MotoGP 2024, Jerez Sprint - Ρεκόρ πτώσεων, με τον Jorge Martin να κερδίζει τον αγώνα

Δεκαέξι αναβάτες έπεσαν - Δεύτερος στο βάθρο ο rookie Acosta, απίστευτη επίδοση Quartararo, από 23ος… 3ος!
Jorge Martin - Νικητής στο Sprint της Jerez
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/4/2024

Μακελειό! Δεν θυμόμαστε από πότε έχουμε να δούμε τόσες πτώσεις μαζεμένες σε έναν αγώνα, και μάλιστα μικρής διάρκειας όπως του Sprint. Σε μια πίστα στεγνή, που λες όμως και ήταν αλειμμένη με γράσο (αργότερα μάθαμε πως κάποια νερά από τη βροχή του πρωινού ξαναβγήκαν στην φαινομενικά στεγνή επιφάνεια κατά τον αγώνα... ευθυνόμενα για τις πτώσεις), οι αναβάτες έπεφταν δυο-δυο, τρεις-τρεις, με πολλούς από αυτούς να ξαναμπαίνουν στον αγώνα, αλλά και με εννέα να εγκαταλείπουν. Τελικά, το χάος ευνόησε τον Jorge Martin, που είχε τρομάξει από ένα γλίστρημα και είχε ρίξει τον ρυθμό του, τον rookie Acosta που διατήρησε την ψυχραιμία του, χωρίς να δώσει μάχες, και τον απίστευτο Quartararo που με το σπαθί του (αλλά και εκμεταλλευόμενος τις πτώσεις των άλλων) ανέβηκε… 20 θέσεις για να πάρει την τελευταία θέση του βάθρου.

Στην αρχή του αγώνα το γράφημα της Dorna μας δείχνει πως και οι 25 αναβάτες που ξεκινούν τον αγώνα έχουν επιλέξει medium slick μπροστά και soft πίσω γόμα. Ο καιρός είναι καλός, με την πίστα εντελώς στεγνή.

Ο pole-man του αγώνα Marc Marquez κάνει κακή εκκίνηση, για να στρίψει τρίτος, πίσω από τον Brad Binder που οδηγεί τον αγώνα, και τον δεύτερο Jorge Martin. O Alex Marquez δείχνει δυνατός νωρίς, περνάει τον Pecco και βρίσκεται πίσω από τον αδελφό του.

A Espargaro

Δεν περνάει καν ο πρώτος γύρος και ο Martin έχει περάσει τον Binder, ενώ πέφτει ο A Espargaro με πολλά -ευτυχώς δεν χτυπάει!

Δεύτερη πτώση, αυτή τη φορά από το στρατόπεδο της KTM, με τον Miller να βρίσκεται στο έδαφος, ευτυχώς χωρίς να χτυπήσει και αυτός.

Στον δεύτερο γύρο ο MM93 καραδοκεί, και κάνει την κίνηση του στην 9 για να περάσει τον Binder και να βρεθεί 2ος!

Marquez

Ο Binder απαντά άμεσα περνώντας σκληρά αλλά καθαρά τον Marc, ομως ανοίγεται πολύ και τον περνάνε και τα δυο αδέλφια Marquez.

Στη συνέχεια ο Binder που έχει μείνει πιο πίσω, ορμά απο την εσωτερική στην ένα, μην αφήνοντας χώρο στον Bagnaia ο οποίος γίνεται σάντουιτς μεταξύ του αναβάτη της ΚΤΜ και του Bezzechi, με αποτέλεσμα να πέσει!

Bagnaia

Την ώρα που πέφτει ο Bagnaia, ενώ οι αδελφοί Marquez που έχουν περάσει τον Binder και βρίσκονται στο κυνήγι του Martin.

Πτώση έχουμε όμως εδώ και από τον Digia, που αποχωρεί έτσι άδοξα από το ισπανικό Sprint.

Οκτώ γύρους πριν το τέλος, ο Martinator έχει δημιουργήσει διαφορά από τον Marc Marquez, που έχει με τη σειρά του κάνει μικρή διαφορά από τον Alex.

Quartararo

Φοβερή είναι όμως η άνοδος του Quartararo που απο 23ος βρίσκεται... 9ος -κέρδισε πολλές θέσεις στον 1ο γύρο! Θα καταφέρει κάτι καλύτερο ή η Yamaha του δεν θα επιτρέψει κάτι τέτοιο;

Πίσω από τον Martin και τους αδελφούς Marquez η μάχη μαίνεται μεταξύ Binder και Bastianini, ενώ 6ος είναι ο Pedro Acosta και 7ος ο Vinaels.

Έναν γύρο αργότερα, πτώση έχουμε από τον Savadori της Aprilia, χωρίς ευτυχώς να χτυπήσει.

