MotoGP: 22 αγώνες ως το 2026! «Κυλιόμενες» οι πίστες!

3 αγώνες σε 5 χρόνια για κάθε πίστα στην Ιβηρική χερσόνησο!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/9/2019

Μέχρι το 2026 θα έχουμε 22 αγώνες ενώ υπάρχει περίπτωση οι μόνοι που θα μείνουν με δύο αγώνες στην χώρα τους να είναι στο τέλος οι Ιταλοί, είπε ο Ισπανός διευθυντής της Dorna. Κι αυτό γιατί η Ιταλία έχει και πολλούς κατασκευαστές, έχει και πολλούς μηχανικούς και ομάδες με βάση το ιταλικό έδαφος. Αυτή την στιγμή ωφελημένη από πλευράς πλήθους αγώνων είναι η Ισπανία, αλλά ας μην ξεχνάμε πως αυτό συμβαίνει πρωτίστως γιατί γεμίζει κερκίδες…

Η συζήτηση για το πλήθος των αγώνων στο πρωτάθλημα άνοιξε πρακτικά μερικούς μήνες πριν όταν η Dorna συζήτησε με τους κατασκευαστές την ερχόμενη περίοδο. Σήμερα ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta, ανακοίνωσε την συμφωνία στην οποία κατέληξαν. Η περίοδος που διανύουμε τώρα λήγει το 2021 και ήδη από την νέα σεζόν θα έχουμε άλλον έναν αγώνα, αν όλα πάνε καλά με τους Φιλανδούς.

Κάθε τέσσερα χρόνια ανανεώνεται η περίοδος στα MotoGP και ένα από τα θέματα είναι και οι αγώνες που σταδιακά από το 1992 που ήταν δεκατρείς, αυξάνονται ανά τετραετία. Αφορμή τώρα είναι πως οι κατασκευαστές και η Dorna μαζί, έχουν τεράστιο ενδιαφέρον για τις ασιατικές χώρες και το γεγονός πως ο πληθυσμός τους κινείται με δίτροχα και αποκτά ολοένα και περισσότερο μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Κομμάτι της κουλτούρας αυτής είναι και οι αγώνες τους οποίους η κοινωνία εκεί τους στηρίζει με τον ίδιο τρόπο που γινόταν κάποτε σε εμάς, όταν στην Τρίπολη πήγαιναν 25.000 θεατές για να δουν μερικές αργές μοτοσυκλέτες να τρέχουν σε έναν ήδη παλιό αεροδρόμιο. Τότε η μοτοσυκλέτα ήταν για εμάς το κύριο μεταφορικό μέσο, καθώς η πλειοψηφία δεν μπορούσε να πάρει αυτοκίνητο. Κι έτσι οτιδήποτε βελτίωνε το είδος ενθουσίαζε ολόκληρη την κοινωνία.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει καιρό τώρα στις ασιατικές χώρες, βασικά έχει ξεκινήσει δεκαετίες τώρα. Απλά τα τελευταία χρόνια υπάρχουν πολλές χιλιάδες κόσμου που μπορούν να πληρώσουν το εισιτήριο για να παρακολουθήσουν έναν αγώνα MotoGP και όχι μόνο αυτό, αλλά να ταξιδέψουν και στις γειτονικές χώρες για δουν από κοντά και δεύτερο…

Για αυτό ακριβώς τον λόγο η Ινδονησία μπαίνει στο πρόγραμμα με μία πίστα που θα λειτουργεί ως δημόσιος δρόμος τον υπόλοιπο χρόνο. Διότι μία πίστα προδιαγραφών MotoGP θα ήταν δύσκολο να συντηρηθεί μονάχα από έναν ακριβό αγώνα, και την υπόλοιπη χρονιά να έχει «τουμπανιασμένα» παπιά. Όταν τα δεδομένα για τους πολλούς αλλάξουν στην Ινδονησία, τότε προφανώς και θα αποκτήσει μία τελείως διαφορετική πίστα, μέχρι τότε όμως θα είναι περήφανοι που τα MotoGP χρησιμοποιούν για χάρη τους έναν δημόσιο δρόμο όπως δεκαετίες πριν.

MotoGP & WSBK Ινδονησία 2021: Έκλεισε ο αγώνας σε δημόσιο δρόμο! - Το είχαμε γράψει τον περασμένο Νοέμβριο!

Από εκεί και πέρα η Dorna είναι σε συζητήσεις και με άλλες χώρες, για την υπογραφή ενός συμβολαίου που θα συνοδεύεται από κατασκευή ανάλογης πίστας, δύο αλληλένδετα βήματα δηλαδή.

Ταυτόχρονα η Πορτογαλία έχει ζητήσει να έχει τον δικό της αγώνα, ενώ στην Ιβηρική χερσόνησο υπάρχουν ήδη τρεις. Εδώ ο Ezpeleta είπε κάτι που πρέπει να το θεωρήσουμε αληθές, πως είχε δηλαδή την ευκαιρία να κάνει παζάρι, κι όποιος δίνει τα περισσότερα παίρνει και τα δικαιώματα, αλλά δεν ήθελε να είναι αυτή η εξέλιξη του πρωταθλήματος.

