Michelin MotoGP - Προεπισκόπηση του GP της Αυστραλίας

Επιστροφή στο Phillip Island μετά το 2019
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

12/10/2022

Στον προτελευταίο αγώνα που θα διεξαχθεί σε Ασία και Ωκεανία για το 2022, η Michelin και οι υπόλοιπες ομάδες του MotoGP θα βρεθούν στο Phillip Island, στην πολιτεία της Βικτώριας, για το τον αγώνα Animoca Brands Australian Motorcycle Grand Prix.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου της Michelin:

"Η πίστα του Phillip Island βρίσκεται 90 λεπτά νότια της Μελβούρνης, έχει μήκος 4.4 χιλιόμετρα ,βρίσκεται πάνω από τους λόφους της περιοχής Bass Strait– το τμήμα της θάλασσας που χωρίζει την Τασμάνια από την πολιτεία Βικτώρια της Αυστραλίας – και αποτελεί μία από τις πιο εκπληκτικές και απαιτητικές πίστες στο ετήσιο ημερολόγιο των αγώνων MotoGP.

Η φορά της πίστας είναι αριστερόστροφη και περιλαμβάνει επτά αριστερές και πέντε δεξιές στροφές και βάζει τα ελαστικά κάτω από μεγάλη πίεση, ενώ επιπλέον απαιτείται ιδιαίτερος έλεγχος στη θερμοκρασία που αναπτύσσουν  τα ελαστικά, λόγω της υψηλής πρόσφυσης της ασφάλτου. Βασικό παράγοντα για τη συγκεκριμένη πίστα αποτελεί η άμεση άνοδος της θερμοκρασίας των ελαστικών στο επιθυμητό επίπεδο λειτουργίας, λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών που επικρατούν αυτή την εποχή στην πίστα, κάτι που μπορεί να οδηγήσει στην απότομη πτώση της θερμοκρασίας στις άκρες του πέλματος του ελαστικού. 

Για τον λόγο αυτό, η Michelin έχει σχεδιάσει μια εξειδικευμένη γκάμα ελαστικών, ειδικά για τη συγκεκριμένη πίστα. Τα συγκεκριμένα ελαστικά MICHELIN Power Slick χαρακτηρίζονται ως ελαστικά του Phillip Island, διότι πληρούν τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά της πίστας και θα δώσουν στους οδηγούς την εμπιστοσύνη που χρειάζονται για να πιέσουν τα όριά τους. Θα είναι διαθέσιμα σε μαλακό, μεσαίο και σκληρό μείγμα γόμας και για τους δυο τροχούς, όλα ασύμμετρης σχεδίασης –μία από τις τρεις φορές που παρουσιάζεται αυτή η ιδιαιτερότητα σε όλη τη σεζόν, όπως στο Sachsenring και τη  Valencia– όπου τα ελαστικά φέρουν πιο σκληρό μείγμα γόμας στην αριστερή πλευρά του πέλματος, για να ανταπεξέλθουν στις  απαιτήσεις που υπάρχουν στις άκρες των ελαστικών.

Λόγω της εποχής –είναι Άνοιξη στην Αυστραλία- και της τοποθεσίας της πίστας που βρίσκεται κοντά στη θάλασσα, υπάρχει η πιθανότητα να προκύψουν άνεμοι και βροχές στην πίστα του Phillip Island. Συνεπώς, θα υπάρχουν διαθέσιμα τα  ειδικά σχεδιασμένα για τη συγκεκριμένη πίστα ελαστικά MICHELIN Power Rain. Θα είναι διαθέσιμα σε μαλακό και μεσαίο μείγμα γόμας– τα μπροστινά θα είναι συμμετρική σχεδίασης, τα δε πίσω ελαστικά θα είναι ασύμμετρης σχεδίασης με σκληρότερο μείγμα γόμας στην αριστερή πλευρά του πέλματος, όπως τα πίσω slicks.

Σχολιάζοντας τον αγώνα, ο Piero Taramasso, Διευθυντής Michelin Two Wheel Motorsport, δήλωσε: «Την τελευταία φορά που αγωνιστήκαμε εδώ ήταν το 2019 και εκείνη την εποχή δοκιμάσαμε το νέο μας πίσω Slick ελαστικό, που φέραμε και για το συγκεκριμένο αγώνα. Ο συγκεκριμένος αγώνας είναι πολύ σημαντικός για τη Michelin, καθώς η πίστα του Phillip Island βάζει κάτω από σκληρή δοκιμασία τα ελαστικά απαιτώντας ιδιαίτερη πρόσφυση, ανθεκτικότητα και σταθερές επιδόσεις σε όλη τη διάρκεια του αγώνα.  Θα είναι διαθέσιμη μια ξεχωριστή γκάμα ελαστικών, ώστε να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της συγκεκριμένης πίστας, παρέχοντας εξαιρετικές επιδόσεις σε όλες τις καιρικές συνθήκες που μπορεί να επικρατούν στην περιοχή λόγω της τοποθεσίας. Αν και αυτή είναι η πρώτη μας επίσκεψη εδώ με την τελευταία μας κατασκευή πίσω ελαστικών, αυτά τα ελαστικά έχουν αποδείξει το ρυθμό και την αντοχή τους σε άλλες πίστες στο ημερολόγιο αγώνων MotoGP, οπότε δεν έχω καμία αμφιβολία θα τονώσουν την εμπιστοσύνη των οδηγών για να μπορέσουν να πιέσουν στα όριά τους και είμαστε αποφασισμένοι να παίξουμε το δικό μας ρόλο ώστε να δώσουμε ένα συναρπαστικό αγώνα».

Η έναρξη των αγώνων θα γίνει την Παρασκευή 14 Οκτωβρίου με τα δυο σκέλη των ελεύθερων δοκιμών. Περισσότερες δοκιμές θα διεξαχθούν την επόμενη ημέρα πριν ξεκινήσουν οι κατατακτήριες του απογεύματος που θα καθορίσουν τη θέση των αναβατών στη σχάρα της εκκίνησης. Ο αγώνας των 27 γύρων έχει προγραμματιστεί να γίνει στις 14:00 το μεσημέρι (τοπική ώρα) την Κυριακή 16 Οκτωβρίου."

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.