Jorge Martin-Aprilia: Πρόωρη αποχώρηση του παγκόσμιου πρωταθλητή βλέπουν στο MotoGP

Κομβικό σημείο ο αγώνας του Le Mans και υπάρχει λόγος για αυτό
Jorge Martin to leave Aprilia 2025
Από το

motomag

12/5/2025

Ο εν ενεργεία πρωταθλητής του MotoGP φαίνεται πως δεν είναι ευχαριστημένος με τις εξελίξεις στην Aprilia με την ιταλική εταιρεία να εξετάσει τις νομικές της επιλογές.

Ο Jorge Martin έχει τη δυνατότητα να αποχωρήσει από την Aprilia στο τέλος της σεζόν του 2025 στο MotoGP, επικαλούμενος μια ρήτρα στο συμβόλαιό του που τον απαλλάσσει από τη δεύτερη χρονιά με την ιταλική εταιρεία. Οι εκπρόσωποι του Martin συμπεριέλαβαν έναν όρο στο συμβόλαιό του με το Noale που του έδινε την ελευθερία να συζητήσει με άλλες ομάδες, εάν δεν ήταν ανάμεσα στους διεκδικητές του τίτλου έως και το Le Mans.

Σύμφωνα με το motosport.com που επικαλείται αποκλειστικό ρεπορτάζ ο Ισπανός που συναντήθηκε με ανθρώπους της ιταλικής εταιρείας στη Γαλλία -αν και απέφυγε να εμφανιστεί στην πίστα- τους ενημέρωσε ότι σκοπεύει να ενεργοποιήσει τον συγκεκριμένο όρο στο συμβόλαιό του.

Η συμφωνία που υπέγραψαν η Aprilia και ο εν ενεργεία παγκόσμιος πρωταθλητής πέρυσι στο Ιταλικό GP δεν δεσμεύει τον Ισπανό για τη δεύτερη σεζόν καθώς ήταν μια συμφωνία “1+1”, ενώ τηρείται και η προϋπόθεση της ανταγωνιστικότητας της RS-GP, η οποία βέβαια δεν ξέρουμε τι μπορεί να κάνει με τον Martin στη σέλα της, τη στιγμή που τα καλύτερα αποτελέσματα για τους Ιταλούς δεν τα φέρνει ο εργοστασιακός Marco Bezzecchi αλλά ο εξαιρετικός Ιάπωνας της Trackhouse Ai Ogura, με τις διαφορές μεταξύ των Aprilia να είναι ωστόσο μικρές υπέρ της εργοστασιακής ομάδας.

Jorge Martin to leave Aprilia 2025

Οι πολυάριθμοι τραυματισμοί που ταλαιπωρούν τον Martin μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος - εμποδίζοντάς τον να συμμετάσχει στους πέντε από τους έξι αγώνες που έχουν διεξαχθεί μέχρι στιγμής στη φετινή σεζόν είναι φυσικά αυτοί που του δίνουν τεχνητά ωστόσο το δικαίωμα να ενεργοποιήσει τον συγκεκριμένο όρο στο συμβόλαιό του.

Η Aprilia φυσικά δεν έχει σκοπό να κάτσει με σταυρωμένα τα χέρια, έχοντας τον Martin στο πυρήνα της προσπάθειας που κάνει φέτος στο MotoGP. Τουλάχιστον δεν θα τον αφήσει να αποχωρήσει χωρίς ο Ισπανός να αγωνιστεί υπό κανονικές συνθήκες.

Αν και δεν έχει οριστεί ακόμη ημερομηνία επιστροφής του Martin στη δράση, φαίνεται απίθανο να είναι σε θέση να επιστρέψει πριν από το Γερμανικό GP, τον 11ο γύρο του πρωταθλήματος, που είναι προγραμματισμένος για τις 11-13 Ιουλίου.

Οι άνθρωποι της Aprilia εξετάζουν το ενδεχόμενο να κινηθούν νομικά για παραβίαση του συμβολαίου, αν ο Martin αποχωρήσει, με τον Ισπανό, ωστόσο -από σεβασμό προς την Aprilia- να είναι διατεθειμένος να συνεχίζει να αξιολογεί τις επιδόσεις της RS-GP μέχρι τον γύρο του Σαν Μαρίνο στις 12-14 Σεπτεμβρίου.

Η Aprilia πιστεύει ότι μπορεί νομικά να εμποδίσει την φυγή του αναβάτη, υποστηρίζοντας ότι η ρήτρα δεν θα πρέπει να ισχύει εξαιτίας της απουσίας του λόγω τραυματισμού και ότι δεν υπάρχει υποχρέωση παράτασης της δοκιμαστικής περιόδου. Ωστόσο αν οι δύο πλευρές έφταναν ποτέ σε αυτό το σημείο τότε δεν έχει νόημα να πιέζεις κάποιον να οδηγεί τη μοτοσυκλέτα σου με το ζόρι, καθώς αυτή είναι μια κατάσταση από την οποία και οι δύο θα βγουν χαμένοι.

Ο Martin έχει παρακολουθήσει στενά τις επιδόσεις των άλλων αναβατών της Aprilia και πιστεύει ότι η μοτοσυκλέτα του Noale δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες που είχαν τεθεί όταν ο κατασκευαστής τον έπεισε να ενταχθεί στο ρόστερ του.

Η έξοδος του Ισπανού από την Aprilia θα μπορούσε να φέρει ως έναν βαθμό τα πάνω κάτω μεταξύ των ομάδων παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι αναβάτες έχουν συμβόλαια που δεν τελειώνουν στον έναν χρόνο. Αυτός που δεν έχει είναι ο Luca Marini, του οποίου το συμβόλαιο με τη Honda λήγει στο τέλος της χρονιάς, αν και οι Ιάπωνες δεν πρόκειται να κάνουν κίνηση προτού ο Martin καταλήξει στο τι σκοπεύει να κάνει με την Aprilia.

Δεν είναι και πολύ λογικό πάντως να αποχωρεί ένας αναβάτης από μία ομάδα χωρίς ο ίδιος να έχει φτάσει με τη μοτοσυκλέτα στο 100% και να παίρνει αυτή την απόφαση με βάση αυτά που κάνουν οι άλλοι αναβάτες.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.