Στον αγώνα της Aragon, η Aprilia είχε μία από τις καλύτερες επιδόσεις της, με τον Aleix Espargaro να τερματίζει στην έβδομη θέση –ο καλύτερος τερματισμός της ομάδας την φετινή σεζόν. Ένας από τους σημαντικούς παράγοντες, σύμφωνα με τον Ισπανό, είναι και η εξέλιξη του συστήματος για τις εκκινήσεις, το οποίο η Aprilia μελετά εδώ και ένα χρόνο.
Το συγκεκριμένο σύστημα στο RS-GP μοιάζει πολύ με τα αντίστοιχα συστήματα των motocross μοτοσυκλετών στο πιρούνι και έγινε γνωστό πολύ μετά από το σύστημα που παρουσίασε η Ducati με το "χαμήλωμα" της πίσω ανάρτησης στο Desmosedici. Να θυμίσουμε ότι το σύστημα της Ducati εντοπίστηκε στις δοκιμές που έγιναν πριν την έναρξη της σεζόν στην Sepang, τον περασμένο Γενάρη, αλλά όπως δήλωσε ο Jack Miller, το χρησιμοποιούσε ήδη από τον περσινό αγώνα του Motegi.
Η πατέντα της Aprilia είδε το φως της δημοσιότητας μετά τις δοκιμές στο Brno και όπως μάθαμε από τους ανθρώπους της ομάδας, κρύβει κι αυτή πίσω της ένα μεγάλο διάστημα μελέτης και εξέλιξης. Ο Espargaro, χαρακτήρισε το σύστημα ως "πολύ καλό", ενώ δεν έκρυψε ότι όταν άρχισε να δουλεύει μ' αυτό πέρσι, το ξένισε ιδιαίτερα. Με τον καιρό όμως το σύστημα βελτιώθηκε και πλέον δεν μπορεί να κάνει καλή εκκίνηση δίχως αυτό. "Τώρα πια διακρίνω μεγάλη διαφορά στον τρόπο λειτουργίας του", είπε ο Espargaro. "Πιστεύω όμως ότι υπάρχουν ακόμη περιθώρια εξέλιξης, ειδικά στον τρόπο που δρα στο πιρούνι, καθώς δεν είναι πολύ εύκολο για τον αναβάτη. Πολλές φορές δεν καταφέρνω να το βάλω σε λειτουργία." Με αυτόν τον μηχανισμό, το πιρούνι του Aprilia μένει συμπιεσμένο για την εκκίνηση, με τη βοήθεια μιας μικρής μανέτας που βρίσκεται δίπλα από την μανέτα της νεκράς (για τα seamless κιβώτια). Αστειευόμενος ο Espargaro δήλωσε: "Πλέον η μοτοσυκλέτα μου έχει πιο πολλά κουμπιά κι από κόκπιτ αεροπλάνου."
Μέχρι στιγμής λοιπόν, μόνο η Ducati και η Aprilia είναι γνωστό ότι χρησιμοποιούν αντίστοιχα συστήματα για τις εκκινήσει που δρουν στις αναρτήσεις και μένει να δούμε αν στο μέλλον θα υπάρξουν μιμητές και από τις υπόλοιπες ομάδες.
MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν
Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
22/7/2026
Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.
Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.
Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.
Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.
Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.
Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.
Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.
Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.
Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.
Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.
Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.
Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.
Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.
Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.
