MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MotoGP Misano: Νίκη Marc Marquez σε αγώνα καριέρας για Bezzecchi

Νίκη Marquez στην έδρα της Ακαδημίας
MotoGP Misano: Νίκη Marc Marquez σε αγώνα καριέρας για Bezzechi
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/9/2025

Ένας φανταστικός αγώνας που θα οδηγήσει, το πιθανότερο, στον τίτλο για τον Marc Marquez στην Ιαπωνία κάνοντας το μεγαλύτερο “comeback” στην ιστορία των MotoGP. Το καθηλωτικό θέαμα δεν ήταν της μορφής μάχης αγκώνα με αγκώνα, αλλά κάτι άλλο πολύ πιο δύσκολο αλλά όχι εξίσου εντυπωσιακό για όλους.

Στην εκκίνηση ο Marc Marquez έκανε ότι και εχθές αλλά λίγο καλύτερα, περνώντας ταχύτερα τον Alex και μπαίνοντας πίσω από τον Bezzecchi. Πριν κλείσει ο γύρος, κλασσικός Mir, εμπλέκεται σε πτώση με τον Zarco και πλέον είναι σαν να λες ότι ο Chantra θα τερματίσει τελευταίος. Τις ίδιες πιθανότητες έχει και ο Mir να τον ρίξουν ή να πέσει μόνος του. Τελικά ο Zarco ξανά μπαίνει στον αγώνα, έτσι για να κόψει το σερί του Chantra από την τελευταία θέση.

Στον 2ο γύρο ο Marc έχει κολλήσει στον Bezzecchi και φαίνεται σαν να είναι έτοιμος να κάνει την κίνηση όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και πράγματι έτσι φάνηκε στην 6η στροφή τους 3ου γύρου. Όμως θα μείνουν έτσι κολλητά, για αρκετούς γύρους ακόμη.

Ο Rins κερδίζει μαζί με τον Fernandez που οδηγεί την V4 της Yamaha δύο διελεύσεις από την ποινή μακρύτερους γύρου γιατί έκανε λάθος εκκίνηση, με τον Ai Ogura να συνεχίζει και αυτός τις ατυχίες πέφτοντας στον 4ο γύρο. Μιλάμε για τον μόνο με μαλακή γόμα. Στον ίδιο γύρο ο Acosta περνά τον Di Giannanontio και μπαίνει ανάμεσα στις VR46 που τώρα έχουν την αντίστροφη σειρά από εχθές στον αγώνα Sprint με τον Quartararo μπροστά τους να δημιουργούν ένα διαφορετικό γκρουπάκι καθώς οι τρεις έχουν ήδη αρχίσει να ξεχωρίζουν.

Ο Acosta είναι ασταμάτητος περνά σε δύο γύρους με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και τον Morbidelli και τον Quartararo, μία φανταστική κίνηση όπου τρεις διαφορετικοί αναβάτες δεν είχαν απάντηση. Αρχικά ο Quartararo βέβαια αντιστάθηκε αλλά όχι για πολύ. Στο μεταξύ πέφτει και ο Vinales σε ένα πλούσιο σε πτώσεις ξεκίνημα που όμως θα συμπληρωνόταν περισσότερο.

Ο Quartararo δεν κατάφερε να αντισταθεί για πολύ και ο Acosta περνά μπροστά, την ίδια στιγμή που μπορεί να μην συμβαίνει μάχη σώμα με σώμα εμπρός αλλά να είναι τόσο στο όριο η οδήγησή τους, που να μην μπορείς να παρακολουθήσεις τι γίνεται πιο πίσω.

Στον 8ο γύρο εγκατέλειψε ο Acosta από σπασμένη αλυσίδα, ακριβώς όπως έπαθε και ο Binder εχθές και είναι η τρίτη φορά για την KTM, αυτή τη φορά όμως έχοντας προσπεράσει τις δύο VR46 και τον Quartararo και γιατί όχι, βλέποντας και την πιθανότητα να ανέβουν στο βάθρο. Εξαιρετικά ντροπιαστικά για την KTM και αποκαρδιωτικό για τον Acosta.

Ομοίως αποκαρδιωτική ακολουθεί η πτώση του Bagnaia στον 9ο γύρο και ανοίγει το περιθώριο να χάσει την τρίτη θέση στο τέλος του πρωταθλήματος.

Στο μεταξύ το γεγονός πως ο Acosta είχε ευκαιρίες φαίνεται στον 11ο γύρο, όταν οι δύο πρώτοι ξεμακραίνουν πλέον ακόμη πιο ξεκάθαρα από τον Alex Marquez. Είναι δεδομένο πως θα υπάρξει επίθεση από τον Marc, απλά περιμένουμε να δούμε αν θα περιμένει στο τέλος του αγώνα ή όχι.

Δεν θα περιμένουμε πολύ, στον 12ο γύρο ο Bezzecchi κάνει το λάθος, ανοίγει γραμμή στην 8η στροφή και ο Marc Marquez φεύγει εμπρός με μία μικρή διαφορά, όχι κολλημένοι όπως ήταν πριν.

Στον 13ο γύρο τα προβλήματα της KTM συνεχίζονται με πτώση του Bastianini την στιγμή που ο Morbidelli πιέζει τον Quartararo και εκείνος απαντά φεύγοντας λίγο πιο μπροστά.

Η ψαλίδα του Marc Marquez με τον Bezzecchi δεν κλείνει, αντιθέτως πλέον έχουμε τρεις εμπρός που γυρνούν με ξεκάθαρες θέσεις, χωρίς δηλαδή να μπορεί να κάνει κάποιος μία επίθεση σε κάποια στροφή, θα πρέπει να πλησιάσουν πρώτα και αυτό δεν συμβαίνει ακόμη, αντιθέτως η διαφορά με τον Marc έχει φτάσει στο 0,7 ενώ ο Alex είναι ένα δευτερόλεπτο πίσω.

