MotoGP 2022: Αλλαγές ουσίας στους κανονισμούς

Μικρές αλλά πολύ σημαντικές
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

10/1/2022

Για το πρωτάθλημα του 2022 η αρμόδια επιτροπή των GP συνεδρίασε και αποφάσισε να κάνει μερικές μικρές αλλά πολύ ουσιαστικές αλλαγές στους κανονισμούς που στοχεύουν σε διαφορετικούς τομείς των αγώνων και αφορούν τόσο την ασφάλεια όσο και τις τεχνικές προδιαγραφές των μοτοσυκλετών.

 

Ξεκινώντας από τον σημαντικότερο τομέα, δηλαδή εκείνον που έχει σχέση με την ασφάλεια των αναβατών. Η επιτροπή αποφάσισε να εφαρμόσει ως κατώτερο όριο ηλικίας των αναβατών τα 18 χρόνια σε όλες τις κατηγορίες Moto3, Moto2 και MotoGP.

 

Ταυτόχρονα, για να περιορίσει την πιθανότητα να συμμετάσχει κάποιος αναβάτης “χαμηλού επιπέδου” ως Wild Card μείωσε το όριο του χρόνου πρόκρισης στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά από 107% σε 105%. Με δεδομένο πως η πιο μικρή πίστα του πρωταθλήματος έχει pole στο 1:20 και η πιο μεγάλη στα 2 λεπτά, αυτό σημαίνει πως δεν προκρίνεσαι στον αγώνα αν κάνεις χρόνο πάνω από 3-7 δευτερόλεπτα πιο αργό από τον πρώτο που έκανε Pole Position.

 

Η τρίτη και σημαντικότερη αλλαγή στον τομέα της ασφάλειας για το 2022 αφορά τον έλεγχο υγείας του αναβάτη μετά από έναν τραυματισμό. Το απλό τεστ φυσικής κατάστασης δεν επαρκεί και πλέον οι αναβάτες θα περνάνε από πλήρεις ιατρικές εξετάσεις. Ταυτόχρονα, μετά από κάθε πτώση με τραυματισμό στο κεφάλι, το κράνος του αναβάτη θα πηγαίνει στο εργαστήριο της FIM που εδρεύει στο πανεπιστήμιο της Zaragoza για περαιτέρω ανάλυση.

Στο τεχνικό κομμάτι, η επιτροπή ενέκρινε τη χρήση δίσκων 355mm στα MotoGP και πλέον οι ομάδες έχουν στη διάθεσή τους τρεις διαστάσεις για να διαλέξουν ανάλογα την πίστα και τις καιρικές συνθήκες (320mm, 340mm, και 355mm).

 

Επίσης από το 2022, τα εργοστάσια είναι υποχρεωμένα να στέλνουν τα αρχεία 3D CAD των αεροδυναμικών βοηθημάτων που θα χρησιμοποιήσουν και όχι απλώς τις εξωτερικές διαστάσεις τους. Αυτό θα δώσει την επιπλέον δυνατότητα στην τεχνική επιτροπή να ελέγξει τη δομική αντοχή των φτερών κ.τ.λ.

Ταυτόχρονα, μπαίνει περιορισμός στον τρόπο λειτουργείας των μηχανισμών που χαμηλώνουν τις αναρτήσεις των μοτοσυκλετών εν κινήσει. Από το 2022 θα επιτρέπονται μόνο όσα συστήματα χρησιμοποιούν την δυναμική κίνηση και μεταφορά βάρους της ίδιας της μοτοσυκλέτας και θα απαγορεύονται όσα έχουν οποιασδήποτε μορφής υποβοήθηση (ηλεκτρονική/πνευματική κ.ο.κ.).

Για την κατηγορία της Moto3 η επιτροπή αποφάσισε να μετονομάσει την καλωδίωση, την τρόμπα βενζίνης και τον ρυθμιστή πίεσης βενζίνης ως Performance Parts. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να κατατεθούν σχέδια και να πάρουν τεχνική προέγκριση και πλέον θα συμμορφώνονται με τους περιορισμούς που έχουν οι κινητήρες, οι εξατμίσεις κ.τ.λ.

 

Τελευταία αλλαγή, αλλά άκρως σημαντική για εμάς του θεατές, είναι η δημιουργία της διαδικασίας “Judge of Facts” η οποία θα κρίνει τα αγωνιστικά συμβάντα μέσω των καμερών και των αισθητήρων της πίστας και θα επιβάλει τις ποινές τελεσίδικα χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα έφεσης από κανέναν!

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.