MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MotoGP Αργεντινή: Μονοπώλειο Marquez η Λ.Αμερική! 4η σερί νίκη – Χωρίς αντίπαλο στην Termas de Río Hondo

Εκτός βάθρου ο Bagnaia για άλλη μία φορά μέσα στην Αργεντινή
MotoGP Αργεντινή: Μονοπώλειο Marquez η Λ.Αμερική! 4η σερί νίκη – Χωρίς αντίπαλο στην Termas de Río Hondo
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/3/2025

Μονοπώλησαν τις δύο πρώτες θέσεις τα αδέρφια Marc και Alex Marquez σε μία εξέλιξη στην αρχή της σεζόν που προσπερνά τις προσδοκίες και των πιο θερμών υποστηρικτών του.

Πήρε την pole position με ρεκόρ πίστας που ουσιαστικά το έσπασε τρεις φορές αυτές τις δύο ημέρες και έγινε ο πρώτος αναβάτης που κατεβαίνει στο 1:36 σε αυτή την πίστα.

Η εκκίνηση δεν ήταν τόσο τέλεια όσο στο Sprint και ο Alex βρέθηκε πολύ κοντά του, τελικά έστριψε πρώτος ο Marc και ο Bagnaia εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση για να χωθεί για λίγο στον Alex Marquez κάτι που κράτησε ελάχιστα. Από εκείνη την στιγμή και για το σύνολο του πρώτου μισού αγώνα είχε τον Zarco κολλημένο πίσω του.

Ο Γάλλος πάλι δεν έκανε την καλύτερη εκκίνηση αλλά αυτή τη φορά δεν έχασε τόσες θέσεις όσο στον Sprint και έτσι κυνήγησε τον Bagnaia από την πρώτη στιγμή δοκιμάζοντας μάλιστα και επιθέσεις εναντίον του, προσπαθώντας να περάσει.

Καταστροφική ήταν η εκκίνηση για τον Bezzecchi που για να μην εμβολίσει τους αναβάτες εμπρός καθώς είχε κρατήσει το γκάζι περισσότερο από αυτό που θα έπρεπε, μπλόκαρε τον εμπρός τροχό και έπεσε πάνω στον Quartararo χωρίς όμως να τον ρίξει. Κατέληξε ο ίδιος εκτός πίστας.

Από την πρώτη στιγμή που ο Alez έμεινε πίσω από τον Marc όλα έδειχναν πως θα έχουμε επανάληψη του Sprint αλλά με μεγαλύτερη διάρκεια.

Τελικά ήταν λίγο καλύτερα τα πράγματα γιατί οι δύο τους αλλάξαν θέσεις και μοίρασαν και στιγμές αγωνίας.

Διαφορετικά θα ήταν πολύ βαρετά τα πράγματα στις πρώτες θέσεις και το θέαμα θα το έδιναν μόνο οι μάχες πιο πίσω.

MotoGP Αργεντινή: Μονοπώλειο Marquez η Λ.Αμερική! 4η σερί νίκη – Χωρίς αντίπαλο στην Termas de Río Hondo
πολλές στιγμές που ο Marc έδειξε ότι πίεζε πραγματικά

Ο Marc έκανε το πρώτο λάθος ανοίγοντας γραμμή στην πρώτη στροφή και ο Alex, ο μόνος που ήταν αρκετά κοντά για να εκμεταλλευτεί το μικρό αυτό λάθος, πέρασε εμπρός.

Μέχρι και επτά γύρους πριν το τέλος ο Marc θα ήταν πίσω του δίνοντας αρκετά στιγμιότυπα όπου έχανε πρόσφυση και πάλευε με το λάθος.

Από την πρώτη στιγμή δεν είχε την καλύτερη αίσθηση από τον πίσω τροχό όπως είπε και έπειτα πίεσε αρκετά για να μείνει κοντά του, όσο άνοιγαν πολύ την διαφορά με τον Mordelli που ακολουθούσε.

Ο αναβάτης της VR46 που ανεβαίνει στο βάθρο μετά από μία τετραετία πέρασε σχετικά εύκολα τον Zarco και τον Bagnaia χωρίς να περιμένει με καθαρές προσπεράσεις έχοντας ταχύτερο ρυθμό.

Παρά την διαφορά στα ελαστικά κατάφερε να κρατήσει το κενό που έχτισε από τον 4o Bagnaia μέχρι το τέλος και την μόνη φορά που πλησίασε λίγο τους δύο Marquez ήταν όταν ο Marc έκανε την πρώτη αποτυχημένη επίθεση να περάσει εμπρός.

Έπειτα προετοιμάστηκε καλύτερα και όταν πέρασε έχτισε διαφορά ενός δευτερολέπτου από τον αδερφό του, ενώ ταυτόχρονα οι δύο τους αύξησαν την διαφορά με τον Morbidelli.

Στην κόψη του ξυραφιού για την σφραγίδα στη βαθμολογία ο Di Giannanantonio κατάφερε να περάσει και αυτός τον Zarco και να μπει πίσω από τον Bagnaia σε μία πολύ καλή ημέρα για την ομάδα της VR46.

Ο Ai Ogura χάρισε θέαμα και πάλεψε με Mir και Acosta, δείχνοντας πως είναι ένας φανταστικός αναβάτης που θα μας απασχολεί ολοένα και περισσότερο.

Ο νεότερος αναβάτης δεν κατάφερε να περάσει και την επόμενη KTM του Binder, είχε όμως τον ρυθμό να το κάνει αν είχε βρεθεί σε αυτή τη θέση νωρίτερα μέσα στον αγώνα με τον Mir να παίρνει την τελευταία θέση της δεκάδας σε μία πολύ καλή ημέρα και για την Honda που δεν έχει συνηθίσει να βλέπει τις μοτοσυκλέτες της εντός πεντάδας τις τελευταίες σεζόν. Ιδιαίτερα όταν ο Marini ήταν και αυτός στην 11η θέση και εμπρός από την Yamaha του Rins.

Ο Bastianini βγήκε εκτός πίστας σε ελαφριά πτώση αλλά κατάφερε να συνεχίσει και μάλιστα να περάσει τον τελευταίο των τελευταίων, τον Chantra.

Η Ducati μπορεί να είναι βέβαιη πως θα κερδίσει φέτος για άλλη μία φορά το πρωτάθλημα των κατασκευαστών και απλά δεν θέλει κανείς να προεξοφλήσει από τόσο νωρίς πως ο Marc Marquez θα είναι ο φετινός πρωταθλητής, ωστόσο είναι στο στόμα όλων μέσα στα paddock πως έχει επιστρέψει και πως θα δώσει στιγμές που έχουν λείψει, όταν ένας αναβάτης είχε τεράστια διαφορά από τους υπόλοιπους μονοπωλώντας τις πρώτες θέσεις. Σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικό πως η σεζόν έχει ξεκινήσει με απόλυτη επικράτηση, 4 στις 4 νίκες και 2 στις 2 pole position, δεν γινόταν καλύτερα από αυτό.

Θέση

Βαθμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

25

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

41:11.100

2

20

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+1.362

3

16

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+4.695

4

13

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+5.536

5

11

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+7.138

6

10

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+7.487

7

9

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+14.294

8

8

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+14.447

9

7

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+15.646

10

6

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+15.787

11

5

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+16.025

12

4

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+21.663

13

3

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+22.319

14

2

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+23.486

15

1

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+25.148

16

 

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+26.914

17

 

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+27.661

18

 

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+40.179

19

 

35S. Chantra

IDEMITSU Honda LCR

+41.693

Not finished 1st lap

   

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing