MotoGP 2020: Επιστρέφει ο “Σπαρτιάτης” στη Yamaha!

Επίσημα πλέον ως αναβάτης εξέλιξης ο Lorenzo
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

30/1/2020

Μετά από δύο δύσκολα χρόνια, γεμάτα με τραυματισμούς και κυρίως μετά από μια αποτυχημένη σεζόν στη Honda, ο Jorge Lorenzo ανακοίνωσε τον περασμένο Νοέμβριο πριν τον αγώνα της Valencia, πως αυτή θα ήταν η τελευταία του χρονιά της αγωνιστικής του καριέρας. Καθοριστικός παράγοντας στην απόφασή του, ήταν η πτώση του στα ελεύθερα δοκιμαστικά στο Assen, όπου έσπασε τον έκτο θωρακικό σπόνδυλο. Τότε, φούντωσε η φοβία που χτίστηκε σταδιακά μέσα από πολλές πτώσεις, πως είναι μεγάλη η πιθανότητα να μείνει παράλυτος και να περάσει την υπόλοιπη ζωή του σε ένα αναπηρικό καροτσάκι.

Έκτοτε, ο Ισπανός αναβάτης απολαμβάνει τη ζωή του “συνταξιούχου” με ταξίδια σε εξωτικούς προορισμούς και την αγορά πανάκριβων supercars και κάνοντας όλα όσα δεν είχε ποτέ τον χρόνο να ευχαριστηθεί τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, όταν έχεις περάσει ολόκληρη τη ζωή σου στα paddock και πάνω στη σέλα μιας μοτοσυκλέτας είναι σχεδόν ακατόρθωτο να σταματήσεις να κάνεις αυτό που αγαπάς, αυτό για το οποίο γεννήθηκες. Κατά καιρούς υπήρχαν διάφορες φήμες με την επιστροφή του Lorenzo στους αγώνες σε διάφορους ρόλους, όπως το να πάρει τη θέση του Iannone στις δοκιμές ή να γίνει αναβάτης εξέλιξης της Yamaha, χωρίς όμως να υπάρχουν βάσιμες πληροφορίες. Το όνομα του Ισπανού αναβάτη είναι συνυφασμένο με τη Yamaha, αφού μαζί της έκανε το ντεμπούτο του στα MotoGP και αγωνιζόταν με τα χρώματά της για εννέα ολόκληρα χρόνια, χαρίζοντάς της τρία πρωταθλήματα το 2010, το 2012 και το 2015. Τώρα, ανακοινώθηκε επίσημα πλέον, πως για το 2020 θα είναι ο αναβάτης εξέλιξης της Yamaha.

Ο Lorenzo θα βρεθεί στη σέλα της M1 για άλλη μια φορά στις επίσημες δοκιμές της Sepang που ξεκινούν την Κυριακή που μας έρχεται στις 2 Φεβρουαρίου. Επίσης, θα πάρει μέρος και στις επίσημες δοκιμές της IRTA και σε μερικές ιδιωτικές δοκιμές της Yamaha με μοναδικό σκοπό να βοηθήσει τους μηχανικούς στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας. Το οδηγικό του στιλ, ταιριάζει τέλεια με τα χαρακτηριστικά της Μ1 και η χειρουργική ακρίβεια που διαθέτει ο Lorenzo θα προσφέρει περισσότερα δεδομένα στην ομάδα. Ο πρώην αρχιμηχανικός του Valentino Rossi, Silvano Galbusera ο οποίος αντικαταστάθηκε για το 2020 από τον David Munoz, θα είναι πλέον στην ομάδα εξέλιξης της μοτοσυκλέτας στο πλάι του Jorge Lorenzo για φέτος. Η Yamaha επίσης, έχει αφήσει καθαρά στην κρίση του Lorenzo για το αν θα πάρει μέρος σε αγώνα ως Wildcard σε περίπτωση που χρειαστεί κάτι τέτοιο, χωρίς να το πιέζει.

Ο Managing Director της Yamaha Motor Racing, Lin Jarvis εξομολογήθηκε μάλιστα πως μετά την ανακοίνωση της απόσυρσης του Ισπανού αναβάτη, ξεκίνησαν να σκέφτονται τί πρόταση θα του κάνουν για να επιστρέψει στην ομάδα. ”Τα στατιστικά των επιτυχιών του όσο ήταν μαζί μας μιλάνε από μόνα τους,” είπε ο Jarvis. Η εμπειρία του Lorenzo σαν αναβάτης είναι τεράστια και δεν χωρά αμφιβολία σε αυτό, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της “θητείας” του έχει περάσει οδηγώντας την M1. Το οδηγικό του στιλ και οι τεχνικές γνώσεις που διαθέτει αποτελούν τις απαραίτητες δεξιότητες που χρειάζεται να έχει ένας αναβάτης εξέλιξης και για αυτό ήταν νούμερο ένα στη λίστα της Yamaha.

O Ισπανός πολυπρωταθλητής σχολίασε την επιστροφή του στη Yamaha λέγοντας: “Είμαι πολύ χαρούμενος για την απόφασή μου να γίνω μέλος της εργοστασιακής ομάδας εξέλιξης της Yamaha. Σκόπευα να παραμείνω μέσα στα πράγματα των MotoGP και πιστεύω πως η επιστροφή μου ως αναβάτης εξέλιξης είναι ο ιδανικός ρόλος για μένα. Γνωρίζω την ομάδα και την Μ1 πάρα πολύ καλά! Με τη Yamaha έχουμε κοινές πολλές καλές αναμνήσεις και μαζί έχουμε κερδίσει τρεις τίτλους! Θα ήθελα να ευχαριστήσω τη Yamaha που μου έδωσε την ευκαιρία να κάνω αυτό που αγαπώ (σ.σ. να οδηγεί και να πιέζει τις μοτοσυκλέτες στα όριά τους), ενώ παράλληλα δεν θα χρειαστεί να αλλάξω την καθημερινότητά μου, που πλέον είναι πιο ήρεμη συγκριτικά απ’ την εποχή που ήμουν αγωνιζόμενος.”

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.