MotoGP 2023, Motegi, Ιαπωνία, PR - Ο Binder έσπασε το ρεκόρ του Jorge Lorenzo που κρατούσε από το 2015!

Ούτε μία ιαπωνική μοτοσυκλέτα στο TOP-10 μέσα στην Ιαπωνία...
Ο Brad Binder σημειώνει νέο ρεκόρ πίστας στο Motegi
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/9/2023

Στις θέσεις 2, 4 και 5 βρέθηκαν στα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά της Ιαπωνίας οι τρεις πρώτοι της γενικής, όλοι τους πίσω από τον Binder της ΚΤΜ που έσπασε το πλέον μακροβιότερο ρεκόρ του MotoGP, που κρατούσε από το 2015! Δεύτερος ταχύτερος ήταν ο Πρωταθλητής του 2022, Bagnaia, με τους έτερους Ducatisti που παλεύουν για τον τίτλο του 23 να ακολουθούν πίσω από τον Aleix Espargaro της Aprilia.

Όπως και στα Free Practice, έτσι και στα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά στην ιαπωνική πίστα, ο Jorge Martin δείχνει ιδιαίτερα φορμαρισμένος, σημειώνοντας με το καλημέρα τον ταχύτερο χρόνο, με 1:44.724. Δεύτερος αρχικά είναι ο Binder και τρίτος ο... Di Giannantonio. Πέμπτος είναι ο Quartararo, δέκατος ο Marc Marquez και μόλις 14ος ο Pecco, όμως όλοι ξέρουμε πως ο Bagnaia είναι slow starter.

Απώντες είναι ο Luca Marini, με σπασμένη κλείδα και ο Alex Marquez με σπασμένα πλευρά.

Μια μικρή πτώση έχει ο Raul Fernandez 38 λεπτά πριν το τέλος την ώρα που πιέζει, χωρίς όμως να χτυπήσει, ενώ στην πρώτη του επαφή με MotoGP μοτοσυκλέτα, ο Alex Rins δεν δείχνει να μπορεί να ανεβάσει ρυθμό, και είναι τελευταίος, 2,5 δευτερόλεπτα πίσω από τον Martin, πίσω ακόμα και από τους δοκιμαστές Pirro και Crutchlow.

Τριάντα λεπτά πριν το τέλος, και ο Miguel Oliveira έχει φορέσει μαλακό ελαστικό και δείχνει να έχει βρει κάτι, για να ανέβει αρχικά δεύτερος, και αμέσως μετά πρώτος, με χρόνο 1:44.498. Δεύτερος είναι ο Quartararo, τρίτος ο Martin.

Πτώση έχουμε και από τον Jack Miller 24 λεπτά πριν το τέλος, με low-side, χωρίς ο Αυστραλός να χτυπήσει, ενώ έξοδο στην αμμοπαγίδα έχει ο Zarco, καταφέρνοντας όμως να παραμείνει όρθιος.

Απομένουν είκοσι λεπτά πριν το τέλος και όλοι οι αναβάτες έχουν μπει στα pits για να πάρουν μια ανάσα και για να αλλάξουν ελαστικά.

Αναρωτιόμαστε αν Marc Marquez και Pecco Bagnaia καταφέρουν να παραμείνουν στην πρώτη δεκάδα για τα πρώτα χρονομετρημένα, καθώς για την ώρα ο πρώτος βρίσκεται στη 10η θέση και ο δεύτερος στην 11η. Και ξαφνικά... ο Marc Marquez καταφέρνει να κατεβάσει χρόνο, για να ανέβει τρίτος στη γενική, 0.076 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρώτο Oliveira.

Οι αναβάτες επιστρέφουν στην πίστα, και οι χρόνοι ξεκινούν να πέφτουν. Πρώτος περνά ο Aleix Espargaro, με 1:44.387, με χρόνο που δεν θα παραμείνει αλώβητος για πολύ όμως.

Και όντως, λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, πρώτος περνά ο Binder με 1:44.255, ενώ στην προσπάθεια του να πιέσει ο Quartararo έχει μια άσχημη πτώση με πολλά, δείχνοντας να έχει χτυπήσει λίγο στο πόδι, κουτσαίνοντας ελαφρώς.

Εντωμεταξύ ο Martin έχει περάσει στη δεύτερη θέση, αφήνοντας 3ο τον Aleix. Σημειώστε πως τώρα που οι αναβάτες πιέζουν με φρέσκα μαλακά ελαστικά -όσοι τα έχουν αλλάξει- η διαφορά του τελευταίου Rins από τον πρώτο έχει ανέβει στα 2,981 δευτερόλεπτα...

Δέκα λεπτά πριν το τέλος, οι τρεις επικρατέστεροι διεκδικητές του τίτλου βρίσκονται στην 12η θέση (Bagnaia), 7η θέση (Bezzecchi) και 3η θέση (Martin).

Το πρώτο 1:43 σημειώνει 8 λεπτά πριν το τέλος ο... Fabio Di Giannantonio, με 1:43.947, αναβάτης που έχει σοβαρό λόγο να ανησυχεί για τη θέση του στην Gresini το 2024, ειδικά με τις πληροφορίες που θέλουν τον Marc Marquez να μεταπηδά από τη Honda στη Ducati.

Έξι λεπτά πριν το τέλος, και όπως συνηθίζεται η επίθεση όλων φτάνει στο κρεσέντο της, με τους αγωνιζόμενους να προσπαθούν με φρέσκα ελαστικά να βρεθούν πάση θυσία στην πρώτη δεκάδα και τα Q2, έχοντας κλειδώσει όλοι σε time attack mode.

Και αυτό που φοβούνται όλοι γίνεται πράξη, με τις κίτρινες σημαίες να έχουν βγει λόγω δεύτερης πτώσης του Raul Fernandez στη 10, και μένει να δούμε αν κάποιοι άτυχοι αναβάτες δουν τους γύρους τους να ακυρώνονται.

Δυόμισι λεπτά πριν το τέλος και ο Brad Binder γυρίζει σε καταιγιστικό ρυθμό, καταφέρνοντας να σπάσει το ρεκόρ πίστας που κρατούσε απτό το 2015 ο Jorge Lorenzo με 1:43.790! Νέο ρεκόρ λοιπόν, με 1:43.489, και έχουμε ακόμα καιρό για να σπάσει και αυτό.

Ο Pecco Bagnaia δείχνει έτοιμος να γίνει εκείνος ο νέος κάτοχος του ρεκόρ, θα το χάσει όμως στο τελευταίο τμήμα της πίστας, για να βρεθεί δεύτερος πίσω από τον Binder.

Πτώση έχουμε για τον Marc Marquez, ο οποίος βρίσκεται μόλις 14ος, και δεν θα προλάβει να πάρει τη δεύτερη μοτοσυκλέτα του για να προσπαθήσει για κάτι καλύτερο.

Είναι δύσκολο να δούμε τον Rins να συνεχίζει, καθώς στο τέλος των δοκιμαστικών της Παρασκευής βρίσκεται τελευταίος, 3.747 δευτερόλεπτα πίσω από τον Binder.

Οι χρόνοι των PR έχουν ως εξής:

1. Brad Binder, KTM

2. Pecco Bagnaia, Ducati

3. Aleix Espargaro, Aprilia

4. Jorge Martin, Ducati

5. Marco Bezzecchi, Ducati

6. Fabio di Giannantonio, Ducati

7. Johann Zarco, Ducati

8. Maverick Vinales, Aprilia

9. Pol Espargaro, GASGAS

10. Jack Miller, KTM

11. Miguel Oliveira, Aprilia

12. Joan Mir, Honda

13. Fabio Quartararo, Yamaha

14. Marc Marquez, Honda

15. Franco Morbidelli, Yamaha

16. Cal Crutchlow, Yamaha

17. Raul Fernandez, Aprilia

18. Takaaki Nakagami, Honda

19. Augusto Fernandez, GASGAS

20. Michele Pirro, Ducati

21. Alex Rins, Honda

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.