Διαβάζοντας πίσω από τις γραμμές, και γνωρίζοντας τους ανθρώπους εκεί, δεν είναι απολύτως αλτρουιστικά τα κίνητρα. Προφανώς και την Dorna την ενδιαφέρει το χρήμα. Περισσότερο όμως την ενδιαφέρει να μην γίνονται λάθη και πισωγυρίσματα. Η σταθερότητα του πρωταθλήματος έχει μεγαλύτερη αξία, το ίδιο και η εμπιστοσύνη των κατασκευαστών απέναντί της, και ήδη δοκιμάζεται με την ιδιαίτερη πίστα που πήγαν και έφτιαξαν οι Φιλανδοί. Αν η Dorna ξεκινούσε μία κούρσα πλειστηριασμών με τις πίστες σε Ισπανία και Πορτογαλία, θα έφτανε να πηγαίνουν τα MotoGP σε πίστες που θα είχαν δώσει πολλά για να πάρουν τον αγώνα, κάνοντας έπειτα εκπτώσεις από άλλου. Τα κουκιά είναι μετρημένα, δεν βγάζουν οι πίστες υπέρογκο κέρδος ώστε να μπουν σε μία τέτοια κούρσα. Μακροπρόθεσμα το άθλημα θα έβγαινε ζημιωμένο και η Dorna, όσο περίεργο κι ακουστεί στους λίγους που πιστεύουν το αντίθετο, βλέπει πολύ μπροστά!

Παρόλο που έχει συμφωνήσει λοιπόν με τους κατασκευαστές για αύξηση στους 22 αγώνες από το 2022 έως το 2026, και περισσεύει θέση για να μπουν και οι Πορτογάλοι και οι Ινδονήσιοι στο πρόγραμμα, η Dorna θέλει να κρατήσει την πρόσθετη θέση για τους υπόλοιπους με τους οποίους μιλά και προφανώς δεν θα αποκαλύψει, αντί να προσθέσει άλλη μία πίστα στην ήδη φορτωμένη Ιβηρική χερσόνησο. Μία θέση στην Ινδία ή στην Κίνα θα ήταν για αυτούς προτιμότερο και βέβαιο επίσης πως θα απευθύνονταν σε ένα κοινό των MotoGP που ολοένα και αυξάνεται, ολοένα και περισσότερο παρακολουθεί συστηματικά το άθλημα.

Οι περισσότεροι αναβάτες συμφωνούν με τον πρόσθετο αγώνα, παρόλο που με τις δοκιμές το πρόγραμμα σφίγγει πολύ και είναι αρκετοί που ήδη δεν έχουν καθόλου προσωπικό χρόνο. Όμως τουλάχιστον το μισό γκριντ, συμφωνεί πως εκεί που έχει φτάσει ο ανταγωνισμός, απαιτούνται περισσότεροι αγώνες για να αυξηθούν και οι ευκαιρίες. Κάθε νέα πίστα επιβαρύνει στο μεταξύ περισσότερο το πρόγραμμα των δοκιμών μιας κι αυτή με την σειρά της πρέπει να δοκιμαστεί, για να μην μιλήσει κανείς για το κόστος των ομάδων.

Η Dorna επιδοτεί ένα μεγάλο τμήμα αυτού του κόστους προσδοκώντας με την σειρά της σε αύξηση της κίνησης και νέο κοινό, άρα περισσότερα έσοδα. Για αυτό και τέτοιες κινήσεις γίνονται με μικρά βήματα και σε μεγάλο βάθος χρόνου. Πράγμα που επίσης μπορεί να εξηγήσει σε κάποιον που πιστεύει το αντίθετο, για πιο λόγο δεν θα γίνει πίστα MotoGP στην Ελλάδα. Προφανώς γιατί δεν την χρειαζόμαστε όπως έχουμε εξηγήσει πολλές φορές, με τελευταία εδώ.

Θέμα: Πίστα παγκοσμίου στην Ελλάδα

Θέλουμε πρώτα μία πίστα που να βελτιώσει τον μοτοσυκλετισμό στην χώρα μας και μετά όλα τα υπόλοιπα. Επιπρόσθετα όμως με ανθρώπους και εταιρίες που κάνουν σχέδια και δεν τα ανατρέπει κανείς, η χώρα που οι αποφάσεις αλλάζουν σαν τα πουκάμισα των υπουργών δεν είναι φιλόξενη για τίποτα περισσότερο από πάρκινγκ για γιοτ και μπάνια το καλοκαίρι… Αυτός να ξέρετε είναι ο άλλος λόγος που στην Ινδονησία κάνουν τον αγώνα σε έναν δημόσιο δρόμο, που όμως βρίσκεται σε ιδιωτικό έδαφος και έξω από την δικαιοδοσία και της πιο αυταρχικής κυβέρνησης…

  

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.