θάνατο του νεαρού Ισπανού αναβάτη Borja Gómez, ο οποίος σκοτώθηκε στο Magny-Cours κατά τη διάρκεια αγώνα του JuniorGP, ενός εκ των πρωταθλημάτων νέων που τελεί υπό την αιγίδα της Dorna, διοργανώτριας του MotoGP.

O οκτώ φορές πρωταθλητής κράτησε μια συντηρητική στάση δηλώνοντας: “Αυτά είναι τα νέα που δεν θέλεις ποτέ να λάβεις, που δεν θέλεις ποτέ να διαβάσεις. Συνάντησα τον Borja αυτόν τον χειμώνα στην πίστα του Aspar, προπονούμασταν μαζί, και γνώρισα επίσης και τον πατέρα του. Είναι πάντα εξαιρετικά δύσκολο, αλλά όταν γνωρίζεις κάποιον προσωπικά, είναι ακόμη πιο σκληρό. Στέλνουμε τις πιο ειλικρινείς μας σκέψεις στην οικογένειά του και στον κόσμο του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Σε περιπτώσεις σαν αυτή, είναι απαραίτητο όλες οι ομοσπονδίες να στηρίζουν την οικογένεια. Αυτό είναι το πιο σημαντικό.”

acosta

H τοποθέτηση του Acosta ήταν εμφανώς πιο φορτισμένη και επικριτική για την διαχείριση της διοργάνωσης. “Τον ήξερα από τότε που ήμασταν παιδιά, μέναμε μισή ώρα μακριά.” είπε ο Acosta σε σοβαρό και εμφανώς συγκινημένο τόνο. “Είναι φρικτό να ακούς τέτοια νέα, και το γεγονός ότι το πρωτάθλημα συνεχίστηκε σαν να μην έγινε τίποτα είναι η μεγαλύτερη ασέβεια που έχω δει ποτέ στη ζωή μου”, ξέσπασε, κριτικάροντας την απόφαση των διοργανωτών να μην ακυρώσουν τον αγώνα.

“Όποιος οργανώνει αυτό το πρωτάθλημα [Dorna] πρέπει να αναρωτηθεί τι θα έκανε αν είχε πεθάνει ο δικός του γιος. Το θέαμα συνεχίζεται, ναι, αλλά νομίζω ότι μια ζωή αξίζει περισσότερο από οποιονδήποτε αγώνα, σε οποιοδήποτε πρωτάθλημα”, πρόσθεσε ο νεαρός αναβάτης της KTM, που μόλις έχει κλείσει τα 21 και ανήκει στην ίδια γενιά με τον εκλιπόντα.

“O καθένας μπορεί να σκέφτεται ό,τι θέλει, αλλά για μένα ήταν το πιο παράλογο και απαράδεκτο γεγονός που έχει συμβεί στον αθλητισμό τα τελευταία χρόνια”, κατέληξε. Τα λόγια του άφησαν την αίθουσα άφωνη, κανένας δημοσιογράφος δεν έκανε άλλη ερώτηση και η συνέντευξη Τύπου ολοκληρώθηκε.

Σε μεταγενέστερη συνάντηση με τα ΜΜΕ, ο Acosta επανήλθε σε πιο ελαφρύ τόνο, αστειευόμενος, ειδικά όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει τα λόγια του Fabio Di Giannantonio, ο οποίος μετά τον αγώνα στο Assen τον είχε καλέσει να επικεντρωθεί στην ομάδα του και να αποφεύγει να μιλάει πολύ για τη VR46.

“Νομίζω ότι η ζωή πρέπει να αντιμετωπίζεται με λίγη περισσότερη ελαφρότητα. Την περασμένη εβδομάδα είδαμε ότι τα κακά έρχονται από μόνα τους, δεν χρειάζεται να τα προκαλούμε. Από την πλευρά μου, στέλνω ένα φιλί σ’ εκείνον [Fabio] και τη σύντροφό του”, απάντησε με προφανή ειρωνεία.

Ρωτήθηκε επίσης για τη σχέση του ή μάλλον την απουσία σχέσης, με τον Marc Márquez, ο οποίος καθόταν δίπλα του στη συνέντευξη. “Είναι ένας αναβάτης που έχει κερδίσει οκτώ παγκόσμιους τίτλους και κυνηγάει τον ένατο. Δεν είναι ότι έχει ιδιαίτερους δεσμούς με συναδέλφους του, αν το σκεφτείς. Θα έλεγα πως έχουμε μια επαγγελματική σχέση, βασισμένη στον αμοιβαίο σεβασμό”, εξήγησε ψύχραιμα ο Acosta.

Τέλος, του ζητήθηκε να σχολιάσει το περιστατικό με το τσίμπημα σφήκας που υπέστη στο Assen, το οποίο τον οδήγησε για λίγο στο νοσοκομείο. “Με τσίμπησε μια σφήκα έξω από τη φόρμα μου, 15 γύρους πριν τον τερματισμό. Δεν με ενόχλησε κατά τη διάρκεια του αγώνα, αλλά όταν επέστρεψα στο γκαράζ, άρχισαν να με φαγουρίζουν το χέρι και το στήθος. Έβγαλα τη φόρμα και κατάλαβα ότι είχα φαγούρα παντού”.

“Η κατάσταση έγινε λίγο δραματική, με πήγαν στο νοσοκομείο, αλλά τελικά όλα πήγαν καλά. Το ίδιο βράδυ γύρισα σπίτι, κι αυτό ήταν το μόνο που ήθελα”, κατέληξε ο Acosta.