MotoGP Aprilia: Πτώση και κάταγμα για Rivola: «Έτσι καταλαβαίνεις έναν τραυματία αναβάτη»
Ανέβηκε σε Moto Guzzi V7 μετά από Aprilia RSV4 X ex3ma και έσπασε δάχτυλο
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
5/6/2025
Στο φεστιβάλ Aprilia All Star, που ολοκληρώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα, πρώτο θέμα των συγκεντρωμένων ήταν φυσικά το ζήτημα της ομάδας στα MotoGP που δεν προχωρά όπως είχαν ελπίσει όλες οι πλευρές, πως θα γίνει από την φετινή σεζόν. Στην πράξη αυτή δεν ξεκίνησε ποτέ για την μισή ομάδα της Aprilia και οδεύει ήδη στην διακοπή της.
Όπως είπαμε ήδη από το ρεπορτάζ των ημερών, το φεστιβάλ ήταν απόλυτα πετυχημένο με τους αναβάτες της Aprilia να δίνουν το παρόν μαζί με τους αγωνιζόμενους. Ο Rivola οδήγησε μαζί τους στην πίστα στην σέλα της RSV4 X ex3ma και έμεινε και την δεύτερη ημέρα που ήταν προγραμματισμένο το Moto Guzzi Fast – Endurance Trophy.
Φαίνεται πως το Moto Guzzi V7 δεν τον βόλεψε το ίδιο με την Aprilia όμως γιατί στην K3 του Misano σημείωσε μία πτώση όταν κράτησε την φόρα που θα είχε και με την Aprilia. Το V7 δεν είχε τις αναρτήσεις για να βουτήξει στην στροφή με τα φρένα κρατημένα σε ένα δυνατό trailbraking ενώ η διοργάνωση της δεύτερης ημέρας ήταν αντίστοιχη του ρυθμού των Moto Guzzi και έτσι δεν είχαν τοποθετήσει κουβέρτες πιο πριν στα λάστιχα.
Όπως είπε ο Rivola στο GPOne, δεν ήταν μία αστεία πτώση αλλά ευτυχώς έφυγε από εκεί μόνο με ένα σπασμένο δάχτυλο στο δεξί χέρι και λίγες μελανιές, συμπληρώνοντας: «Για να καταλάβεις καλύτερα έναν τραυματισμένο αναβάτη, πρέπει πρώτα να το περάσεις και ο ίδιος», μην αφήνοντας την ευκαιρία να αναφερθεί στον Martin.
Η Aprilia δεν χάνει την ευκαιρία έτσι κι αλλιώς, όταν πήρε την νίκη ο Bezzecchi το πρώτο πράγμα που δήλωσαν στις κάμερες της Dorna, ήταν «Είδες Martin; Η μοτοσυκλέτα μας μπορεί να κερδίσει», που ήταν λίγο άκομψο βέβαια εκείνη την στιγμή καθώς η νίκη ήρθε μόνο και μόνο από την αστοχία της Yamaha, βέβαια αμέσως μετά φάνηκε πως οι ζυμώσεις ήταν τόσες που το πράγμα είχε ήδη φουσκώσει, οπότε εκ των υστέρων τους δικαιολογείς για την βιασύνη.
MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ
H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
19/12/2025
Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.
Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.
Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.
"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.
"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".
Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.
"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.
Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.
Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.
"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.
"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.
"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.
"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".
Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.
"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.
"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.
"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".
Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.
Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.
"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.
"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.
"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.
"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".