Η Ducati σε διαπραγματεύσεις με VR46 και Gresini

Η silly season έχει πλέον ξεκινήσει
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/4/2021

Αντικατάσταση για την Avintia ετοιμάζει η Ducati κάνοντας το επόμενο βήμα για μία δεύτερη δορυφορική ομάδα που δεν θα είναι αρκετά βήματα πίσω από την Pramac. Έτσι κι αλλιώς η κίνηση για την Avintia είχε γίνει με συνοπτικές διαδικασίες για να δώσουν θέση στον Zarco όταν εκείνος έληξε πρόωρα το συμβόλαιό του με την KTM.

Η Avintia, τότε, δεν ήταν έτοιμη για να υποστηρίξει πλήρως τον ρόλο δορυφορικής ομάδας για αυτό και ο Zarco δεν ήταν πλήρως ικανοποιημένος. Δεν είχε επιλογή όμως. Ήταν ομάδα που υποστήριζε αναβάτες που κάλυπταν οι ίδιοι την θέση τους στα MotoGP, ο ρόλος της ήταν διαφορετικός. Κάνοντας όμως πολλά βήματα μαζί και σε σωστή κατεύθυνση με την καλύτερη υποστήριξη από την Ducati, η Avintia εξελίχθηκε γρήγορα και η VR46 την εμπιστεύτηκε για να δώσει θέση στον Luca Marini. Ούτε κι αυτοί βέβαια είχαν άλλη επιλογή, ενώ και τα βήματα αυτά δεν ήταν τόσα, ώστε να σημάνουν την πλήρη της αναβάθμιση και να συνεχίσει στα MotoGP, τουλάχιστον για την επόμενη σεζόν. Έτσι κι αλλιώς ο στόχος της VR46 είναι να προχωρήσει αυτόνομα, όπως φάνηκε και τις προηγούμενες ημέρες κι επίσημα.

Ταυτόχρονα η Gresini Racing αποχωρεί από την αγκαλιά της Aprilia και θέλει να συνεχίσει και το 2022, οπότε η Ducati δεν είναι απλά το επόμενο λογικό βήμα μετά την Aprilia αλλά και μία δυναμική αναβάθμιση.

«Ξέρουμε πως η Avintia δεν ανανέωσε οπότε αυτή η ομάδα δεν θα είναι το 2022», είπε ο Giabatti, «ποτέ δεν αποκρύψαμε το γεγονός πως θέλουμε δύο δορυφορικές ομάδες στην εκκίνηση από την νέα χρονιά. Συζητάμε με Gresini και VR46 αλλά είναι πολύ νωρίς να πούμε τι θα κάνουμε».

Αντίστοιχα στα υπόλοιπα στρατόπεδα τόσο η Tech3 όσο και η LCR θα συνεχίσουν με ΚΤΜ και Honda αντίστοιχα αλλά η Yamaha, όπως και η Ducati έχουν μπροστά τους βήματα με τις δορυφορικές ομάδες, την ίδια στιγμή που κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει με την Aprilia αλλά και την Suzuki που η εξέλιξή της, αν θέλει να συνεχίσει δημιουργώντας μία πηγή αναβατών, είναι να μεγαλώσει με ομάδες. Όλο το επόμενο διάστημα, αυτά είναι θέματα που θα τα δούμε μπροστά μας καθώς βρίσκονται σε εξέλιξη…

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.