Η πρώτη συνέντευξη του Alex Marquez με τα χρώματα του HRC [video]

Οι στόχοι για τη νέα σεζόν
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/1/2020

Ο Alex Marquez αναδείχθηκε πρωταθλητής της Moto2 την χρονιά που μας πέρασε, ενώ το 2014 είχε κερδίσει και τον τίτλο της Moto3. Το 2019 ήταν μια "περίεργη" σεζόν για το HRC που πήρε μεν τρεις παγκόσμιους τίτλους (αναβατών, ομάδων και κατασκευαστών) με τον Marc Marquez, αλλά είδε και τον Jorge Lorenzo να “πατώνει” στους αγώνες, με αποκορύφωμα την απόσυρση του Ισπανού πολυπρωταθλητή απ’ τα MotoGP. Τότε, υπήρξαν πολλοί που επωφθαλμιούσαν τη θέση του, αλλά η Honda αποφάσισε να την καλύψει με τον αδερφό του ανθρώπου που της προσέφερε τα πάντα για το 2019, τον Alex Marquez.

Το HRC έδωσε στη δημοσιότητα την πρώτη συνέντευξη του Alex Marquez, με τον Ισπανό αναβάτη να αναφέρει τους στόχους του για τη νέα χρονιά, αλλά και το πώς αισθάνεται που φορά τα χρώματά της ομάδας. Όπως είχε πει και ο Jorge Lorenzo κατά την ανακοίνωση της απόσυρσής του: Το να είσαι αναβάτης του HRC είναι ένα όνειρο που έχουν πολλοί αγωνιζόμενοι. Αυτό ακριβώς επιβεβαίωσε και ο Alex Marquez, προσθέτοντας παράλληλα ότι είναι τιμή του που το εκπροσωπεί. “Είμαι πολύ χαρούμενος για την ευκαιρία που μου δόθηκε να ανεβώ στα MotoGP με την Respol Honda Team. Είμαι πολύ περήφανος. Η κατάσταση είναι τελείως καινούργια για μένα! Είχα συνηθίσει να βλέπω τον αδερφό μου με τα χρώματα της Honda αλλά όχι εμένα! Είναι ιδιαίτερο!”

Σχετικά με το σημαίνει για αυτόν το να είναι μέλος μιας τόσο ιστορικής ομάδας όπως η Repsol Honda Team, ο Ισπανός αναβάτης είπε: “Πιστεύω πως είναι όνειρο και στόχος κάθε rookie, το να είναι σε μια εργοστασιακή ομάδα. Αφότου κατέκτησα τον τίτλο στη Moto2 ο στόχος μου ήταν να γίνω εργοστασιακός αναβάτης και πλέον εκπληρώθηκε. Το να είμαι στην Repsol Honda Team, την ομάδα με τη μεγαλύτερη ιστορία στα paddock, είναι τιμή μου. Γνωρίζω πως είναι μια μεγάλη πρόκληση, αλλά είναι μια καλή πρόκληση. Απ’ την πρώτη στιγμή είπα πως θέλω να έχω αυτή την ευκαιρία και τώρα θα προσπαθήσω να το ευχαριστηθώ στο έπακρο.”

Στο τέλος υπάρχει το video ολόκληρης της συνέντευξης

Σχετικά με τους στόχους του για τη νέα σεζόν, θέλει να στεφθεί Rookie of the Year –όπως έκανε πέρσι ο Fabio Quartararo. “Το να θέσω ως στόχο έναν συγκεκριμένο αριθμό τερματισμών στο βάθρο ή κάτι παρόμοιο θα ήταν λάθος, τώρα εστιάζω στο να εξοικειωθώ περισσότερο με τη μοτοσυκλέτα μου και να αποκτήσω περισσότερη αυτοπεποίθηση. Πριν τον πρώτο αγώνα της σεζόν, θα γνωρίζω καλύτερα το που θα στέκομαι απέναντι στον ανταγωνισμό και τι θα μπορούμε να κάνουμε απ’ το Qatar κι έπειτα.”