Έξι γύρους πριν το τέλος, και ο Marc Marquez γράφει τον ταχύτερο γύρο, πλησιάζοντας κι άλλο τον Martin. Μια ισπανική μάχη, στον ισπανικό γύρο, με τους θεατές να παραληρούν, με τις φωνές τους να ακούγονται καθαρά στη μετάδοση.

Προσπέραση MARC

Ένα λάθος του Martin στην 7 κάνει τον Marquez να πλησιάσει τον αναβάτη της Prima Pramac και να τον περάσει χωρίς καθυστέρηση. Το κοινό τρελαίνεται.

Με 5 γύρους να απομένουν η πρώτη πεντάδα είναι Marc Marquez, Martin, Alex Marquez, Brad Binder και Enea Bastianini. Κάπου εδώ έχουμε μια ακόμα πτώση με τον Alex Rins να χάνει το μπροστινό και να εγκαταλείπει.

Τριπλή πτώση

Ο Marc Marquez έχει ξεκινήσει να χτίζει διαφορά από τον Martin, ενώ με 4 γύρους να απομένουν, έχουμε μια ακόμα επεισοδιακή στιγμή, με μια... τριπλή πτώση των Binder, Bastianini και A Marquez να πέφτουν ο ένας μετά τον άλλο στην ίδια στροφή, χωρίς να ακουμπήσουν ο ένας τον άλλο!

Marc marquez

Και, αμέσως μετά έρχεται η μεγάλη ανατροπή, με τον Marc Marquez να πέφτει και αυτός!

Τρεις γύροι απομένουν, και η πρώτη τριάδα αποτελείται από τους Jorge Martin, Pedro Acosta και M Vinales. Και ξαφνικά πέφτει και ο Vinales! Αυτά δεν γίνονται. Τι καταιγίδα από πτώσεις είναι η σημερινή!

Και κάπως έτσι ο Quartararo είναι... τρίτος! Πρώτος ο Martin, δεύτερος ο Akosta! Τέταρτος ο Pedrosa και πέμπτος ο Zarco!

Marquez Mir

Ο Marc Marquez έχει ξαναμπεί στον αγώνα και βρίσκεται 9ος, ενώ από τη λύσσα του πέφτει πάνω στον Mir, με το συμβάν να είναι υπό διερεύνηση από τους κριτές, που τελικά αποφασίζουν πως ο Marquez πρέπει να χάσει μια θέση -όπως και γίνεται.

Τον τελευταίο γύρο ο Martin είναι μόνος μπροστά χωρίς να απειλείται, πίσω του μοναχικό αγώνα κάνει ο Acosta, ενώ μαίνεται η μάχη για την τρίτη θέση μεταξύ Quartararo και Pedrosa με τον αναβάτη της Yamaha να καταφέρνει να κρατήσει την τελευταία θέση του βάθρο!

Εντωμεταξύ πέφτουν τόσο ο Marini όσο και ο Bradl! Πόσοι έχουν μείνει; Δεκαέξι αναβάτες τερματίζουν από τους αρχικά 25, με 7 από όσους τερμάτισαν να έχουν πέσει και να έχουν ξαναμπεί στον αγώνα, ενώ 9 ακόμα αναβάτες που έπεσαν έχουν εγκαταλείψει!

Martin

Και ενώ ο Martin έχει περάσει τη γραμμή του τερματισμού πρώτος με όρθια σούζα, χτίζοντας ακόμα μεγαλύτερη διαφορά στη βαθμολογία, λίγες στροφές πριν το τέλος του αγώνα… πέφτει και ο Zarco! Μακελειό!

Αυτό δεν ήταν Sprint, αγώνας επιβίωσης ήταν...

Ακολουθεί η κατάταξη του αγώνα Sprint της Jerez.

ΘΕΣΗ ΑΝΑΒΑΤΗΣ ΟΜΑΔΑ ΧΡΟΝΟΣ / ΔΙΑΦΟΡΑ
1 89J. Martin Prima Pramac Racing 19:52.682
2 31P. Acosta Red Bull GASGAS Tech3 2970
3 20F. Quartararo Monster Energy Yamaha MotoGP™ 7052
4 26D. Pedrosa Red Bull KTM Factory Racing 7102
5 21F. Morbidelli Prima Pramac Racing 8481
6 25R. Fernandez Trackhouse Racing 15882
7 93M. Marquez Gresini Racing MotoGP™ 18131
8 37A. Fernandez Red Bull GASGAS Tech3 18278
9 88M. Oliveira Trackhouse Racing 18418
10 36J. Mir Repsol Honda Team 18553
11 30T. Nakagami LCR Honda 21136
12 5J. Zarco LCR Honda 21948
13 49F. Di Giannantonio Pertamina Enduro VR46 Racing Team 23478
14 43J. Miller Red Bull KTM Factory Racing 37901
15 42A. Rins Monster Energy Yamaha MotoGP™ 62288
16 32L. Savadori Aprilia Racing 82979

Και τέλος δείτε πώς διαμορφώνεται η βαθμολογία στην κορυφή μετά το ισπανικό Sprint.

Βαθμολογία
Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.