MotoGP Aragon: Μαγική αρχή - καθηλωτική συνέχεια

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/9/2016

Είδαμε μία από τις καλύτερες εκκινήσεις της σεζόν, με την Suzuki να μην βρίσκεται απλά μπροστά από όλους τους υπόλοιπους, αλλά να τους κερδίζει ξεκάθαρα και ο Vinales να οδηγεί τον αγώνα. Πίσω του οι μάχες ήταν αλλεπάλληλες, με τον Marquez να κυνηγά τον Lorenzo, τον Rossi να μην αφήνει κανένα κενό, τους Dovizioso, Crutchlow, Espargaro να δείχνουν ότι θα τα καταφέρουν να παραμείνουν στην μάχη. Ο Marquez κατευθείαν επιτέθηκε στον Lorenzo με τρόπο που καταπατά κάθε έννοια των προσωπικών ορίων που έχει θέσει ο Lorenzo αυτό το διάστημα, κι έτσι αμέσως σήκωσε το χέρι και του ζήτησε συγνώμη, κυνηγώντας ταυτόχρονα την Suzuki. Όπως ακριβώς περιμέναμε να γίνει στον αγώνα, ο Marquez πέρασε εμπρός αλλά αντί να χαθεί το ενδιαφέρον για την μάχη της πρώτης θέσης, σχεδόν αμέσως έκανε το λάθος και βρέθηκε στην πέμπτη, γλιτώνοντας μία πτώση που θα έβαζε φωτιά στην διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Ο Marquez όμως, σε μία πίστα που του ταιριάζει απόλυτα και έχει να δείξει μόνο επιτυχίες, επέδειξε για άλλη μία φορά τις ικανότητές του σώζοντας την κατάσταση. Ο Lorenzo ήταν ξεκάθαρο ότι καθυστερεί τον Rossi, από τους πρώτους γύρους, όταν οι Yamaha ήταν στην τρίτη και τέταρτη θέση, όμως ο Rossi άφησε κάθε επιθετική ευκαιρία να περάσει και προσπέρασε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, μειώνοντας αμέσως από τον πρώτο γύρο που βρέθηκε δεύτερος, την διαφορά με την Suzuki του Vinales.

Έχοντας διαφορετικό ελαστικό από τους υπόλοιπους, ήξερε ότι η αρχή του αγώνα ήταν ιδανική ευκαιρία για αυτόν να πετύχει την διαφορά, και ίσως ένα ασφαλές προβάδισμα. Ο Marquez όμως είχε διαφορετική άποψη και παλεύοντας για λίγο με την Ducati του Dovizioso που ήταν ταχύτερη στις ευθείες και δυνατότερη στα φρένα, κατάφερε να επαναλάβει την οδήγηση του Σαββάτου και να ανέβει ξανά θέσεις. Ανεβαίνοντας σταθερά, πάλεψε με όλους με καθαρά περάσματα και βρέθηκε στην δεύτερη θέση κυνηγώντας τον Rossi. Κάθε γύρο σημείωνε καλύτερο χρόνο, και 2-3 χιλιόμετρα υψηλότερης τελικής με αποτέλεσμα να περάσει γρήγορα τον Rossi και να οδηγεί και πάλι την κούρσα, αυτή την φορά και μέχρι το τέλος. Στον 15ο γύρο είδαμε και το καλύτερο παράδειγμα οδήγησης από τον Marquez.  Όταν πέρασε εμπρός αύξησε αμέσως την διαφορά ακόμα και για περισσότερα από τρεισήμισι δευτερόλεπτα, κερδίζοντας στο τέλος με διαφορά 2,740, εκτοξεύοντας την απόστασή του στο πρωτάθλημα με 52 βαθμούς.

Ο Vinales προσπάθησε να πάρει το αίμα του πίσω, αλλά κάνοντας ένα λάθος αντίστοιχο του Marquez, έχασε κάθε ευκαιρία. Ο Lorenzo από την άλλη, στηρίχθηκε σε μία επιλογή ελαστικών που έγινε την τελευταία στιγμή, έπειτα από την πτώση του στις δοκιμές. Ήταν αυτή η πτώση που του έδειξε το όριο και αποτέλεσε την αιτία να βάλει την σκληρή γόμα και να πλησιάσει τον Rossi. Ο Valentino προσπάθησε δύο γύρους πριν το τέλος να κερδίσει τουλάχιστον την δεύτερη θέση από τον Lorenzo, αλλά έκανε το λάθος βγαίνοντας εκτός πίστας και πλέον κάθε ελπίδα για καλύτερη θέση στο βάθρο είχε εξαναμιστεί.

Πιο πίσω ο Pedrosa, που επίσης είχε πτώση το Σάββατο, πέρασε τον Vinales και τον μαχητικό Crutchlow κερδίζοντας την τέταρτη θέση.

