Το μισθολόγιο των αναβατών του MotoGP – “Οι πλούσιοι και οι φτωχοί” του grid

Με διαφορά ο Marquez ο πιο ακριβοπληρωμένος αναβάτης αν και απέχει πολύ από το μισθό άλλων αθλητών όπως του ποδοσφαιριστή Christiano Ronaldo

Από τον

Γιάννη Τσινάβο

9/1/2024

Το MotoGP τα τελευταία χρόνια έχει αυξανόμενη απήχηση και αυτό μεταφράζεται σε κέρδη εμπορικά και οικονομικά. Οι αναβάτες ταυτόχρονα έχουν καταφέρει να αποκτήσουν μεγάλη δημοσιότητα σε σχέση με το παρελθόν ενώ και τα έσοδα τους έχουν αυξηθεί σημαντικά. Το 2023 αρκετοί αναβάτες του grid είδαν τις απολαβές τους να παίρνουν την ανιούσα, ωστόσο κανείς τους δεν κατάφερε να πλησιάσει έναν αστέρα του ποδοσφαίρου ή του μπάσκετ όσον αφορά το μισθολογικό κομμάτι.

Στην κορυφή της λίστας με τους μισθούς των αναβατών του MotoGP συναντάμε και φέτος των οκτώ φορές πρωταθλητή Marc Marquez, ο Ισπανός λάμβανε έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023 από την Honda 15 εκατομμύρια ευρώ ετησίως (δεν περιλαμβάνονται οι χορηγίες του Ισπανού). Αυτό το 2024 θα αλλάξει καθώς η μετακόμιση του στην Gresini Racing Team σημαίνει πως θα δει τις οικονομικές του απολαβές να μειώνονται, πάντως όπως ο ίδιος ξεκαθάρισε δεν θα αγωνίζεται αμισθί με την GP23. Στη δεύτερη θέση της λίστας συναντάμε τους Pecco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) και Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha Factory Racing), αμφότεροι αμείβονται με 5 εκατομμύρια ευρώ κάτι που σημαίνει πως απέχουν πολύ από τον μισθό του Marquez. Στην τρίτη θέση της λίστας βρίσκονται οι Maverick Viñales (Aprilia Racing) και Johann Zarco (Prima Pramac Racing), οι οποίοι αμείβονται με 4 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, ωστόσο μάλλον οι απολαβές του Zarco την νέα χρονιά θα αλλάξουν καθώς ο Γάλλος μετακόμισε στην LCR Honda.

Το μισθολόγιο των αναβατών του MotoGP – “Οι πλούσιοι και οι φτωχοί” του grid

Στην τέταρτη θέση της λίστας συναντάμε τρεις αναβάτες, τους Joan Mir (Repsol Honda Team), Jack Miller (Red Bull KTM Factory Racing) και Aleix Espargaró (Aprilia Racing), οι οποίοι έχουν απολαβές 3 εκατομμύρια ευρώ. Στην πέμπτη θέση συναντάμε τον Enea Bastianini (Ducati Lenovo Team), με τον Ιταλό να αμείβεται με 2.5 εκατομμύρια ετησίως. Μία θέση πιο κάτω στην έκτη συναντάμε τον πρώην αναβάτη της LCR Honda Castrol Team, Alex Rins. Ο νέος αναβάτης της (Monster Energy Yamaha Factory Racing), λάμβανε από την προηγούμενη ομάδα του 2,2 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, με τον Pol Espargaro αναβάτη της GasGas Factory Racing Team, να βρίσκεται στην έβδομη θέση της λίστας με μισθό 2 εκατομμύρια ευρώ. Οι Franco Morbidelli (Monster Energy Yamaha MotoGP Team), Αlex Márquez (Gresini Racing Team) και Brad Binder (Red Bull KTM Factory Racing), φιλοξενούνται στην όγδοη θέση της μισθολογικής λίστας του MotoGP, με τους τρεις αναβάτες να λαμβάνουν 1 εκατομμύριο το χρόνο.

Ο Miguel Oliveira (CryptoDATA RNF MotoGP Team), ο οποίος από το 2024 θα αγωνίζεται στην Trackhouse Racing MotoGP, λάμβανε από την ομάδα του την περσινή χρονιά 750.000 ευρώ, με τον Πορτογάλο να φιγουράρει στην ένατη θέση της λίστας. Ο μισθός του Jorge Martin (Prima Pramac Racing), ο οποίος τερμάτισε στη δεύτερη θέση του φετινού πρωταθλήματος ήταν στα 675.000 ευρώ, αν και είμαστε σίγουροι πως το 2024 ο Ισπανός θα δει τις απολαβές του να αυξάνονται “ξεφεύγοντας” ταυτόχρονα από την δέκατη θέση της λίστας. Ο μοναδικός Ιάπωνας αναβάτης του πρωταθλήματος Takaaki Nakagami (LCR Honda Idemitsu Team), αμείβεται με 650.000 ευρώ. Αρκετά πιο κάτω από τις 500.000 ευρώ θα δούμε τις απολαβές των Luca Marini (Mooney VR46 Racing Team), Augusto Fernández (GasGas Factory Racing Tech3), Fabio Di Giannantonio (Gresini Racing Team), Marco Bezzecchi (Mooney VR46 Racing Team) και Raúl Fernández (CryptoDATA RNF MotoGP Team/Aprilia). Ο Marini που από το 2024 θα αγωνίζεται στην Repsol Honda, λάμβανε 350.000 ευρώ, με τους Bezzecchi, Augusto Fernández, Raúl Fernández και τον νέο αναβάτη της Pertamina Enduro VR46 Racing Team Fabio Di Giannantonio να αμείβονται με 300.000 τον χρόνο.

Βλέποντας τις αποδοχές των αναβατών θα πει κάποιος πως τα χρήματα είναι αρκετά ενώ θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως οι αναβάτες του MotoGP κερδίζουν και άλλα χρήματα από χορηγούς, μπόνους κλπ., παρολαυτά σε καμία των περιπτώσεων δεν συγκρίνονται με τις αποδοχές που κερδίζει ετησίως ένας πρωτοκλασάτος αθλητής του ποδοσφαίρου ή του μπάσκετ όπως για παράδειγμα ο Christiano Ronaldo ή ο Γιάννης Αντετοκούνμπο.

Οι μισθοί των αναβατών του MotoGP του 2023

1η θέση: Marc Marquez – 15 εκατομμύρια ευρώ

2η θέση: Pecco Bagnaia, Fabio Quartararo – 5 εκατομμύρια ευρώ

3η θέση: Maverick Viñales, Johann Zarco – 4 εκατομμύρια ευρώ

4η θέση: Joan Mir, Jack Miller, Aleix Espargaró – 3 εκατομμύρια ευρώ

5η θέση: Enea Bastianini – 2,5 εκατομμύρια ευρώ

6η θέση: Alex Rins – 2,2 εκατομμύρια ευρώ

7η θέση: Pol Espargaro – 2 εκατομμύρια ευρώ

8η θέση: Franco Morbidelli, Αlex Márquez, Brad Binder – 1 εκατομμύριο ευρώ

9η θέση: Miguel Oliveira – 750.000 ευρώ

10η θέση: Jorge Martin – 675.000 ευρώ

11η θέση: Takaaki Nakagami – 650.000 ευρώ

12η θέση: Luca Marini – 350.000 ευρώ

13η θέση: Augusto Fernández, Fabio Di Giannantonio, Marco Bezzecchi, Raúl Fernández – 300.000 ευρώ

Ετικέτες

motogp

marc marquez

alex marquez

bagnaia

https://bit.ly/MOTO_682

Race News

Manuel Gonzalez: MotoGP, WSBK γυρνούν την πλάτη στον Παγκόσμιο Πρωταθλητή WSSP300

Η επιτυχία των Ισπανών στο MotoGP η αιτία που θα παραμένει στη Moto2!

Από τον

Παύλο Καρατζά

4/9/2026

Ο Manuel Gonzalez, είναι αδιαμφησβήτητα ένας από τους πιο ταλαντούχους αναβάτες της γενιάς του. Έχει ήδη στεφθεί μία φορά Παγκόσμιος Πρωταθλητής και φέτος είναι το φαβορί στη Moto2, όμως απ’ ότι φαίνεται καμία ομάδα στο MotoGP δεν θα τον κάνει δικό της "παίρνοντας" άλλους από τη 2η πιο σημαντική κατηγορία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος.

Είναι γεγονός ότι οι Ισπανοί έχουν κατακλύσει τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ταχύτητας με τη χώρα τους να δουλεύει συστηματικά στην παραγωγή και ανάδειξη νέων ταλέντων με τέτοια ένταση και σχέδιο που δεν το κάνει καμία άλλη χώρα αυτή τη στιγμή. Αυτό δεν γίνεται φυσικά μόνο στον μηχανοκίνητο αθλητισμό στη χώρα της Ιβηρικής χερσονήσου που έχει την αθλητική κουλτούρα στο αίμα της και σε αυτό παίζουν φυσικά σημαντικό ρόλο και οι υποδομές της χώρας -σκεφτείτε μόνο πόσες πίστες έχει- όπως και η παιδεία που προωθείται συστηματικά γύρω από τον αθλητισμό.

Θύμα εντός εισαγωγικών αυτής της επιτυχίας των Ισπανών φαίνεται πως θα πέσει ο εξαιρετικός Manuel Gonzalez. Ο Μαδριλένος βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην κορυφή της γενικής κατάταξης της Moto2, μπροστά από τους Izan Guevara και Senna Agius και αγωνίζεται στη Moto2 από το 2021 έχοντας κατακτήσει 9 νίκες, 23 βάθρα και 9 pole positions. Το 2024, ο Manu τερμάτισε 3ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, πέρυσι ήταν δεύτερος, ενώ φέτος είναι πρωτοπόρος μέχρι στιγμής και όλα δείχνουν ότι πηγαίνει για τον 2ο παγκόσμιο τίτλο στη σύντομη μέχρι στιγμής καριέρα του, έπειτα από εκείνων στα Supersport 300 το 2019.

