KTM - Σενάριο για 3η ομάδα στο MotoGP, με την LCR και τους Marc Marquez και Pedro Acosta

Η ερμηνεία της “εκκωφαντικής σιωπής”, σε συνέντευξη του Lucio Cecchinelo
Marc Marquez και Pedro Acosta στην KTM LCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/7/2023

Όταν προέκυψε το πρόβλημα Acosta για τους πορτοκαλί, με τον Ισπανό να αρνείται να περιμένει μέχρι το 2025 για να ανέβει στη μεγάλη κατηγορία του MotoGP, ο Carlos Ezpeleta είχε αρνηθεί να παραχωρήσει δυο έξτρα μοτοσυκλέτες στην ΚΤΜ για το 2024, όμως τώρα προκύπτει ένα νέο, δυνατό σενάριο για τρίτη ομάδα του Pierer Group -στα πρότυπα της Ducati- μέσω της… LCR, με αναβάτες τους Pedro Acosta και Marc Marquez!

Καθώς η Dorna κρίνει πως τουλάχιστον για το 2024 οι μοτοσυκλέτες στη σχάρα εκκίνησης του MotoGP δεν μπορούν να αυξηθούν έστω και κατά δύο ακόμα, και μετά την δήλωση της ΚΤΜ πως οι Αυστριακοί κατάφεραν να “βολέψουν” τον Pedro Acosta στη μεγάλη κατηγορία για την επόμενη χρονιά, σε μια θέση “έκπληξη”, έρχεται τώρα η πληροφορία πως Red Bull & KTM βρίσκονται σε συνομιλίες με την LCR, για να φύγει η τελευταία από τις αγκάλες της Honda και να προσέλθει στο “πορτοκαλί” στρατόπεδο το 2024.

Όταν σε συνέντευξη του, ο μάνατζερ της LCR Lucio Cecchinello ρωτήθηκε αν θα εκπληρώσει το τρέχων συμβόλαιο του με τη Honda, που έχει διάρκεια μέχρι το τέλος του 2024, εκείνος απάντησε με “εκκωφαντική σιωπή”.

Η σιωπή αυτή, σε συνδυασμό με την κρίση του HRC, και με τη δήλωση για θέση της ένταξης του Acosta σε ομάδα “έκπληξη” το 2024, βάζουν το σενάριο της αλλαγής στρατοπέδου της LCR σε ρεαλιστικές βάσεις.

Η LCR διανύει αυτή τη στιγμή την 18η της σεζόν με τη Honda, με τους αναβάτες Alex Rins και Takaaki Nakagami, με τον πρώτο να έχει τραυματιστεί άσχημα μετά από πτώση, και με τον δεύτερο να μην μπορεί να διακριθεί με την προβληματική RC213V. Όλα αυτά εν μέσω της μεγάλης κρίσης του HRC, με τους Ιάπωνες να έχουν χάσει πλήρως την επαφή με τις τελευταίες εξελίξεις στον χώρο, με μια μοτοσυκλέτα που δεν μπορεί ούτε ο Marc Marquez να “δαμάσει”, και χωρίς ορατές ελπίδες για μια γρήγορη έξοδο από το τέλμα. Θυμίζουμε πως ακόμα κι ο Nakagami έχει ξεκινήσει τα παράπονα (κάτι σχεδόν αδιανόητο για Ιάπωνα αναβάτη ιαπωνικού εργοστασίου) ενώ ο Rins γκρίνιαζε από την αρχή της σεζόν, βλέποντας τη Honda να μην του παρέχει τα ίδια εξαρτήματα με τους εργοστασιακούς αναβάτες της ομάδας της Repsol, αφήνοντας την υπόθεση “εξέλιξη RCV” στους υπόλοιπους πιλότους της.

Πριν λίγο καιρό, με στόχο τη δημιουργία μιας τρίτης ομάδας από το Pierer Group στη μεγάλη κατηγορία, πληροφορίες ανέφεραν πως Red Bull και KTM ασκούσαν πίεση στην Dorna, μέσω της Ajo Motorsport που δραστηριοποιείται σε Moto2 & Moto3.

Το νέο σχέδιο του Pierer Group, που έχει κάνει θεαματικά βήματα εξέλιξης τα τελευταία χρόνια -και ειδικά το 2023- στο MotoGP, αφορά στην προσέγγιση της LCR, ώστε η τελευταία να κάνει μεταστροφή από τους Ιάπωνες στους Αυστριακούς για το 24.

Το σενάριο σίγουρα δεν είναι εύκολο, καθώς για να γίνει πραγματικότητα θα πρέπει να σπάσουν τα συμβόλαια με τη Honda τόσο ο Marquez -με τους Ιάπωνες όμως να έχουν δηλώσει πως δεν θα τον εμποδίσουν να φύγει αν έτσι θέλει-, όσο και η LCR. Αν και είναι δύσκολο, -και με σίγουρη παρενέργεια την περαιτέρω βύθιση του HRC σε κρίση-, εντούτοις το παραπάνω σενάριο είναι παράλληλα και πραγματοποιήσιμο. Αν πάλι δεν καταφέρει να μετουσιωθεί σε πράξη (σε πρόσφατες δηλώσεις του ο Stefan Pierer είπε πως ο Marquez δεν ταιριάζει στην ΚΤΜ, που εξελίσσει τους αναβάτες της από το φυτώριο του Red Bull Rookies Cup, ανεβάζοντας τους στη συνέχεια σταδιακά κατηγρίες) τότε η κύρια εναλλακτική θα είναι να διακόψει τη συνεργασία της η GASGAS με κάποιον από τους αναβάτες της -ο κλήρος μάλλον πέφτει στον Augusto Fernandez- ώστε να “βολευτεί” τουλάχιστον ο Pedro Acosta στις τάξεις των Αυστριακών, και να μην βρεθεί απέναντι τους ως “εχθρός”.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.