Στην φετινή σεζόν βλέπουμε να επιβεβαιώνεται κάθε αγωνιστική Κυριακή ένα παλιό ρητό για τους αγώνες, που θέλει εκείνους που έχουν πέσει στις δοκιμές να πηγαίνουν καλύτερα στον αγώνα. Δεν έχει να κάνει με το μεταφυσικό, αλλά με την αναζήτηση των ορίων. Ο Lorenzo παραδέχτηκε ότι η πτώση τον βοήθησε στην επιλογή ελαστικών γιατί βρήκε το όριο, αντιθέτως η χθεσινή πτώση του Rossi ήταν από καθαρή ατυχία και όχι από υπερβολή. Επίσης σε αυτόν τον αγώνα, όπως ακριβώς συμβαίνει περισσότερο φέτος, η επιλογή του ελαστικού ήταν και πάλι βασικός παράγοντας για την σύσταση του βάθρου, όχι όμως και το απόλυτο κριτήριο.

Όπως δήλωσε ο Rossi πριν από λίγο για τα ασύμμετρα ελαστικά της Michelin, η διαφορά του δικού του εμπρός ήταν μικρή συγκριτικά με το σκληρότερο του Marquez και περισσότερο αυτό που τον στεναχώρησε ήταν το δικό του λάθος που του στέρησε την δεύτερη θέση. Μιλώντας μόνο για την διαφορά με τον Lorenzo, ξεκαθαρίζει αυτό που δήλωσε και πριν τον σημερινό αγώνα, ότι κανείς δεν θα μπορέσει πλέον να εμποδίσει τον Marquez να κερδίσει το πρωτάθλημα...

Περιμέναμε να δούμε έναν Marquez να εξαφανίζεται εμπρός, στερώντας το θέαμα από τον αγώνα, όμως οι αστάθμητοι παράγοντες μας έδωσαν το ακριβώς αντίθετο. Αν και το αναμενόμενο αποτέλεσμα –μετά τις δοκιμές του Σαββάτου- δεν άλλαξε, το θέαμα ήταν εξαιρετικό, όπως και το κλίμα στις κερκίδες…

 

1

25

93

Marc MARQUEZ

SPA

Repsol Honda Team

Honda

167.0

41'57.678

2

20

99

Jorge LORENZO

SPA

Movistar Yamaha MotoGP

Yamaha

166.8

+2.740

3

16

46

Valentino ROSSI

ITA

Movistar Yamaha MotoGP

Yamaha

166.6

+5.983

4

13

25

Maverick VIÑALES

SPA

Team SUZUKI ECSTAR

Suzuki

166.4

+8.238

5

11

35

Cal CRUTCHLOW

GBR

LCR Honda

Honda

166.1

+13.221

6

10

26

Dani PEDROSA

SPA

Repsol Honda Team

Honda

165.8

+17.072

7

9

41

Aleix ESPARGARO

SPA

Team SUZUKI ECSTAR

Suzuki

165.7

+18.522

8

8

44

Pol ESPARGARO

SPA

Monster Yamaha Tech 3

Yamaha

165.7

+19.432

9

7

19

Alvaro BAUTISTA

SPA

Aprilia Racing Team Gresini

Aprilia

165.4

+23.071

10

6

6

Stefan BRADL

GER

Aprilia Racing Team Gresini

Aprilia

165.1

+27.898

11

5

4

Andrea DOVIZIOSO

ITA

Ducati Team

Ducati

164.8

+32.448

12

4

51

Michele PIRRO

ITA

Ducati Team

Ducati

164.7

+35.033

13

3

8

Hector BARBERA

SPA

Avintia Racing

Ducati

164.6

+36.224

14

2

50

Eugene LAVERTY

IRL

Pull & Bear Aspar Team

Ducati

164.5

+37.621

15

1

69

Nicky HAYDEN

USA

Estrella Galicia 0,0 Marc VDS

Honda

164.3

+40.509

16

 

68

Yonny HERNANDEZ

COL

Pull & Bear Aspar Team

Ducati

164.1

+43.906

17

 

9

Danilo PETRUCCI

ITA

OCTO Pramac Yakhnich

Ducati

163.3

+56.740

18

 

76

Loris BAZ

FRA

Avintia Racing

Ducati

163.1

+59.681

19

 

45

Scott REDDING

GBR

OCTO Pramac Yakhnich

Ducati

160.9

+1'34.12

 

 

Επόμενος αγώνας, μετά από μία μικρή εβδομάδα ξεκούρασης, στις 16 Οκτωβρίου, όπου τα ειδικά διαμορφωμένα αεροπλάνα της διοργάνωσης, θα μεταφέρουν τις ομάδες στην Ιαπωνία και στο θρυλικό Twin Ring Motegi για το Motul Grand Prix of Japan

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες