Η Ducati δεν "ξεχνά" τον Iannone

Θα μπορούσε να ξανατρέξει με την Pramac
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/4/2020

Η απόφαση της FIM για τον 18μηνο αποκλεισμό του Iannone απ’ τους αγώνες, ακούστηκε σαν πρωταπριλιάτικο ψέμα στα αυτιά του Ιταλού, όμως δεν παύει να είναι πέρα για πέρα αληθινή. Οι 18 μήνες μπορεί να θεωρηθούν είτε λίγοι είτε πολλοί, ανάλογα από ποια σκοπιά το κρίνουμε, όμως η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Απ’ τη μια, η μέγιστη ποινή του Ιταλού για την υπόθεση ντόπινγκ θα μπορούσε να φτάσει μέχρι και τα τέσσερα χρόνια, καταστρέφοντας την καριέρα του, ενώ απ’ την άλλη οι 18 μήνες δεν είναι και λίγοι. Το μόνο καλό είναι πώς ο Iannone επωφελείται απ’ την κατάσταση με τον κορωνοϊό, καθώς το πρωτάθλημα έχει παγώσει κι έτσι ούτε οι αντίπαλοί του ούτε οι μοτοσυκλέτες εξελίσσονται, οπότε όταν επιστρέψει το χάσμα θα είναι μικρότερο απ’ ότι θα ήταν υπό κανονικές συνθήκες.

O Iannone έχει μετανιώσει για την απόφαση να φύγει απ' τη Ducati

 

Η Aprilia έχει τονίσει πολλές φορές πώς τον θέλει για αναβάτη της και τάσσεται με το μέρος του, θεωρώντας πως θα έπρεπε να είχε αθωωθεί, αφού το δείγμα που τον καταδίκασε είχε επηρεαστεί από τροφική δηλητηρίαση όπως παρουσίασε ο Ιταλός στην υπερασπιστική του γραμμή. Η επιστροφή του στους αγώνες αναμένεται τον Ιούνιο του 2021, απ’ τη στιγμή που η ποινή άρχισε να μετρά απ’ τις 17 Δεκεμβρίου του 2019 (δηλαδή απ’ την ημέρα που ξεκίνησε η προσωρινή του αποβολή) και η τελευταία προσπάθεια απ’ τη πλευρά του Iannone για να επιστρέψει νωρίτερα, έγινε μέσα απ’ το δικαίωμα έφεσης στο CAS (το ανώτατο αθλητικό δικαστήριο).

Ωστόσο δεν είναι μόνο η Aprilia που θέλει τον Ιταλό αναβάτη, καθώς σε μια πρόσφατη συνέντευξή του ο Sporting Director της Ducati στα MotoGP, Paolo Ciabatti, φρόντισε να κάνει ξεκάθαρο ότι ο Ιταλός θα μπορούσε να ξανατρέξει με τα χρώματα της Pramac Ducati. Ας μην ξεχνάμε εξάλλου πώς ο Iannone “θήτεψε” για τρία χρόνια στη Ducati – δύο στην Pramac και ένα στην εργοστασιακή ομάδα – χαρίζοντάς μας μπόλικο θέαμα, ενώ ήταν ο αναβάτης που πρόσφερε την πρώτη νίκη στον Gigi Dall’ Igna στα MotoGP – και την πρώτη νίκη της Ducati απ’ την εποχή του Casey Stoner – στην Αυστρία το 2016.

Ο Iannone το 2016, πριν την πλαστική στο πιγούνι, γιορτάζει τη νίκη του στην Αυστρία με τον Gigi Dall' Igna

 

Το να ξανατρέξει με τα χρώματα της Pramac ο Ιταλός είναι σχήμα οξύμωρο, καθώς πρόκειται για μια ομάδα η οποία έχει το ρόλο του “φυτώριου” νέων αναβατών. “Από αυτή την άποψη ο Iannone διανύει ήδη το τριακοστό έτος της ηλικίας του και δεν θα ταίριαζε ιδιαίτερα σε μια τέτοια ομάδα. Αλλά γιατί όχι; Ποτέ μη λες ποτέ,” ανέφερε ο Giabatti. Απ’ την πλευρά του, ο 30χρονος αναβάτης έχει παραδεχτεί πως ένα απ’ τα πράγματα που έχει μετανιώσει στην καριέρα του είναι ότι αποφάσισε να φύγει απ’ την Ducati και ίσως αυτό να οφείλεται εν μέρει και στις εξαιρετικές σχέσεις που είχε με τον ιδιοκτήτη της Pramac, Paolo Campinoti, όπως αποκάλυψε ο Ciabatti λέγοντας: “Η σχέση των Campinoti και Iannone θυμίζει πατέρα και γιού και όταν πρόκειται για τέτοιες περιπτώσεις είναι δύσκολο να πεις όχι.”(σ.σ. αναφέρεται στην επιστροφή του Iannone στη Pramac)

Ακόμη, ο Ciabatti φρόντισε να αναγνωρίσει την αξία του αναβάτη της Aprilia, λέγοντας πως έχει αποδείξει στο παρελθόν το πόσο γρήγορος είναι και πώς έχει προκαλέσει πολλές φορές στο παρελθόν τον Marc Marquez στη Moto2. “Ο σεβασμός και το ενδιαφέρον μας για τον Iannone δεν έχει χαθεί. Μπορεί στο παρελθόν να μας εκνεύρισε με την συμπεριφορά του, αλλά έτσι κάνει με όλους στα paddock, αυτός είναι. Μπορεί να έχει πάρει μερικές λάθος αποφάσεις στο παρελθόν, όμως πιστεύω ότι τώρα έχει αναγνωρίσει πλήρως τα λάθη του.”

Η καριέρα του Ιταλού αναβάτη μπορεί να περνάει σιγά-σιγά προς το τελευταίο της κεφάλαιο, όμως τα λόγια του Ciabatti κάνουν τον Iannone να κοιτά το μέλλον με περισσότερη αισιοδοξία, γνωρίζοντας ότι υπάρχουν κι άλλες ομάδες που αναγνωρίζουν την αξία του.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.