MotoGP Aragon: Pole Position για τραυματισμένο Quartararo

Εκτόπισε Vinales
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/10/2020

Από το Austin το 2019 είχε να βρεθεί ο Crutchlow στην πρώτη γραμμή της εκκίνησης και τα κατάφερε πίσω από τις δύο Yamaha του Quartararo και του Vinales. Έκανε και παύση στην προσπάθειά του ο Crutchlow γιατί είδε το περιστατικό με τους αδελφούς Espargaro και θεώρησε υποχρέωση να ενημερώσει. Ξεκινάμε από αυτόν μιας και έχει καιρό να πρωταγωνιστήσει σε καλή είδηση, μονίμως απασχολεί την επικαιρότητα εξαιτίας τραυματισμού.

Ο Quartararo είναι ο μεγάλος ήρωας της ημέρας. Μετά από αυτή την πτώση όπως αναλυτικά περιγράφεται εδώ, δεν ήξερε αν θα τα κατάφερνε να αγωνιστεί. Όπως είπε ένιωθε αρκετό πόνο εκείνη την στιγμή αλλά και λίγο αργότερα όσο εξεταζόταν από τους γιατρούς και αρχικά είχε την εντύπωση πως θα τον κόψουν από τις δοκιμές γιατί θα έβρισκαν κάποιο κάταγμα. Ευτυχώς όσο περνούσε η ώρα αισθανόταν καλύτερα και οι γιατροί έδωσαν το τελικό οκ.

Στην FP4 είχε τον 6ο χρόνο και ανέβηκε στην Q2 όπου και πήρε την τελευταία στιγμή την pole position από τον Vinales, φρενάροντας απότομα μετά για να τεντώσει τον τραυματισμένο του γόφο, ενώ ήταν φανερό το πόσο άβολα αισθανόταν και στην συνέντευξη.

Η Q2 κύλισε ομαλά με τον Vinales να έχει τον καλύτερο χρόνο πριν τον αρπάξει ο Quartararo και τον Morbidelli να βρίσκεται κοντά του ευελπιστώντας για καλυτέρευση της θέσης του, όπως και ο Crutchlow που είχε βάλει στόχο μία εκκίνηση χωρίς μοτοσυκλέτες μπροστά του.

Νωρίτερα ο Pol Espargaro, κι ενώ κυνηγούσε τον χρόνο, βρήκε στα αριστερά του τον Aleix Espargaro και στα αριστερά τον Alex Marquez ενώ πήγαινε ταχύτερα και από τους δύο. Έκοψε απότομα για να μην βρεθεί πάνω στην Honda και ακούμπησε δυνατά τον αδερφό του στην Aprilia ευτυχώς χωρίς να τον ρίξει. Το αποτέλεσμα ήταν να σπάσει η πτέρυγα των αεροδυναμικών βοηθημάτων αλλά ευτυχώς κανείς δεν έπεσε.

Η ατμόσφαιρα ήταν αρκετά φορτισμένη στην Q1 ανάμεσα στις εργοστασιακές Ducati με τον Dovizioso να δείχνει μία σπάνια στιγμή εκνευρισμού. Είναι μετρημένες στα δάχτυλα οι φορές που ο Dovizioso έχει αφήσει να φανεί ο εκνευρισμός του στην κάμερα και τώρα τον είδαμε όπως ακριβώς τον Miller στον προηγούμενο αγώνα: Μπήκε στο box με βήμα ταχύ μουγκρίζοντας και πέταξε το γάντι κάτω φωνάζοντας. Είχε εκνευριστεί με τον Petrucci που του είχε κόψει την φόρα βγαίνοντας από τα pit κι έπειτα μένοντας πίσω του κέρδιζε τον slipstreaming και μαζί και πολύτιμα χιλιοστά του χρόνου. Ο Binder προσπάθησε και αυτός να πάρει ένα από τα δύο χρυσά εισιτήρια για την Q2 αλλά οι τρεις Ducati δεν άφησαν περιθώρια. Ο τρίτος ήταν ο Miller που τελικά κατάφερε να κάνει καλύτερο χρόνο από τον Dovizioso και μαζί με τον Petrucci να είναι οι δύο νικητές της Q1. «Νικητές» γιατί υπήρχαν δύο εισιτήρια να κερδίσουν… Ο Dovizioso εκνευρίστηκε που δεν βγήκε στην Q2 κατηγορώντας τον Petrucci για δύο λόγους, για το κόψιμο στην έξοδο της pit lane αλλά και για το slipstreaming παρότι ευκαιριακά και τα δύο…

Το σημερινό αποτέλεσμα αντιστρέφει το χθεσινό, όπου ο Vinales είχε τον καλύτερο χρόνο έναντι του Quartararo, ωστόσο εξακολουθεί η Yamaha να είναι κυρίαρχη στην πίστα κι ας έχει η Ducati την υψηλότερη τελική και με διαφορά. Οι απότομες εναλλαγές κλίσεων που υποβάλλει αυτή η πίστα τις μοτοσυκλέτες, έχουν συγκεκριμένο αντίκτυπο.

Ο Bagnaia χθες κατέρριψε το ρεκόρ τελικής του Dovizioso εδώ μέσα, και έφτασε τα 351,8km/h. Αυτό σημαίνει πως το Aragon μπήκε πλέον στο στενό club των πιστών με ταχύτητες μεγαλύτερες των 350km/h με πρώτο το Mugello και έπειτα Cataluna και Losail.

Αύριο η δουλειά του Quartararo θα είναι πιο εύκολη από ότι ήταν στον προηγούμενο αγώνα, ενώ ενδιαφέρον θα έχει να δούμε την δίχως ηλεκτρονικά προσπάθεια του Vinales! Σύμφωνα με τον ίδιο, θα προσπαθήσει να ξεκινήσει χωρίς το launch control κάτι που έκανε και την τελευταία φορά με άσχημα αποτελέσματα. Θεωρεί πως είναι θέμα εξάσκησης και δεν εμπιστεύεται τα ηλεκτρονικά της Yamaha να κάνουν πάντα το καλύτερο δυνατό, για αυτό και θα προσπαθήσει χωρίς το πιο σημαντικό για όλους τους άλλους, το launch control. Είχε δει τον Pedrosa να ξεκινά καλύτερα χωρίς αυτό και θεωρεί βέβαιο πως αξίζει να το δοκιμάσει… Αύριο με βάση τις νέες ώρες του αγώνα, θα φανεί κατά πόσο είχε δίκιο σε αυτό

 

Κατάταξη Q1
Pos.
Num.
Rider
Bike
Time
Gap 1st/Prev.
1
9
Ducati
1'47.605
 
2
43
Ducati
1'47.737
0.132 / 0.132
3
4
Ducati
1'47.752
0.147 / 0.015
4
33
KTM
1'47.853
0.248 / 0.101
5
27
KTM
1'48.005
0.400 / 0.152
6
5
Ducati
1'48.068
0.463 / 0.063
7
63
Ducati
1'48.386
0.781 / 0.318
8
88
KTM
1'48.431
0.826 / 0.045
9
38
Aprilia
1'48.556
0.951 / 0.125
10
53
Ducati
1'48.558
0.953 / 0.002
11
6
Honda
1'49.166
1.561 / 0.608
Κατάταξη Q2
1
20
Yamaha
1'47.076
 
2
12
Yamaha
1'47.122
0.046 / 0.046
3
35
Honda
1'47.305
0.229 / 0.183
4
21
Yamaha
1'47.317
0.241 / 0.012
5
43
Ducati
1'47.413
0.337 / 0.096
6
36
Suzuki
1'47.679
0.603 / 0.266
7
30
Honda
1'47.759
0.683 / 0.080
8
9
Ducati
1'47.924
0.848 / 0.165
9
41
Aprilia
1'47.988
0.912 / 0.064
10
42
Suzuki
1'48.035
0.959 / 0.047
11
73
Honda
1'48.189
1.113 / 0.154
12
44
KTM
1'48.202
1.126 / 0.013

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες