Η Ducati δεν "ξεχνά" τον Iannone

Θα μπορούσε να ξανατρέξει με την Pramac
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/4/2020

Η απόφαση της FIM για τον 18μηνο αποκλεισμό του Iannone απ’ τους αγώνες, ακούστηκε σαν πρωταπριλιάτικο ψέμα στα αυτιά του Ιταλού, όμως δεν παύει να είναι πέρα για πέρα αληθινή. Οι 18 μήνες μπορεί να θεωρηθούν είτε λίγοι είτε πολλοί, ανάλογα από ποια σκοπιά το κρίνουμε, όμως η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Απ’ τη μια, η μέγιστη ποινή του Ιταλού για την υπόθεση ντόπινγκ θα μπορούσε να φτάσει μέχρι και τα τέσσερα χρόνια, καταστρέφοντας την καριέρα του, ενώ απ’ την άλλη οι 18 μήνες δεν είναι και λίγοι. Το μόνο καλό είναι πώς ο Iannone επωφελείται απ’ την κατάσταση με τον κορωνοϊό, καθώς το πρωτάθλημα έχει παγώσει κι έτσι ούτε οι αντίπαλοί του ούτε οι μοτοσυκλέτες εξελίσσονται, οπότε όταν επιστρέψει το χάσμα θα είναι μικρότερο απ’ ότι θα ήταν υπό κανονικές συνθήκες.

O Iannone έχει μετανιώσει για την απόφαση να φύγει απ' τη Ducati

 

Η Aprilia έχει τονίσει πολλές φορές πώς τον θέλει για αναβάτη της και τάσσεται με το μέρος του, θεωρώντας πως θα έπρεπε να είχε αθωωθεί, αφού το δείγμα που τον καταδίκασε είχε επηρεαστεί από τροφική δηλητηρίαση όπως παρουσίασε ο Ιταλός στην υπερασπιστική του γραμμή. Η επιστροφή του στους αγώνες αναμένεται τον Ιούνιο του 2021, απ’ τη στιγμή που η ποινή άρχισε να μετρά απ’ τις 17 Δεκεμβρίου του 2019 (δηλαδή απ’ την ημέρα που ξεκίνησε η προσωρινή του αποβολή) και η τελευταία προσπάθεια απ’ τη πλευρά του Iannone για να επιστρέψει νωρίτερα, έγινε μέσα απ’ το δικαίωμα έφεσης στο CAS (το ανώτατο αθλητικό δικαστήριο).

Ωστόσο δεν είναι μόνο η Aprilia που θέλει τον Ιταλό αναβάτη, καθώς σε μια πρόσφατη συνέντευξή του ο Sporting Director της Ducati στα MotoGP, Paolo Ciabatti, φρόντισε να κάνει ξεκάθαρο ότι ο Ιταλός θα μπορούσε να ξανατρέξει με τα χρώματα της Pramac Ducati. Ας μην ξεχνάμε εξάλλου πώς ο Iannone “θήτεψε” για τρία χρόνια στη Ducati – δύο στην Pramac και ένα στην εργοστασιακή ομάδα – χαρίζοντάς μας μπόλικο θέαμα, ενώ ήταν ο αναβάτης που πρόσφερε την πρώτη νίκη στον Gigi Dall’ Igna στα MotoGP – και την πρώτη νίκη της Ducati απ’ την εποχή του Casey Stoner – στην Αυστρία το 2016.

Ο Iannone το 2016, πριν την πλαστική στο πιγούνι, γιορτάζει τη νίκη του στην Αυστρία με τον Gigi Dall' Igna

 

Το να ξανατρέξει με τα χρώματα της Pramac ο Ιταλός είναι σχήμα οξύμωρο, καθώς πρόκειται για μια ομάδα η οποία έχει το ρόλο του “φυτώριου” νέων αναβατών. “Από αυτή την άποψη ο Iannone διανύει ήδη το τριακοστό έτος της ηλικίας του και δεν θα ταίριαζε ιδιαίτερα σε μια τέτοια ομάδα. Αλλά γιατί όχι; Ποτέ μη λες ποτέ,” ανέφερε ο Giabatti. Απ’ την πλευρά του, ο 30χρονος αναβάτης έχει παραδεχτεί πως ένα απ’ τα πράγματα που έχει μετανιώσει στην καριέρα του είναι ότι αποφάσισε να φύγει απ’ την Ducati και ίσως αυτό να οφείλεται εν μέρει και στις εξαιρετικές σχέσεις που είχε με τον ιδιοκτήτη της Pramac, Paolo Campinoti, όπως αποκάλυψε ο Ciabatti λέγοντας: “Η σχέση των Campinoti και Iannone θυμίζει πατέρα και γιού και όταν πρόκειται για τέτοιες περιπτώσεις είναι δύσκολο να πεις όχι.”(σ.σ. αναφέρεται στην επιστροφή του Iannone στη Pramac)

Ακόμη, ο Ciabatti φρόντισε να αναγνωρίσει την αξία του αναβάτη της Aprilia, λέγοντας πως έχει αποδείξει στο παρελθόν το πόσο γρήγορος είναι και πώς έχει προκαλέσει πολλές φορές στο παρελθόν τον Marc Marquez στη Moto2. “Ο σεβασμός και το ενδιαφέρον μας για τον Iannone δεν έχει χαθεί. Μπορεί στο παρελθόν να μας εκνεύρισε με την συμπεριφορά του, αλλά έτσι κάνει με όλους στα paddock, αυτός είναι. Μπορεί να έχει πάρει μερικές λάθος αποφάσεις στο παρελθόν, όμως πιστεύω ότι τώρα έχει αναγνωρίσει πλήρως τα λάθη του.”

Η καριέρα του Ιταλού αναβάτη μπορεί να περνάει σιγά-σιγά προς το τελευταίο της κεφάλαιο, όμως τα λόγια του Ciabatti κάνουν τον Iannone να κοιτά το μέλλον με περισσότερη αισιοδοξία, γνωρίζοντας ότι υπάρχουν κι άλλες ομάδες που αναγνωρίζουν την αξία του.

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.