MotoGP 2025, Red Bull Grand Prix of The Americas, Pole Position- Ταχύτερος όλων στο τέλος ο Marc Marquez

Τρίτη σερί pole position για τον Ισπανό - Di Giannantonio και A. Marquez πίσω του και μία KTM στο γεμάτο Ducati Top 5
USA MotoGP 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

29/3/2025

Ο Marquez (Ducati Lenovo Team) δεν άφησε περιθώριο στους αντιπάλους του και με έναν εξαιρετικό τελευταίο γύρο πέρασε μπροστά από τον αδερφό του Alex για να πάρει την pole position στο Texas.

Ο Ισπανός της Ducati έχεί βάλει πλώρη για μία ακόμη εντυπωσιακή εμφάνιση έχοντας κάνει μέχρι στιγμής τους ταχύτερους χρόνους στα ελεύθερα δοκιμαστικά της Παρασκευής και του Σαββάτου, με την pole position να ακολουθεί σαν φυσικό επακόλουθο των προηγούμενων αποτελεσμάτων του από την αρχή της σεζόν.

Αυτή ήταν η τρίτη σερί φετινή pole για τον εργοστασιακό αναβάτη της Ducati και η όγδοη στην COTA (!), ο οποίος είχε μάχη μέχρι το τέλος με τον αδερφό του Alex (BK8 Gresini Racing MotoGP) αλλά και τον  Fabio Di Giannantonio (Pertamina Enduro VR46 Racing Team).

Ο εξαιρετικός Fermin Aldeguer (BK8 Gresini Racing MotoGP) έπεσε τέσσερα λεπτά πριν το τέλος με τον αναβάτη της Gresini να προσπαθεί να ακολουθήσει τον Marquez που είχε εκείνη τη στιγμή πίσω του και τον Mir (Honda HRC Castrol), ο οποίος είχε κολλήσει πίσω από τον Ισπανό για να έχει λίγο αργότερα την ίδια κατάληξη.

Με ενάμιση λεπτό να απομένει ο Alex Marquez έκανε τρομερό γύρο και πέρασε στην κορυφή με 2:01.448 ωστόσο ο αδερφός του πήρε ξανά αμέσως κεφάλι με 2:01.088 κατεβάζοντας τον ταχύτερο χρόνο κατά τρία δέκατα, ενώ κατάφερε να αποφέγει στη διαδικασία και τις κίτρινες σημαίες που είχαν βγει στην πίστα! 

USA MotoGP 2025

Τελικά πίσω του με τον δεύτερο καλύτερο χρόνο της ημέρας (2:01.189) βρέθηκε ο Di Giannantonio, αφού οι κριτές έκριναν ότι και ο δικός του ταχύτερος γύρος ήταν έγκυρος (υπήρχαν κίτρινες σημαίες όταν τον έκανε) και έτσι μπήκε ανάμεσα στους αδερφούς Marquez.

Πολλα υποσχόμενη και η εμφάνιση του Pedro Acosta (Red Bull KTM Factory Racing) που έκανε τον τέταρτο χρόνο με 2:01.504 αφήνοντας πίσω του τον Franco Μorbidelli (Pertamina Enduro VR46 Racing Team), ο οποίος και έκλεισε την πρώτη πεντάδα δείχνοντας την υπεροχή των Ducati στην αμερικάνικη πίστα.

USA MotoGP 2025

Ο Franscesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) βρέθηκε μόλις στην 6η θέση με 2:01.611, ενώ πρώτη γιαπωνέζικη μοτοσυκλέτα ήταν εκείνη του Luca Marini (Honda HRC Castrol) την έβδομη θέση με 2:01.737 με τον Mir να ακολουθεί όγδοος.

Ο Jack Miller ήταν ο πρώτος αναβάτης της Prima Pramac Yamaha MotoGP (2:02.008) με τον Maverick Vinales να κλείνει την πρώτη δεκάδα για την Red Bull KTM Tech3.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.