MotoGP 2020: Ανανέωσε με Suzuki ο Rins!

Μαζί μέχρι και το 2022
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

3/2/2020

Με τον χορό των ανανεώσεων και των μεταγραφών να ανοίγει απ’ τη Yamaha, που γρήγορα-γρήγορα εξασφάλισε τους εργοστασιακούς της αναβάτες για το 2021 (μπορείτε να θυμηθείτε τις τελευταίες εξελίξεις της Yamaha εδώ, εδώ και εδώ), ήρθε η σειρά της Suzuki να ανακοινώσει την επέκταση της συνεργασίας της με τον Alex Rins για άλλα δύο χρόνια.

H ανακοίνωση έρχεται απ’ το εργοστάσιο του Hamamatsu, που θα συνεχίσει την πολυετή πορεία του με τον Rins μέχρι και το 2022. Ο 25χρονος Ισπανός έχει στεφθεί δύο φορές Rookie of the Year, μια το 2012 στη Moto3 όπου πρωτοεμφανίστηκε και μια το 2015 στη Moto2. Το 2017 ανέβηκε στη μεγάλη κατηγορία υπό την αιγίδα της εργοστασιακής ομάδας της Suzuki, που όπως η ίδια δηλώνει, πέρα απ’ τις νίκες που είναι ο βασικός της στόχος, έχει αναλάβει να εκπαιδεύει και να σμιλεύει νέα ταλέντα στα MotoGP όπως έκανε πέρσι με τον Mir.

Αυτό επιβεβαιώνεται και από την πορεία του Rins, που κάθε χρόνο είναι ανοδική. Το 2017 ο Ισπανός αναβάτης τερμάτισε μέσα στην πρώτη πεντάδα αρκετές φορές, παρά τους τραυματισμούς που είχε. Την επόμενη σεζόν είδε τους κόπους του να ανταμείβονται και να ανεβαίνει συνολικά πέντε φορές στο βάθρο, βάζοντας τα θεμέλια για την πολυπόθητη νίκη, που ήρθε το 2019. Ο αγώνας στο Texas ήταν απ’ αυτούς που έχουν μείνει ανεξίτηλοι στην μνήμη μας. Το Austin ήταν το “κάστρο” του Marquez, αφού από το 2013 που εντάχθηκε στο πρόγραμμα δεν είχε χάσει ποτέ εκεί, τουλάχιστον μέχρι πέρσι που… έπεσε και εγκατέλειψε τον αγώνα. Τότε, ο Rins και ο Γιατρός μας πρόσφεραν έναν επικό αγώνα, με τον Ισπανό να κερδίζει στα ίσα τον Rossi και να κόβει τα φτερά όλων όσων πίστευαν ότι θα δουν τον Ιταλό να ανεβαίνει μετά από πολλούς αγώνες, στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου.

Ο Γιατρός δίνει συγχαρητήρια στον Rins μετά την παρθενική του νίκη στο Texas

 

Ο Alex Rins έφερε άλλη μια νίκη στη Suzuki, σε έναν εξίσου θεαματικό αγώνα στο Silverstone. Μάλιστα ο αγώνας αποτελεί ακλόνητο πειστήριο πως δεν χρειάζεται να έχεις την πιο δυνατή σε ιπποδύναμη μοτοσυκλέτα για να κερδίσεις έναν αγώνα, αλλά αυτήν με την πιο ομοιογενή συμπεριφορά. Η GSX-RR ήταν πραγματικά άπιαστη μέσα στις στροφές, την ώρα που ο Marquez πάσχιζε να τιθασεύσει τη δύστροπη RC-213V και να την κάνει να στρίψει. Ο Iσπανός της Suzuki μάλιστα, πραγματοποίησε μια φοβερή προσπέραση απ’ την εξωτερική στον Marquez, ενώ κέρδισε τον αγώνα με μια ανάσα να τον χωρίζει απ’ τον περσινό πρωταθλητή που τον καταδίωκε!

Το 2019 ο Rins χάρισε 11 τερματισμούς μέσα στην πρώτη πεντάδα στη Suzuki, εκ των οποίων οι δύο ήταν νίκες και ο ένας ήταν στη δεύτερη θέση. Ήρθε τέταρτος στη βαθμολογία του πρωταθλήματος με μόλις έξι βαθμούς να τον χωρίζουν απ’ την τρίτη θέση του “Top Gun” της Yamaha.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.