MotoGP Aragon 2019: Εξωγήινος Marquez

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θριάμβου
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/9/2019

Η πίστα της Aragon συνέχισε και την Κυριακή να προσφέρει περίεργες συνθήκες, τουλάχιστον το πρωί, μιας και η διαδικασία του warm up έγινε με βρεγμένη άσφαλτο, όπου ο Maverick Vinales ήταν ταχύτερος όλων, με τον Cal Crutchlow να ακολουθεί. Το σκηνικό όμως ήταν διαφορετικό την ώρα του αγώνα, με την θερμοκρασία να έχει ανέβει και την πίστα να είναι στεγνή, αλλά μια σχετικά απειλητική συννεφιά ανάγκασε τις ομάδες να έχουν σε ετοιμότητα τις μοτοσυκλέτες με τις βρόχινες ρυθμίσεις.

Μετά και τις δύο προηγούμενες μέρες των δοκιμών, το μεγάλο φαβορί ήταν αδιαμφισβήτητα ο Marc Marquez (ο οποίος «γιόρτασε» τις 200 εκκινήσεις του στα GP), με το ενδιαφέρον όλων να είναι συγκεντρωμένο για τις άλλες δύο θέσεις του βάθρου. Η εκκίνηση του αγώνα γύρων δεν είχε κάποιο μεγάλο δράμα, με τον Marquez να προσπαθεί να χτίσει μια καλή διαφορά με το «καλημέρα». Πριν συμπληρωθεί ο πρώτος γύρος είχαμε ήδη την πρώτη πτώση, αυτή του Franco Morbidelli που έπεσε θύμα της επιθετικής κίνησης του Rins, ενώ ο Ισπανός πρωταθλητής συμπλήρωσε τον πρώτο γύρο με πάνω από ένα δευτερόλεπτο διαφορά από τους υπόλοιπους!

Ο Miller είχε εν τω μεταξύ ανέβει στην δεύτερη θέση, με τους Vinales και Quartararo να μάχονται για την τρίτη, με τον εξαιρετικό Aleix Espargaro, την ευχάριστη έκπληξη των δοκιμαστικών, που παρέμενε στην πέμπτη θέση μπροστά από τον Rossi. Κι αφού όλοι έβλεπαν τον Marquez να κερδίζει σχεδόν ένα δευτερόλεπτο στον γύρο, τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα στην μάχη της τρίτης θέσης, αλλά και λίγο πιο πίσω για την πέμπτη θέση ανάμεσα στους Espargaro, Rossi και Dovizioso, με τον τελευταίο μάλιστα να πετυχαίνει και νέο ρεκόρ τελικής ταχύτητας.

Με 18 γύρους να απομένουν, ο Vinales έκανε την κίνησή του στον Quartararo και έβαλε στόχο τον Miller, τον οποίο και πλησίασε πολύ γρήγορα. Εξίσου γρήγορα ο «Top Gun» άφησε τον αναβάτη της Ducati πίσω του, με ένα τρομερό πέρασμα από εξωτερική μεταξύ τέταρτης και πέμπτης στροφής. Ο Dovizioso εν τω μεταξύ με συνεχόμενους γρήγορους γύρους και όντας στην πέμπτη θέση, πλησίασε το γκρουπ των αναβατών που πάλευαν για μια θέση στο βάθρο. Εκμεταλλευόμενος την υψηλή τελική της μοτοσυκλέτας του πέρασε τέταρτος μπροστά από τον Quartararo, με ένα τρενάκι πέντε αναβατών να σχηματίζεται και το οποίο δεν μπορούσε να ακολουθήσει ο Rossi που είχε πέσει στην όγδοη θέση πίσω από τον Crutchlow.

Ωραίες μάχες όμως δίνονταν και για τις θέσεις «11» μέχρι «9», με τον Petrucci να προσπαθεί να αποκρούσει τις επιθέσεις του Rins και τον Iannone να οδηγεί επιθετικά την Aprilia στην κόντρα του με τον Oliveira και την ΚΤΜ.

Εννέα γύρους πριν την πτώση της καρό σημαίας, ο Dovizioso κατάφερε επιτέλους να περάσει τον Miller, «σημαδεύοντας» πλέον τον Vinalles, στην προσπάθειά του για τον καλύτερο δυνατό τερματισμό, μιας και όπως προαναφέραμε, ο Marquez ήταν μόνος του, μπροστά σε έναν άλλο αγώνα… Η μάχη για την έκτη θέση ήταν επίσης ενδιαφέρουσα, κυρίως για το γεγονός ότι συμμετείχε σ’ αυτή ο Aleix Espargaro με την Aprilia απέναντι στην Honda του Cal Crutchlow.