Τελικά στον 15ο γύρο ο Morbidelli καταφέρνει να κάνει την επίθεση που ήθελε και να περάσει στην 4η θέση.

Για πρώτη φορά από την ώρα του λάθους, η απόσταση των δύο πρώτων μειώνεται τώρα, με τον Marc Marquez να λαμβάνει προειδοποίηση για τα όρια της πίστας, κάνοντας έναν γύρο σε διαφορετικό ρυθμό και πλέον ο Bezzecchi είναι σε θέση επίθεσης. Οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί μέσα σε έναν γύρο, όμως θα φτάσουμε στον 20ο χωρίς να αλλάξει η κατάσταση, αντιθέτως η απόστασή τους αυξήθηκε ελάχιστα και πλέον είναι ο Bezzecchi που παίρνει προειδοποίηση για τα όρια της πίστας. Είχε πλησιάσει τον Marc αλλά ποτέ τόσο όσο θα έπρεπε.

Στο μεταξύ πιο πίσω ο Quartararo είχε κάνει το λάθος αφήνοντας τον Di Giannantonio να περάσει και μέχρι να ανακτήσει τον ρυθμό πέρασαν και ο Aldequer και ο Marini με την προσπάθειά του να ακυρώνεται πλέον καθώς δεν φαινόταν πως θα μπορούσε να ανακτήσει τις χαμένες θέσεις.

Στο μεταξύ η προσπάθεια του Bezzecchi επίσης περνά σκαμπανευάσματα για να φτάσουμε στους τελευταίους γύρους όπου δείχνει πως ίσως να μπορέσει να έχει την ευκαιρία.

Στο μεταξύ όλη αυτή η προσπάθειά τους φαίνεται από το πίσω πίσω έχει μείνει ο Alex που μέσα σε 2 γύρους πηγαίνει από το +4 δευτερόλεπτα στα σχεδόν +6!

Ο Bezzecchi κάνει ταχύτερο γύρο εκείνη την στιγμή και αμέσως μετά το κάνει και ο Marc Marquez με τους δύο να γυρνάνε στην κόψη κάνοντας έναν φανταστικό αγώνα. Μπορεί να μην έχει μάχη αγκώνα με αγκώνα για να ικανοποιηθούν οι οπαδοί, αλλά μόλις αντιληφθείς την προσπάθεια η εικόνα των δύο πρώτων σε γεμίζει με αγωνία.

Αυτός είναι και ο λόγος που αμέσως μετά ο Bezzecchi τον χαρακτήρισε τον καλύτερο αγώνα της καριέρας του!

Δεν με νοιάζει η δεύτερη θέση, αλλά παλεύοντας με αυτόν που είναι ο καλύτερος και πιο δυνατός αναβάτης αυτή την στιγμή, δίνοντας τα πάντα για να είμαι ανταγωνιστικός, ήταν το καλύτερο για εμένα. Ευχαριστώντας την ομάδα, την Ακαδημία (δηλαδή την VR46) και τον ίδιο τον Rossi.

Ομοίως και ο Marc Marquez θα πει πως έδωσε τα πάντα σήμερα για να κερδίσει και να μείνει μπροστά, να δώσει στην Ducati δύο νίκες μέσα στην Ιταλία και σε ένα κοινό που αν είχε στεφθεί εδώ πρωταθλητής, όπως κατά πάσα πιθανότητα θα γίνει στην Ιαπωνία, θα τον αποδοκίμαζε.

Οι τελευταίοι τρεις γύροι έγιναν όπως και ο μισός αγώνας, στην κόψη του ξυραφιού με τον Marc Marquez να τερματίζει με 0,6 δευτερόλεπτα διαφορά από τον Bezzecchi. Ας μην κανείς πως δεν ήταν ένας φανταστικός αγώνας γιατί θα φανεί πως δεν ξέρει τι βλέπει, δύο κορυφαίοι αναβάτες στο μέγιστο που είχαν για αυτό και βλέπαμε την απόσταση να μην μένει απόλυτα σταθερή με τον Marc Marquez να μην κινδυνεύει και άμεσα σε κάποιο σημείο. Έβαλαν 6 δευτερόλεπτα από τον τρίτο στο βάθρο, δεν έκαναν μερικούς γύρους στο όριο, έκαναν έναν αγώνα με την μέγιστη συγκέντρωση με τον Marc Marquez να γδύνεται για να ανέβει στο βάθρο!

Απίστευτη οδήγηση από τους δύο πρώτους και μία ξεκάθαρη επικράτηση του Marc Marquez ως του καλύτερου αναβάτη των MotoGP.

 

ΘΕΣΗ

ΒΑΘΜΟΙ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

1

25

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

41:20.898

2

20

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+0.568

3

16

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+7.734

4

13

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+10.379

5

11

49F. Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+11.330

6

10

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+16.069

7

9

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+17.965

8

8

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+20.964

9

7

88M. Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+21.565

10

6

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+23.109

11

5

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+24.592

12

4

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+27.492

13

3

1J. Martin

Aprilia Racing

+29.937

14

2

7A. Fernandez

Yamaha Factory Racing Team

+61.504

15

1

35S. Chantra

IDEMITSU Honda LCR

+61.932

16

 

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+0.000

ΠΤΩΣΕΙΣ

   

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

11 Laps

   

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

9 Laps

   

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

8 Laps

   

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

7 Laps

   

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

4 Laps

   

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

2 Laps

Δεν έκανε έναν γύρο

   

36J. Mir

Honda HRC Castrol