Ο Alex Marquez, μπορεί να είναι ένας από τους rookies στα MotoGP, όμως δεν είναι η πρώτη φορά που συνεργάζεται με την Honda, αφού φορούσε τα χρώματά της στο ισπανικό πρωτάθλημα και την Moto3. “Όταν ξεκινάς την καριέρα σου, φαντάζεσαι πως πράγματα σαν αυτά (σ.σ. ο ερχομός του στο HRC) μπορούν να πραγματοποιηθούν μονάχα στα πιο τρελά σου όνειρα, αλλά είναι δύσκολο. Πολλά μπορεί να συμβούν στην καριέρα ενός αναβάτη, είτε στην προπόνηση, είτε στους αγώνες. Ξεκίνησα στο ισπανικό πρωτάθλημα με την Repsol, όπου και κερδίσαμε το 2012 και ήταν κάτι ξεχωριστό. Έπειτα, το 2014, ξεκινήσαμε ένα νέο project με την Honda Moto3 και το HRC, είχα την υποστήριξη του εργοστασίου και ήταν απίστευτο που εκείνη τη χρονιά καταφέραμε να κερδίσουμε στο ντεμπούτο της ομάδας. Μετά από τόσα χρόνια το να επιστρέψω στην Honda είναι σαν όνειρο και ανυπομονώ να δουλέψω με την ομάδα, το εργοστάσιο και την Respol φυσικά.”

Πώς είναι να είσαι στο γκαράζ της Repsol Honda για πρώτη φορά, γνωρίζοντας πως πλέον είσαι ένας εργοστασιακός αναβάτης;

“Είναι πραγματικά πολύ ιδιαίτερο. Αισθάνομαι πεταλούδες στο στομάχι μου και όταν φοράω τη φόρμα και μπαίνω στο γκαράζ, βλέπω την ομάδα και συνειδητοποιώ πως είναι η δική μου ομάδα. Στο γκαράζ υπάρχουν και οι δύο μοτοσυκλέτες και αισθανόμουν συνέχεια μια έκρηξη συνεχόμενων συναισθημάτων κατά τη διάρκεια των πρώτων δοκιμών. Τώρα, στη Μαλαισία πιστεύω πως μπορώ να ελέγξω καλύτερα την κατάσταση και να μην έχω τόσο άγχος και να είμαι πιο ήρεμος. Η ομάδα με βοήθησε πάρα πολύ να χαλαρώσω κατά τη διάρκεια των δοκιμών στην Jerez.”

Θυμηθείτε: MotoGP: Μεγάλο ιστορικό αφιέρωμα σε όλα τα αδέρφια που έχουν συνυπάρχει στους αγώνες!

Επίσης, όταν ερωτήθηκε για το ύψος του – είναι ένας απ’ τους ψηλότερους στο grid, δύο πόντους πιο κοντός απ’ τον Rossi που είναι 1,81μ.- είπε: “Το να είσαι ψηλός έχει μερικά και μερικά πλεονεκτήματα στον τρόπο που κινείς το σώμα σου πάνω στη μοτοσυκλέτα, εκμεταλλευόμενος το βάρος σου (σ.σ. είναι 64kg). Ίσως στο βρεγμένο να είναι πιο εύκολα τα πράγματα για τους ψηλούς, αλλά υπάρχουν και μειονεκτήματα και μερικά πράγματα μπορεί να είναι χειρότερα. Αλλά πρέπει να προσαρμόζεσαι, να ζεις με αυτό και να είσαι δυνατός όπου μπορείς και να χάνεις όσο το δυνατόν λιγότερο χρόνο στα σημεία που υστερείς.”

Είναι η πρώτη φορά στην Ιστορία των αγώνων, όπου δυο αδέρφια θα μοιραστούν το ίδιο box στα MotoGP. “Είναι μια ξεχωριστή στιγμή, ένας ξεχωριστός χρόνος, αλλά θα πρέπει να φερθούμε φυσιολογικά και να προσεγγίσουμε το θέμα όπως κάθε άλλο. Είμαστε αδέρφια, αλλά μέσα στην ομάδα θα πρέπει να συμπεριφερόμαστε με επαγγελματισμό, είμαστε ξεχωριστοί αναβάτες. Ο καθένας μας έχει την ομάδα του και έτσι θα πρέπει να δουλέψουμε ξεχωριστά. Σίγουρα είναι ένα πλεονέκτημα για μένα το να μοιράζομαι το box μου με τον έξι φορές παγκόσμιο πρωταθλητή των MotoGP, επειδή μπορώ να δω πολλά απ’ τα δεδομένα του και να μάθω πώς να οδηγώ της μοτοσυκλέτα της Honda μέσα απ’ αυτόν. Θα προσπαθήσω να πάρω όλες τις πληροφορίες από τον αδερφό μου όπως και όλοι οι αναβάτες θα προσπαθήσουν να μάθουν όσο το δυνατόν περισσότερα από τον Marc.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.