Οι τελευταίοι πέντε γύροι του αγώνα έδειχναν ότι θα είχαμε θέαμα στις κόντρες για την δεύτερη θέση, αφού ο Dovizioso είχε μικρύνει την διαφορά του με τον Vinalles σε κάτι λιγότερο από μισό δευτερόλεπτο. Ο Dovi επιβεβαίωσε τις προβλέψεις και πριν μπει στον προτελευταίο γύρο είχε ήδη περάσει μπροστά από τον Vinales. Ο Ισπανός δεν μπόρεσε να ανταγωνιστεί την μεγάλη διαφορά στην τελική ταχύτητα, γεγονός που έδωσε το δικαίωμα και στον Jack Miller να επιτεθεί στον εργοστασιακό αναβάτη της Yamaha. Στον τελευταίο γύρο ο Miller πέρασε μπροστά, με τον Vinales να τα δίνει όλα προκειμένου να μην χάσει το βάθρο.

Η δύναμη όμως του κινητήρα είναι κάτι που δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί και τελικά η Ducati κατάφερε να έχει δύο μοτοσυκλέτες της στο πόντιουμ. Ο Vinales τερμάτισε τέταρτος, με τους Quartararo, Cruthlow και Espargaro να ακολουθούν, ενώ ο Rossi με τον Rins και τον Nakano συμπλήρωσαν την πρώτη δεκάδα. Για άλλον έναν αγώνα ο Lorenzo ήταν απογοητευτικός τερματίζοντας εκτός της βαθμολογούμενης δεκαπεντάδας, ενώ στα highlights του αγώνα αξίζει να μπει η επίδοση των δύο Aprilia.

MotoGP: Ο Luca Marini στο στόχαστρο της Yamaha

Ο Ιταλός θεωρείται ικανότατος στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας, αξία που εκτιμάται δεόντως από τη Yamaha
Luca Marini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/2/2026

Μια είδηση των τελευταίων ημερών θέλει τη Yamaha να έχει προσεγγίσει τον Luca Marini για μια θέση στην εργοστασιακή της ομάδα το 2027. Μάλιστα ο Ιταλός ετεροθαλής αδελφός του Valentino Rossi ρωτήθηκε σχετικά από δημοσιογράφους κατά τη σημερινή (26/2) συνέντευξη Τύπου του εναρκτήριου Grand Prix στην Ταϊλάνδη, καθώς ισπανικά δημοσιεύματα τον εμφάνιζαν να έχει ήδη υπογράψει με τη Yamaha.

Η απάντηση του Marini ήταν λιτή: “Δεν ξέρω τίποτα, αλλά είναι αλήθεια πως στο θέμα της εξέλιξης μιας μοτοσυκλέτας είμαι ο καλύτερος”.

Η Yamaha φέρεται να έχει εξασφαλίσει την υπογραφή του πρωταθλητή του 2024, Jorge Martin, από το 2027, κάτι που ωστόσο δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα ακόμη. Εξίσου ανεπίσημα ο καλύτερος αναβάτης της, Fabio Quartararo, θα μετακινηθεί του χρόνου στη Honda.

Αν θεωρήσουμε ως δεδομένη την απώλεια του Quartararo και τη μετακίνηση του Martin στη Yamaha, αυτό σημαίνει πως ενδεχόμενη άφιξη του Marini θα είναι στη θέση του Alex Rins, ο οποίος σε δύο σεζόν δεν έχει καταφέρει σε καμιά περίπτωση να “κουμπώσει” με την M1.

Με τη Yamaha να έχει περάσει ήδη σε μια νέα V4 εποχή στο MotoGP, η εξελικτική διαδικασία αυτής της μοτοσυκλέτας έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από απλώς τα αποτελέσματα της φετινής σεζόν, καθώς η μοτοσυκλέτα αυτή είναι λίγο-πολύ ένα εργαστήρι εξέλιξης του πραγματικού στόχου, της αγωνιστικής 850cc του 2027.

Το τρέχον δίδυμο της εργοστασιακής ομάδας, Quartararo και Rins, προέρχονται από πολλά χρόνια σε τετρακύλινδρες εν σειρά μοτοσυκλέτες με τη Yamaha ο πρώτος και τη Suzuki ο δεύτερος, έτσι ένας αναβάτης με αποδεδειγμένη ικανότητα στην εξέλιξη και εμπειρία από V4 φαντάζει ως ιδανική λύση για την επιστροφή της Yamaha σε ανταγωνιστικό επίπεδο. Όπως είναι ο Marini, που έχει περάσει την καριέρα του στο MotoGP με τον V4 της Honda και πιο πριν με τον V4 της Ducati. Υπό αυτήν την έννοια, η απάντηση του Ιταλού στο ερώτημα που του έγινε σήμερα μοιάζει να υπονοεί ακριβώς αυτό, όσο άσχετη κι αν δείχνει αρχικά με το θέμα.

Η έλευση του Quartararo στη Honda σημαίνει πως οπωσδήποτε θα πρέπει να δημιουργηθεί χώρος γι’ αυτόν, δηλαδή ένας από τους τρέχοντες εργοστασιακούς αναβάτες θα πρέπει να φύγει – και το όνομα του Joan Mir δεν έχει αναφερθεί καθόλου στη μεταγραφολογία της επόμενης χρονιάς που κυριαρχεί τον τελευταίο καιρό. Επίσης δεν υπάρχει χώρος ούτε στη δεύτερη ομάδα της Honda, όπου οι Johann Zarco και Diogo Moreira έχουν συμβόλαια και για το 2027.

Ετικέτες