Η αποκατάσταση του δεξιού ώμου του Marc Marquez φαίνεται πως προχωράει με πιο αργό ρυθμό απ’ όσο θα ήθελε ο ίδιος. Σύμφωνα με τον παγκόσμιο πρωταθλητή, υπάρχει πρόοδος μεν αλλά έως τα μέσα του Ιανουαρίου είχε χάσει την αισιοδοξία του. Έχοντας την εμπειρία από την ίδια ακριβώς εγχείρηση στον αριστερό ώμο πέρσι την ίδια εποχή, γνώριζε πως ο ερεθισμός των νεύρων από την επέμβαση, μπορεί να χρειαστεί πολλές μέρες μέχρι να αρχίσουν να δίνουν εντολή για κίνηση των μυών. “Στην αρχή δεν μπορούσα να σηκώσω ούτε ένα ποτήρι νερό από το τραπέζι και αυτό κράτησε μέχρι πριν από δύο εβδομάδες. Μετά την εγχείρηση κάνω δύο ώρες θεραπεία για τον ώμο το πρωί και άλλες δύο το απόγευμα. Όλη την ημέρα την αφιερώνω στην αποκατάσταση του σώματος και ελπίζω φέτος να μπορώ να τα δώσω όλα από τον πρώτο αγώνα. Δεν ξέρουμε τι είδους αγωνιστική χρονιά θα έχουμε φέτος. Πέρσι είχα την δυνατότητα να κάνω συντήρηση δυνάμεων στους τρεις από τους τέσσερεις πρώτους αγώνες. Σε σχέση με πέρσι πονάω λιγότερο, αλλά η πρόοδος είναι πιο αργή. Αυτό σημαίνει πως μάλλον δεν θα μπορώ να βγάλω πολλούς γύρους στα δοκιμαστικά πριν την έναρξη του πρωταθλήματος. Ακόμα δεν έχω καβαλήσει μοτοσυκλέτα, αλλά ελπίζω να το κάνω μέσα στην επόμενη εβδομάδα. Πέρσι ήταν τραυματίας ο Jorge Lorenzo και έπρεπε να κάνω την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας σχεδόν μόνος μου. Το ίδιο είναι περίπου και φέτος, αφού ο αδερφός μου που δεν γνωρίζει ακόμα καλά τη μοτοσυκλέτα.”
Ο Jonathan Rea ξανά σε Honda! Πρώτες εντυπώσεις από την CBR1000RR-R SP στις WSBK δοκιμές! [Video]
“Νιώθω λίγο όπως τότε που πήγα στην Kawasaki”
Από τον
Παύλο Καρατζά
21/1/2026
Μόλις χτες, 20 Ιανουαρίου 2026, ο Jonathan Rea ξεκίνησε και επίσημα μια νέα καριέρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike ως αναβάτης δοκιμών της Honda.
Τα τελευταία χρόνια τα κατορθώματα της Honda στο WSBK είναι απογοητευτικά και πρέπει να πάμε σχεδόν 20 χρόνια πίσω για να θυμηθούμε τον τελευταίο της τίτλο που ήταν το 2007 με αναβάτη τον James Toseland. Τελευταία νίκη σε στεγνό οδόστρωμα για την Honda ήταν με τον Jonathan Rea το 2014 στο Portimao και τελευταία νίκη σε βρεγμένο πέτυχε ο αείμνηστος Nicky Hayden στην Sepang το 2016.
Οι Ιάπωνες θέλουν να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί και για τον λόγο αυτό προσέλαβαν και τον θρύλο του WSBK, Jonathan Rea ως αναβάτη δοκιμών και εξέλιξης. Ο Rea αγωνιζόταν για πολλά χρόνια με μοτοσυκλέτες Honda, τόσο στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας, όσο και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike. Έφυγε το 2014 για να πάει στην Kawasaki, με την συνέχεια να είναι γνωστή σε όλους.
Χτες ο Βορειοϊρλανδός είχε την πρώτη του επαφή με την μοτοσυκλέτα και δήλωσε στο speedweek: “Φυσικά δεν ήμουν 100% καλά, το γόνατό μου, στο οποίο είχα υποβληθεί σε εγχείρηση πριν από δέκα εβδομάδες, εξακολουθούσε να με πονάει πολύ. Είχα κάποια προβλήματα, ειδικά στις δεξιές στροφές. Και μετά, στο αεροπλάνο, κρύωσα. Παρ' όλα αυτά, ήταν ωραίο να ξεκινήσω τη νέα μου δουλειά – είναι διαφορετική. Όταν κοιτάς μια μοτοσυκλέτα από έξω, πάντα είσαι περίεργος να μάθεις πώς είναι να την οδηγείς. Ήταν μια καλή μέρα για να καταλάβω από πού ξεκινάμε με την ομάδα.
Από το 2014, η μοτοσυκλέτα έχει αλλάξει πολύ. Το 2020 ήρθε η εντελώς νέα μοτοσυκλέτα και από τότε έχουν γίνει πολλές αναβαθμίσεις. Το θετικό είναι ότι μετά την περίοδο μου στην Honda, στην Kawasaki και στην Yamaha, μπόρεσα να αποκτήσω επιπλέον εμπειρία και οι πληροφορίες αυτές βοηθούν να κατατάξω τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της μοτοσυκλέτας. Ήμουν ευχάριστα έκπληκτος από τα ηλεκτρονικά, πρέπει να επικεντρωθούμε στο να βρούμε περισσότερη πρόσφυση στο πίσω τροχό. Η Honda εργάζεται σκληρά σε όλους τους τομείς της μοτοσυκλέτας, σπάνια είχα τόσους πολλούς τεχνικούς γύρω μου. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα εργάστηκαν πολύ στα ηλεκτρονικά. Ωστόσο, ο σκοπός τους δεν είναι να δημιουργήσουν πρόσφυση, αυτό είναι πρώτα απ' όλα έργο της μοτοσυκλέτας.
Όταν άνοιγα τέρμα το γκάζι στο πρώτο μου γύρο στην ευθεία, σκέφτηκα πόσο ωραίο είναι να έχεις ισχύ. Στην τέταρτη, πέμπτη και έκτη ταχύτητα, η μοτοσυκλέτα έχει πραγματικά δύναμη, ο κινητήρας είναι ισχυρός. Νιώθω λίγο όπως τότε που πήγα στην Kawasaki. Τότε δούλευα για πολλά χρόνια με μια εργοστασιακή ομάδα και είχα μηχανικούς στο πλευρό μου που εμπιστεύονταν την κρίση μου. Όταν ήρθε ο Leon Haslam, μπόρεσε να οδηγήσει γρήγορα τη μοτοσυκλέτα, το ίδιο και ο Alex Lowes. Για μένα, λοιπόν, η βελτίωση της μοτοσυκλέτας ήταν πάντα μέρος της δουλειάς μου και νιώθω άνετα με αυτό. Με τα χρόνια, έχω συνεργαστεί με διάφορες ομάδες και αρχιμηχανικούς. Οι μοτοσυκλέτες είχαν διαφορετικούς χαρακτήρες και βρισκόταν σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης. Έχω μια σαφή ιδέα για το πώς να κάνω μια μοτοσυκλέτα γρήγορη. Είναι στο χέρι των τεχνικών να το υλοποιήσουν. Ήμουν επίσης σε ομάδες που δεν ήθελαν να ακούσουν και πίστευαν ότι είχαν καλύτερες ιδέες από εμένα”.
