MotoGP 2023, Ινδία-Buddh, PR - O Luca Marini ταχύτερος και… όλοι μέσα στην αμμοπαγίδα της 1

Πολλά τα θύματα της πρώτης στροφής της πίστας, με εξόδους και πτώσεις στους γρήγορους γύρους
Luca Marini, Budh
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

22/9/2023

Πρωταγωνιστής των πρώτων χρονομετρημένων δοκιμαστικών στη Buddh ήταν… η πρώτη στροφή, όπου έγινε το έλα να δεις από εξόδους και πτώσεις στην αμμοπαγίδα, καθώς σχεδόν μετά από κάθε ταχύτερο προσωπικό γύρο, ο αναβάτης είχε και εκδρομή στην άμμο. Εν τέλει, οι χρόνοι έπεσαν για πρώτη φορά στο 1:44, με τον Luca Marini να αποδεικνύεται ελάχιστα ταχύτερος από τον δεύτερο Jorge Martin, με τη Ducati να κάνει το 1-2.

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Η μέρα οδεύει προς το τέλος της, με τον ήλιο να έχει πέσει χαμηλά λόγω και της καθυστέρησης που είχαμε στην Moto3. Οι αναβάτες έχουν στη διάθεση τους 110 λεπτά για τα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά, μεγαλύτερος χρόνος από ότι συνήθως, όπως προβλέπεται για την πρώτη δοκιμή σε νέες πίστες.

Μετά τα ελεύθερα δοκιμαστικά οι δυσκολίες στα φρένα της 1 συνεχίζονται και στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά, με αρκετούς αναβάτες να μην μπορούν να σταματήσουν και να βγαίνουν στην αμμοπαγίδα, είτε παραμένοντας όρθιοι, είτε πέφτοντας.

Ο αναβάτης που ξεκινά τις πτώσεις είναι ο Miller -στην 1 πού αλλού-, ο οποίος κατόπιν φωνάζει και χειρονομεί στους κριτές που παλεύουν να τον... ξεκολλήσουν από την άμμο. Ίδια ιστορία και με τον Aleix, ο οποίος μπορεί να μην πέφτει αλλά με τη φόρα που έχει φτάνει στο τέλος της αμμοπαγίδες λίγο πριν το φράγμα αέρα! Κι εκείνος έχει νεύρα, με τους κριτές να ακούνε τα σχολιανά τους...

Πενήντα λεπτά πριν το τέλος, η πρώτη πεντάδα -με χρησιμοποιημένα ελαστικά- έχει ως εξής: Aleix Espargaro, 1:46.182, Jorge Martin, Marco Bezzecchi, Fabio di Giannantonio και Joan Mir. Νωρίς είναι ακόμα, οι αγωνιζόμενοι προσπαθούν να βρουν τον δρόμο τους στη νέα πίστα, ενώ όλα προβλέπεται να αλλάξουν μέχρι το τέλος των PR.

Εικοσιπέντε λεπτά μετά την έναρξη του session, ο Bezzecchi βρίσκει κάποια δέκατα, γράφοντας νέο ταχύτερο γύρο για τα PR με 1:45.993, ο δεύτερος αναβάτης που πέφτει στο 1:45, μετά τον Martin στα FP1 -με τον Ισπανό να έχει γυρίσει ελαφρώς ταχύτερα.

Τριάντα τέσσερα λεπτά πριν το τέλος, ο "Martinator" σημειώνει τον καλύτερο χρόνο της ημέρας -και της ιστορίας του MotoGP- με 1:45.672.

Επόμενο θύμα της 1, ο Luca Marini, που δείχνει να έχει γλιτώσει τα χειρότερα μετά από αποτυχημένο φρενάρισμα, όμως πλαγιάζει ελαφρώς τη μοτοσυκλέτα του στον διάδρομο διαφυγής, ο οποίος δεν κρατάει και έχει και σκόνη, και πέφτει με... 5 χλμ/ώρα.

Και η μεγάλη ευθεία της Buddh συνεχίζει να πιάνει αδιάβαστους τους αναβάτες του MotoGP, με τον Pirro να καταλήγει κι αυτός στο τέρμα της αμμοπαγίδας, δίχως να πέσει, οργώνοντας την άμμο.

Δεκαέξι λεπτά πριν το τέλος, και ο Maverick Vinales κατεβάζει κι άλλο τον καλύτερο χρόνο, με 1:45.361, μην μπορώντας όμως να φρενάρει κατόπιν στην 1, για να καταλήξει κι αυτός στην αμμοπαγίδα, δίχως να πέσει. Γενικά, οι περισσότεροι αναβάτες που σημειώνουν τον καλύτερο χρόνο τους, κατόπιν αδυνατούν να φρενάρουν στην 1...

Στο δεκαπεντάλεπτο πριν το τέλος του session, η πρώτη πεντάδα απαρτίζεται από τους Vinales, Martin, Mir (!), Marini και... Morbidelli! O Quartararo είναι 10ος, και ο Marc Marquez 14ος, ενώ καλύτερα τοποθετημένο ΚΤΜ είναι ο Brad Binder στην... 19η θέση! Ο Bagnaia είναι 12ος.

Επόμενος αναβάτης που σημειώνει ρεκόρ είναι ο Bezzecchi, 13 λεπτά πριν το τέλος, με χρόνο 1:45.246, ενώ κατόπιν... τι άλλο... δεν μπορεί να φρενάρει στην 1.

Στο δεκάλεπτο πριν το τέλος, εντυπωσιακές είναι οι επιδόσεις του Quartararo που περνά 2ος, και του Marc Marquez που περνά 5ος, όμως ακόμα δεν έχει ξεκινήσει η... λύσσα με τα φρέσκα ελαστικά.

Ο Πρωταθλητής του 2022 και πρωτοπόρος στη βαθμολογία μέχρι στιγμής Pecco Bagnaia δεν δείχνει να βρίσκει τον καλό του εαυτό, έχει μια τρομακτική στιγμή με ένα απότομο γλίστρημα πίσω, και 8 λεπτά πριν το τέλος είναι μόλις... 18ος. Βιάσου Pecco!

Εφτά λεπτά πριν την καρό σημαία, και ξεκινά το time attack, με φρέσκα μαλακά ελαστικά. Προσοχή στην 1 παιδιά!

Τέσσερα λεπτά πριν το τέλος, και ο Jorge Martin είναι ο πρώτος αναβάτης που πέφτει στο 1:44, με 1:44.790, βγαίνοντας φυσικά κατόπιν στην αμμοπαγίδα, χωρίς όμως πτώση.

Πέμπτος ανεβαίνει ο Bagnaia, που αμέσως... υποβιβάζεται μια θέση πιο πίσω από τον Aleix, που με τη δεύτερη θέση του γίνεται ο δεύτερος αναβάτης στο 1:44. Ποιος είναι τρίτος 1 λεπτό πριν το τέλος; Ο Marc Marquez!

Τριάντα δευτερόλεπτα πριν το τέλος και ο Luca Marini περνά εκείνος πρώτος για μόλις 0,008 δευτερόλεπτα από τον Martin.

Η καρό σημαία πέφτει ταυτόχρονα με κίτρινη σημαία, λόγω της 2ης σημερινής πτώσης του Nakagami.

Κι εκεί που νομίζουμε πως όλα έχουν τελειώσει, ο Brad Binder καταφέρνει να σημειώσει τον 4ο καλύτερο χρόνο, για να φάει όμως στο καπάκι ακύρωση του χρόνου του λόγω υπέρβασης των ορίων της πίστας, και να παραμείνει εκτός δεκάδας.

Αξίζει να σημειωθεί πως οι προβλέψεις για κατάρριψη του ρεκόρ ταχύτητας στην ινδική πίστα δεν δείχνουν να επαληθεύονται, καθώς η στροφή πριν τη μεγάλη ευθεία είναι κλειστή, ενώ κλειστή είναι και η ένα, με τους αναβάτες να κινδυνεύουν συνεχώς με έξοδο στην άμμο όταν αργούν στα φρένα. Παράλληλα, άσχημη εικόνα προκαλεί η έλλειψη θεατών την Παρασκευή, με λίγους σκόρπιους Ινδούς φίλους του αθλήματος να βρίσκονται διάσπαρτοι στις κερκίδες της πίστας...

Στο τέλος των πρώτων χρονομετρημένων δοκιμαστικών, η πρώτη δεκάδα έχει ως εξής:

1. Luca Marini, Ducati, 1:44.782

2. Jorge Martin, Ducati

3. Aleix Espargaro, Aprilia

4. Marc Marquez, Honda

5. Marco Bezzecchi, Ducati

6. Maverick Vinales, Aprilia

7. Francesco Bagnaia, Ducati

8. Fabio Quartararo, Yamaha

9. Johann Zarco, Ducati

10. Joan Mir, Honda

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.