Όλα καλά μέχρι εδώ για τον Ισπανό που βλέπει όμως ήδη τρεις ανταγωνιστές του στην Moto2 (Daniel Holgado, Izan Guevara και David Alonso) να έχουν κλείσει συμβόλαιο για την επόμενη σεζόν στην κορυφαία κατηγορία ενώ ένας ακόμη, ο Senna Agius από την Αυστραλία, αναμένεται σύντομα να ανακοινωθεί. Το παράδοξο είναι πως ο Gonzalez είναι μπροστά απ’ όλους τους παραπάνω στη βαθμολογία και ηγείται του πρωταθλήματος, όμως όλα δείχνουν ότι θα αγωνίζεται στην Moto2 και την επόμενη χρονιά, καθώς δεν υπάρχει χειροπιαστή πρόταση από το MotoGP και οι συζητήσεις με τις ομάδες της Ducati και BMW από τα Superbikes δεν φαίνεται να καταλήγουν κάπου.

Ο Edoardo Rovelli, μάνατζερ του Ισπανού, δήλωσε: “Κατά τη γνώμη μου, όλοι ψάχνουν τον επόμενο Marc Marquez αυτές τις μέρες. Υπάρχει αυτή η συνεχής αναζήτηση για εξαιρετικό ταλέντο, ίσως ρισκάροντας με έναν αναβάτη χωρίς να γνωρίζουν πραγματικά πώς θα αποδώσει. Και αυτά είναι πράγματα που, σε κάθε περίπτωση, ο Manu έχει αποδείξει ότι μπορεί να κάνει. Ίσως, όμως, επειδή είναι ένας πιο καθαρός και σταθερός αναβάτης, λαμβάνει λιγότερη αναγνώριση για αυτό που πραγματικά κάνει.

Είναι αλήθεια ότι ο Manu αγωνίζεται στη Moto2 εδώ και πέντε χρόνια, αλλά τα δύο πρώτα τα πέρασε σε ένα πρόγραμμα που δεν είχε σχεδιαστεί με στόχο την κατάκτηση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος. Κάθε διαπραγμάτευση που έχω διεξάγει εκ μέρους του Manu έχει αποτύχει για διαφορετικό λόγο. Στην περίπτωση της Aruba [WSBK], από ό,τι μου είπαν, η Ducati χρειαζόταν έναν Ιταλό αναβάτη. Μιλάμε για μια ιταλική εργοστασιακή ομάδα που, λαμβάνοντας υπόψη τις τέσσερις εργοστασιακές μοτοσικλέτες στο MotoGP και το Superbike, είχε ήδη δύο Ισπανούς στο MotoGP και τον Iker Lecuona στο Superbike. Σε εκείνο το σημείο, δεν μπορούσαν να δεχτούν έναν τέταρτο Ισπανό αναβάτη, οπότε επέλεξαν να πάνε με έναν Ιταλό. Αυτός ήταν ο λόγος.

Ο Rovelli δήλωσε επίσης ότι η εξήγηση που του δόθηκε από την BMW είναι ότι η μοτοσυκλέτα, εκείνη την εποχή, δεν ανταποκρινόταν ακόμα στα πρότυπα του Manuel Gonzalez. Έπρεπε πρώτα να την εξελίξουν και στη συνέχεια, να την παραδώσουν στον Manuμ, όταν η μοτοσυκλέτα θα είναι πιο ανταγωνιστική, με ορίζοντα επικοινωνίας την επόμενη χρονιά.

Ο μάνατζερ του Gonzalez πρόσθεσε ότι ακόμη προσπαθούν να καταλάβουν τι ακριβώς πρέπει να κάνουν με την οριστική απόφαση για τον μέλλον του να μην έχει ληφθεί ακόμη: "Το MotoGP μοιάζει με ένα κλειστό κεφάλαιο, αλλά μέχρι να κατανεμηθούν επίσημα όλες οι θέσεις για το 2027, θα συνεχίσουμε να περιμένουμε. Η πιθανότερη απόφασή μας είναι να μείνουμε στη Moto2.”

Είναι κρίμα ένας τόσο ικανός αναβάτης να πέφτει θύμα της επιτυχίας της ίδιας του της χώρας και να μην μπορέσει να δείξει την αξία του στη μεγάλη κατηγορία. Θα είναι απορίας άξιο τι κίνητρο θα έχει ο Gonzalez την επόμενη σεζόν σε περίπτωση που κατακτήσει το πρωτάθλημα στην Moto2 και παραμείνει εκεί.