Marc Marquez για Acosta: “o Marquez του 2013 κέρδισε το Πρωτάθλημα στο ντεμπούτο του” [VIDEO]

“Είμαι αναβάτης, όχι κριτής, δεν θα διαμαρτυρηθώ ποτέ επίσημα, αλλά η κόκκινη γραμμή το 2026 μπήκε χαμηλά”
Marquez-Acosta
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/3/2026

Σε εκδήλωση της χορηγού Estrella Galicia με τους Ισπανούς Πρωταθλητές Marc Marquez, Jose Antonio Rueda και τον Βραζιλιάνο Diogo Moreira, μέσα σε άλλες ενδιαφέρουσες δηλώσεις, ο Marquez -που όπως ήταν φυσικό μονοπώλησε το ενδιαφέρον των δημοσιογράφων, απάντησε αιχμηρότατα σε ερώτηση δημοσιογράφου για το αν στον Pedro Acosta βλέπει τον νεαρό Marc Marquez του 2013.

“O Marquez του 2013 κέρδισε στην πρώτη του χρονιά”, ήταν η απάντηση του 8 φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή, απάντηση που συνοδεύτηκε από μια εύγλωττη κίνηση με τα χέρια που θα μεταφράζαμε ως “τι άλλο να πω”, εννοώντας σαφέστατα πως για εκείνον δεν υπάρχει σύγκριση.

Θυμίζουμε πως στο εκπληκτικό ντεμπούτο του στο MotoGP το 2013 με τη Honda, ο Marc Marquez ανέβηκε στο βάθρο στον πρώτο του αγώνα, κέρδισε τον δεύτερο και τελικά πήρε και τον τίτλο με 6 νίκες, ο πρώτος αναβάτης που έκανε κάτι τέτοιο στο ντεμπούτο του από το 1978 και τον “King” Kenny Roberts. Από την πλευρά του, ο Pedro Acosta στην Τρίτη του χρονιά στο Πρωτάθλημα και μετά από 42 GP δεν έχει καταφέρει να πάρει όχι τίτλο, αλλά ούτε νίκη σε αγώνα Κυριακής.

Acosta

Η πρώτη νίκη του αναβάτη της KTM ήρθε πριν λίγες ημέρες στον αγώνα Sprint της Ταϊλάνδης, αφού όμως οι αγωνοδίκες υποχρέωσαν τον Marquez να χάσει μια θέση λίγο πριν τον τερματισμό για την αμφιλεγόμενη προσπέρασή του στον Acosta. Μια προσπέραση που κάποτε θα θεωρούνταν τυπική για αγώνα μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια οι κριτές έχουν αναπτύξει εντελώς διαφορετικά και σαφώς πιο “clean cut” και αυστηρά κριτήρια για το πόσο μπορεί κανείς να πιέσει σε μια ανάλογη περίσταση.

I will never cry

Αν και ο Marquez ενοχλήθηκε από την απόφαση των κριτών στο Sprint, που έδωσαν τη νίκη στον Acosta, δήλωσε αμέσως μετά σε δημοσιογράφο που τον ρώτησε “θα μιλήσεις με τον Simon Crafar για το συμβάν”, “Όχι. Είμαι αγωνιζόμενος και όχι κριτής, δεν διαμαρτύρομαι και δεν θα διαμαρτυρηθώ ποτέ”. Οι ακριβείς λέξεις που χρησιμοποίησε ήταν “I’m not a steward, I’m a racer, I never cry and I will never cry”. Το ρήμα cry που συνήθως αποδίδεται σε κλαίω, σημαίνει όμως και φωνάζω / διαμαρτύρομαι. Επειδή έχουμε δει πολλές φορές τον Marquez να κλαίει από συγκίνηση, και επειδή τα αγγλικά του δεν είναι τέλεια, και σε συνδυασμό με τα συμφραζόμενα και τη γενικότερη συμπεριφορά του εναντίον κάποιας ένστασης στους κριτές, το συμπέρασμα τείνει προς το φωνάζω / διαμαρτύρομαι, κάτι που όντως δεν έκανε ούτε ο Marc ούτε η Ducati, τουλάχιστον επίσημα.

O Marquez δήλωσε πως “οι αγωνοδίκες θέτουν πάντα ένα όριο, και φαίνεται πως το 2026 μετακίνησαν την κόκκινη γραμμή προς τα κάτω, και αυτή τη γραμμή θα πρέπει να σεβαστούν και για την υπόλοιπη σεζόν. Πρέπει να προσαρμοστούμε.” Δήλωση που προετοιμάζει το έδαφος για μελλοντικές αντίστοιχες κινήσεις από τους ανταγωνιστές του, οι οποίες θα πρέπει να αντιμετωπιστούν από τους κριτές με την ίδια αυστηρότητα.

Tardozzi

Όσον αφορά στο κλατάρισμα του πίσω ελαστικού της Michelin και την λυγισμένη ζάντα της Marchesini σε δυο σημεία, ο Ισπανός είχε τα εξής να πει: “Ας πούμε ότι ήμουν τυχερός την Κυριακή, γιατί διαφορετικά ίσως να μην ήμουν εδώ. Δεν υπάρχει σαφής εξήγηση για το τι συνέβη και δεν προσπαθώ καν να τη βρω. Δεν νομίζω ότι ήταν ευθύνη της Michelin ούτε της ζάντας. Ο Davide (Tardozzi) έλεγξε τα πάντα και ήταν σε άριστη κατάσταση.” Ακόμα λοιπόν απάντηση δεν υπάρχει για το αν η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα (αν έσκασε το ελαστικό πρώτα ή αν έσκασε στο κερμπ), όμως αν βάλετε τους υπότιτλους στα αγγλικά στο βίντεο της Estrella Galicia, ο Marquez αφήνει αιχμές, καθώς όπως λέει μετά από εξέταση του κερμπ, αυτό δεν έδειξε να έχει κάποιο κατασκευαστικό ελάττωμα, και ήταν μέσα στις προδιαγραφές όσον αφορά στη μελετημένη κλίση του που επιτρέπει σε έναν αναβάτη που θέλει να κάνει έξοδο για να μην πέσει να κάνει μικρό άλμα προς την έξοδο διαφυγής και την αμμοπαγίδα χωρίς η μοτοσυκλέτα να πάρει ύψος.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην ταχύτητα που έδειξε ο Marco Bezzecchi με τη μοτοσυκλέτα της Aprilia Racing: “Ακόμη και αν είχα πιέσει για τον ταχύτερο γύρο στις δοκιμές, δεν θα ήμουν ο πιο γρήγορος. Όταν προσπάθησα να ακολουθήσω τον ρυθμό του Bez, έπεσα”.

Όταν τώρα οι δημοσιογράφοι ρώτησαν τον Marquez αν είναι στο 100% της φυσικής του κατάστασης εκείνος έδωσε μια εξαιρετικά οξυδερκή απάντηση. “Ποιο 100%; Το 100% του Marquez τώρα; Γιατί ακόμα και σε ένα πρώτο ατύχημα, το προηγούμενο 100% φθίνει κατά ένα ποσοστό. Δεν θα είσαι ποτέ ξανά στο προηγούμενο 100%. Κατά πόσο φθίνει το νούμερο; Κατά 1%, 20%. Δεν ξέρω το 100% μου σήμερα σε σχέση με πριν. Απλώς θέλω να αισθάνομαι καλά, και να καταλαβαίνω το πώς εξελίσσεται το σώμα μου μετά από τους τραυματισμούς.”

Αν δεν γνωρίζετε ισπανικά, αξίζει να κάνετε μια μικρή ρύθμιση στους υπότιτλους του παρακάτω βίντεο, ώστε να το μεταφράσετε στα αγγλικά, καθώς οι δηλώσεις ενός αναβάτη του επιπέδου του Marquez, ιδίως σε αυτή την ώριμη περίοδο της καριέρας του είναι ανεκτίμητες για όσους αγαπούν τους αγώνες ταχύτητας μοτοσυκλέτας.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.