Moto2 2020: O Tetsuta Nagashima με KTM

Ομόσταβλος του Jorge Martin
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

15/11/2019

Βρισκόμαστε ένα βήμα πριν την λήξη του πρωταθλήματος και οι τελευταίες θέσεις είναι ώρα να συμπληρωθούν. Χθες, ήρθε η τέταρτη σημαντικότερη -σύμφωνα με τον ίδιο- στιγμή της επαγγελματικής ζωής του Jorge Lorenzo με την ανακοίνωση της παραίτησής του από το εν ενεργεία συμβόλαιο με την Honda και της αποχώρησής του από την ενεργό δράση. Αυτό έφερε μία κενή καρέκλα στα MotoGP που ήδη σφάζονται για το ποιος θα την κάνει δική του. Αντίστοιχα και στις υπόλοιπες κατηγορίες οι τελευταίες θέσεις συμπληρώνονται σιγά - σιγά. Σήμερα, η KTM ανακοίνωσε τη νέα συμφωνία που έκλεισε με τον 27χρονο Ιάπωνα, Tetsuta Nagashima, ο οποίος από του χρόνου θα είναι teammate του Jorge Martin στην Red Bull KTM Ajo Moto2. Όλα αυτά είναι αλληλένδετα βέβαια, γιατί ξεκίνησαν με την παραίτηση του Zarco από το συμβόλαιο του. Αυτό έφερε μία κενή θέση στα MotoGP που καλύφθηκε από τον αναβάτη της Moto2,  Iker Lecuona, που είχε ήδη ανανεώσει το συμβόλαιό του για το 2020. Με την σειρά, εκείνη η θέση καλύπτεται τώρα...

Ο 27χρονος Nagashima μετρά ήδη τέσσερα χρόνια εμπειρίας στη μεσαία κατηγορία, ενώ φέτος γιόρτασε την πρώτη του pole position στον αγώνα της Αυστρίας. Στη φετινή σεζόν έχει αποδείξει ότι ο ρυθμός του είναι ανταγωνιστικός και θα αποτελέσει “δυνατό χαρτί” για την ομάδα της KTM στη Moto2 την επόμενη χρονιά.

Το 2019 για την ΚΤΜ ήταν μια αρκετά περιπετειώδης χρονιά στα MotoGP γενικότερα, με την καταστροφική πορεία του Zarco, την αποχώρησή της απ’ τα Moto2 ως κατασκευστής πλαισίων, ενώ παράλληλα επενδύει περισσότερο στη Moto3 βάζοντας στο παιχνίδι και την Husqvarna.

Η KTM ακολουθεί πίστα τη δική της φιλοσοφία σχετικά με τους αναβάτες της, καθώς επενδύει στη συνεργασία τους που ξεκινά απ' τη Moto3 και φτάνει μέχρι και τα MotoGP, όπως έγινε με τον Binder. Για αυτό το λόγο, ο Ιάπωνας αναβάτης είναι παράλληλα και η πιο πρόσφατη προσθήκη στη νεοσύστατη KTM GP Academy που εξυπηρετεί ακριβώς αυτόν τον σκοπό. Είναι μια ακαδημία, που “ακονίζει” το ταλέντο των αναβατών της, οι οποίοι προέρχονται από το Northern Talent Cup, το Red Bull MotoGP Rookies Cup, ενώ η δράση της επεκτείνεται και στους αναβάτες των Moto3 και Moto2.

“Είμαι πολύ ενθουσιασμένος με αυτό το νέο κεφάλαιο της καριέρας μου. Κατάφερα να βελτιωθώ αρκετά φέτος, ιδίως μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα που ήμουν κοντά στους πέντε πρώτους στα Qualifying, όμως αντιμετώπισα μερικά μικροπροβλήματα με αποτέλεσμα να μένω εκτός του βάθρου.” Ο Nagashima συνέχισε λέγοντας: “Τώρα πηγαίνω σε μια από τις καλύτερες ομάδες με τις καλύτερες οργανωτικές δομές στο paddock. Γνωρίζω τον Aki από το 2016 και έμαθα πάρα πολλά όταν ήμουν στην ακαδημαϊκή του ομάδα. Οι αναβάτες της Moto2 βρίσκονται πολύ κοντά στο επίπεδο ικανοτήτων τους με το κενό να μεταξύ τους να είναι πολύ μικρό και οι διαφορές πολύ μεγάλες φτάνοντας τις πέντε με έξι θέσεις. Έτσι μπορεί να γίνει πολύ δύσκολο το να βελτιωθείς ατομικά αλλά με την κατάλληλη ομάδα είναι πολύ πιθανό να κάνεις αυτό το βήμα.”  Έκλεισε τις δηλώσεις του λέγοντας πως έχει ήδη πολλά κίνητρα για να προσπαθήσει όσο καλύτερα μπορεί την ερχόμενη σεζόν.

Εξαιρετικά σημαντικές ήταν και οι δηλώσεις του Διευθυντή του αγωνιστικού τμήματος της ΚΤΜ,  Pit Beirer, εκδηλώνοντας το ενδιαφέρον του για τον Ιάπωνα αναβάτη. Με τη μεταγραφή του Binder στη MotoGP o Nagashima, λόγω της “θητείας” του στην ακαδημία του Ajo ήταν ένας απ’ τους αναβάτες που κέντρισε περισσότερο το ενδιαφέρον του Beirer.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.